Laatst stelde een dame mij de vraag: „Dr Salomon, hoe kan zo zijn dat mijn echtgenoot, terwijl ik ruzie met hem heb, gewoon kan gaan slapen, zonder zaken eerst uit te willen praten?”
Glimlachend vroeg ik haar waarover die ruzie dan ging. Welnu, manlief was vergeten de wc-bril omlaag te doen. Soms betrof het ook andere irritaties – maar immer van dergelijke grootte. Ik begreep direct dat het niet haar man was die irriteerde. De irritatie lag in haarzelf. Manlief voldeed op dat moment niet aan haar verwachtingen.
Ik vroeg haar naar haar 2-jarig dochtertje. Mevrouw vertelde hoe de kleine meid die ochtend een perenijsje wilde. En hoe dat perenijsje haar complete universum werd, toen bleek dat de vriezer leeg was. Plots was er geen land meer met haar te bezeilen. Stampvoetend van woede eiste ze haar ijsje op. En wel nu!
Hoe mevrouw reageerde, wilde ik weten. Werd zij kwaad terug? “Welnee,” antwoordde mevrouw, “geen aandacht aan schenken, uit laten razen. Meer zit er op zo’n moment niet op.”
Dát was precies wat ik wilde horen. Soms werkt de geest van een vrouw namelijk net zo als de geest van een 2-jarige. Op het moment dat zij merkt dat de wc-bril weer eens omhoog staat, verkleint haar perspectief. Plots is die wc-bril het enige wat nog van belang in de wereld.
Maar nu komt het: manlief bezit op een dergelijk moment godzijdank wél dat grotere perspectief. Hij verandert niet in een 2-jarige. Hij weet: kwaad worden heeft geen enkele zin. Het sop is de kool niet waard. Morgen is de ergernis bij vrouwlief gezakt, ziet zij het in perspectief en hoeven er verder geen woorden meer aan vuil gemaakt te worden. Wel zo makkelijk. Dát is waarom mannen prima kunnen slapen zonder een ruzie eerst uit te praten.
Kerels! Ze zijn zo superieur. Soms zou ik willen dat ik homo was.
HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA omygod mensen zoals dit bestaan nog. een website zoals dit bestaat nog. hi-la-risch. :’]