Graag denk ik over mezelf als vrij van enige pretentie. Dat is natuurlijk niet waar; in werkelijkheid ben ik zo pretentieus als de neten. Overal waar ik kom, wil ik imponeren met kennis, muzieksmaak, avonturen, politieke voorkeuren en mijn algehele afkeer van alles waardoor ik een radicale nihilist wil lijken. Ja, ik pretendeer meer te zijn dan ik ben.
Eigenlijk ben ik maar een klein jongetje. Een sukkel, een onzekere loser, iemand die het liefst een allemansvriend hoopt te zijn maar omdat dit ondoenlijk is, heb ik een schild van antipathie gekweekt dat als een duistere deken over me heen valt. Ik haat alles. Althans, dat zeg ik.
Heimelijk romantisch
Diep in mij schuilt een romanticus die wil liefhebben, die lieve woordjes wil fluisteren in je oor. Ik wil na een dag werken thee voor je zetten en een arm om je heen slaan. Stiekem wil ik zoetsappige liedjes spelen op m’n gitaar terwijl jij op de bank slaapt en doet alsof je me niet hoort.
Meestal verdring ik die gedachte. Liever kijk ik Family Guy op mijn laptop dan dat ik met mijn arm om je heen geslagen naar Achter Gesloten Deuren loer. Liever pak ik het dekentje waaronder je ligt af omdat ik meen ook recht te hebben op een beetje warmte, in plaats van dat ik een extra kussen voor je pak zodat jij beter in de bank kunt hangen zonder je rug te verpesten.
Maar dan soms, heel soms, komt die lieve jongen naar boven. Het onzekere, romantische jochie. Ik kijk naar je terwijl je slaapt en geniet van de momenten dat je doet alsof mij niet hoort terwijl ik mierzoete nummers van Jack Johnson speel. Misschien zing ik er zelfs zachtjes bij.
Zo vol liefde
Dat zijn de momenten dat ik eindelijk mezelf ben, maar ik besef te goed dat dit niet is wie ik zeg te zijn. Dit is niet de negatieve nihilist, niet de cynicus of de scepticus die graag harde grappen maakt. Niemand mag weten dat ik een softe zak ben, want dat zou mijn imago schaden. Nooit zal iemand weten wie ik écht ben, behalve jij.
Subtiel sla ik mijn arm om je heen, je hebt de mok thee die ik zojuist voor je klaarmaakte stevig in je handen geklemd. Samen kruipen we onder het dekentje, ik leg een kussen achter je rug en we kijken naar Achter Gesloten Deuren. Ik strijk je haar achter je oren en ik kijk je aan, terwijl ik denk: als je dit ooit aan iemand vertelt, dan breek ik dat mooie neusje van je.
