Ik beticht vrouwen er wel eens van dat ze geen humor hebben. Dat ze zichzelf te serieus nemen. En toen las ik dit bericht. Niemand minder dan Miss Piggy krijgt een hele belangrijke feministenaward. ‘Voor vrouwen die een enorme bijdrage in hun expertise hebben geleverd.’
Dat vond ik nou wel grappig. Er zijn miljarden vrouwen op de wereld. Vrouwen die daadwerkelijk iets bereikt hebben. Vrouwen die baby’s uitpoepen en tussendoor nog even de grootste prestaties leveren. En dan kiezen ze Miss Piggy.
‘Miss Piggy belichaamt een uitzonderlijke geest, vastberadenheid, en lef, wanneer dat nodig is. Hiermee leert ze miljoenen jonge mensen, ouders, grootouders en eigenlijk ie
dereen die ooit dit ontembare figuur op televisie of in een film heeft gezien, een belangrijke les over hoe je obstakels kunt overwinnen.’
Ja, daar moest ik toch even om lachen. Even maar, want toen ging ik erover nadenken. Is dit het hedendaagse feminisme? Een dik, vet varken dat een kikkertje onderdrukt? Een roze monster dat de diva uithangt zonder dat ze bestaansrecht heeft als diva?
Als kind was ik een beetje bang voor Miss Piggy en had ik te doen met Kermit. Kermit, de sympathieke jongen die alles doet om iedereen tevreden te houden. Kermit, die een sekspartij alleen overleefd als hij bovenop mag liggen.
Ik was bang voor Miss Piggy. Nu weet ik dat ze slechts een pop is. Maar als zij symbool staat voor het feminisme anno 2015, dan word ik weer heel bang.





Gelukkig wordt de stem van Miss Piggy ingesproken door een man, dus er is hoop.