Mensen denken vaak aan arrogantie, wanneer ik tijdens een uitzending van Pauw & Witteman mijn kin omhoog gooi. Maar dat is lang niet altijd waar. Ik ben vaak wat verkouden. Het heeft mij mijn relatie met Katja gekost.
Als er iets was waaraan zij zich mateloos ergerde, dan was het wel aan de manier waarop ik mijn neus snoot. Nou ja, snoot, was het dat maar. Bij voorkeur haalde ik mijn neus op, om de vangst vervolgens al schrapende door te slikken.
Het was haar een gruwel. Elke keer wanneer ze na het ‘ophalen’ mijn adamsappel zag bewegen, keek ze me vol walging aan. “Zit je weer snot te slikken?” beet ze me dan toe, met die heerlijk hese stem van haar. “Als je zo’n honger hebt, moet je ‘s ochtends meer cornflakes eten.”
Meestal verweerde ik mezelf door op Paul Witteman te wijzen. Hij is onderhand behoorlijk bejaard en snuit zijn neus met veel getrompetter in een stoffen zakdoek. Daarna inspecteert hij kleur en samenstelling van zijn werkzaamheden om de zakdoek vervolgens weer netjes dicht te vouwen. Alsof dat zo gezellig klinkt en oogt.
Bovendien duidt trompetteren erop dat tijdens het snuiten beide neusgaten worden dichtgedrukt. Kracht zetten, wangen bollen en blazen maar. Niet echt logisch, want waarom je neusgaten dichtknijpen op het moment dat je ze juist wilt legen? Het gevolg is overdruk in de neusholte waardoor al dat snot juist de voorhoofdsholte en bijholten in wordt geblazen.
Katja had aan al deze info geen boodschap. Ook wilde ze niet horen dat ze zelf snot slikt, terwijl dat toch echt zo is. Een mens produceert elke dag ongeveer een liter snot. Het merendeel van al dat vocht druipt de keel in en belandt, nadat we ongemerkt hebben geslikt, in de maag. Een prima plek, want ons maagzuur weet wel raad met al die viezigheid. Afbreken maar!
Door je neus op te halen en door te slikken, doe je dus in principe hetzelfde. Het enige verschil is dat er nu geluid bij vrijkomt. Maar goed, of je dat geluid nu opwaarts maakt (zoals ik) of neerwaarts in een papieren zakdoekje (de keuze van Paul), het is nooit een weldaad voor het oor.
Wie weet is pulken een goed compromis, bedacht ik me indertijd. Dat is geluidloos. Een dag nadat ik het Katja voorstelde, maakte ze het uit. Nu is ze alweer jaren gelukkig met Thijs Römer. Geen idee hoe hij dat doet.
ulk, vieslel!
Hij verzint dat toch allemaal! Is gewoon humor.