Het gaat slecht met patatboer McDonald’s. As we speak raast slow food over een biologisch landweggetje de op de ringweg stilstaande fast food-beweging voorbij. Massaal knagen we op chia-zaden, quinoa-salades en merken we dat de kracht van hennep niet alleen tot zijn recht komt wanneer deze is gedraaid in een Smoking Master. Hoe kan je het als bewust levend mens over je hart verkrijgen om een hamburger-gemalen-kringspier naar binnen te werken, gewassen in een bad van ammonium?
U leest op dit moment een artikel van een man die zich hieraan schuldig maakt – aangenaam. Toegegeven: af en toe blindeer ik de ramen, verander ik mijn kentekenplaten, spuit ik de auto over en rijd ik met een plaksnor op even de McDrive binnen. Het heeft de spanning van vreemdgaan. Ben ik helemaal in een stoute bui dan parkeer ik de auto en kruip ik commando-stijl via de buiten-ballenbak het pand binnen. Zodra de onderbetaalde medewerkster mij ziet, voert ze ongevraagd mijn bestelling al in: Caesar-salade (340Kcal), Big Tasty™ (890Kcal), 20 Chicken McNuggets™ (885Kcal) en een Iced Frappé Mokka medium (465Kcal) om het voorgaande door te spoelen. Ik bedank de caissière en parkeer mijn dienblad op een tafeltje dat mij uitzicht biedt op de altijd sferische geluidwerende wand langs de snelweg. Steevast buffel ik mijn 2580 kilocalorieën in record tempo naar binnen. Totdat ik afgelopen maandag op mijn dienblad de volgende papieren placemat aantrof:
Ik verslikte mij even in mijn negentiende kipnugget. Ik mag dan wel meer McCheese hebben gegeten van voetbal dan van kinderen, maar volgens mij moet het eerste kind dat zich afvraagt ‘wat McDonald’s doet aan energiezuinige verlichtingen in haar restaurants’ nog geboren worden. Of moet ik ter controle elke ‘Jolanda uit Binnenmaas’ even voor het tribunaal slepen voor een grondige overhoring? Wil die clown dat op zijn geweten hebben? Huilende kindertjes die leugens ophoesten zodat McDonald’s ons zijn milieubewuste omslag door de strot kan douwen?
Ik staar naar de papieren placemat en kijk het bedrog recht in de ogen. Via deze slecht geschreven infotorial spuugt Mac in mijn voedsel. De gefingeerde schriftelijke communicatie is houteriger geschreven dan een gemiddeld Goede Tijden Slechte tijden-script. Neem ‘Samantha uit Rotterdam’ die vraagt: ‘Wat doet McDonald’s met de gebruikte frituurolie?’ (Frituurolie! welk kind maakt zich er niet druk om?). De hypocriete reactie: ‘Leuke vraag, Samantha! Alle gebruikte plantaardige frituurolie uit onze Low Oil Volume friteuses (blablablabla…) milieuvriendelijk op rijden!’
Kijk, kinderen moet je strak houden. Je moet ze niet laten winnen wanneer ze spelen met volwassenen en fout gedrag dient nimmer beloond te worden. Dus een kwalitatief uitermate teleurstellende vraag dien je als volwassen persoon niet te beantwoorden met: ‘leuke vraag, Samantha!’ Dan ben je een schijnheilige die er hoogstpersoonlijk voor zorgt dat fictieve Samantha niet klaar is voor het fictieve echte leven. Samantha wordt daardoor gepest op haar fictieve school. Dientengevolge loopt Samantha een fictief trauma op, wat resulteert in een fictieve opengedraaide gasoven waar Samantha haar prachtige fictieve hoofdje insteekt.
Het is schrijnender dan ik dacht. Er komen nu zo weinig kinderen bij McDonald’s dat de communicatie-afdeling schizofreen tegen zichzelf moet praten. Zoals dat gaat in een uitgeblust huwelijk: zelf vragen verzinnen waar niemand op zit te wachten, waar je vervolgens ook nog eens zelf antwoord op gaat zitten geven. Dan ben je lekker bezig. Dan heb je geen hulplijnen nodig wanneer je op de Lotto Weekend Millionairs-stoel zit. Dit hele Q & A-papiertje is alles wat er mis is met de vreetschuur. McDonald’s luistert louter naar zichzelf. Had het eerder opengestaan voor de vraag van de klant, dan hadden ze de hele fast food-formule wel aangepast richting frituurvetvrije frietjes op een bedje van slablaadjesfantasieën. Of ben ik dan de enige die niet begrijpt waarom er niet zoiets bestaat als gezonde fast food?
Als je nu nog te gemakzuchtig denkt over gemaksvoedsel dan moeten we eens praten. Dus bij deze: Mac, luister eens jongen. Als je toch zo ‘milieubewust’ bezig wil zijn, trek de lijn dan door. Drastische maatregelen! Ontsla de clown, breek de gouden bogen af en recycle het zwerfafval tot golfballen, ontkoppel de energiezuinige LED-verlichting en sluit de poorten. Moet je eens zien hoe je CO2-uitstoot terugloopt.





