Ik heb een Koran gekocht. Waarom? Ik had het gevoel dat het moest. Hij ligt rustig op mijn bureaublad. Niets aan het handje. Mooie kaft, met van die islamitische tierlantijntjes erop. Zo rustig op zijn rug valt er weinig mee te beleven. Eerlijk gezegd snap ik niet zo goed waar alle commotie om te doen is. Wat kan een boek nou precies aanrichten? Dode woorden gedrukt op restanten dode boom die pas tot leven komen na de invulling van de mens.
Of ik hem ga lezen? Het zou waarachtig moeten. Mijn huidige mening balanceert op vloeipapier en is ontstaan door talking heads in de media en ‘horen zeggen’ dat gepaard gaat met eigen intuïtie. Wat die intuïtie is? Of je nou de Bijbel, de Koran, Kebra Nagast, de Veda’s of de Pali-canon pakt, in een ieder geschrift zal liefde de essentie zijn. In de één zal het wat wolliger zijn geformuleerd dan in de ander.
Uit eigen ervaring weet ik dat een moslim hetzelfde kan zeggen als een christen, alleen verwoorden moslims het over het algemeen krachtiger. Waar christenen zeggen: ‘voor jou steek ik mijn hand in het vuur,’ zeggen moslims: ‘voor jou hak ik mijn hand eraf.’ Duidelijk toch? Dezelfde boodschap verpakt in andere woorden. Laat ik de proef op de som nemen met een kansspel van het lot dat ik laatst aantrof.
Open het dichtstbijzijnde boek dat naast je ligt, sla een willekeurige pagina open en plaats je vinger a-select: deze regel is nu de soundtrack van je leven. Nou, Allah zegene de greep, daar gaan we. Hoppa! Pagina 309. Hoofdstuk soera 16. An-Nahl – De Bij. Deel Guz 14. Mijn vinger glijdt naar beneden en stopt geheel op gevoel bij passage 106.
‘Iedereen die ongelovig aan Allah is nadat hij geloofd heeft, behalve die ertoe gedwongen wordt en in wiens hart nog geloof is – maar wie zijn hart voor het ongeloof openstelde – over hen is de wraak van Allah en voor hen is een geweldige bestraffing.’
Nou, alleraardigst. Zolang ik besluit de Koran te lezen kan mij in principe dus weinig gebeuren. Mocht ik na het lezen alsnog ongelovig zijn, dan zal een ‘geweldige bestraffing’ volgen. Daar word ik niet echt warm of koud van. Ik vind ’s ochtends opstaan zonder een verse bak koffie een ‘geweldige bestraffing.’ Mag die dan volgen? Dan kom ik er nog wel oké van af. Zie je wel? Eigen invulling. Radicale moslims zullen onder ‘geweldige bestraffing’ wel weer grijpen naar het kapmes zodat ongelovigen de kop er niet meer bij houden. Dan komt het koffieloze opstaan mij toch iets beter uit.
Omdat vergelijkingsmateriaal nooit in enkelvorm komt, pak ik de Bijbel erbij die ik ooit bij een kringloopwinkel voor één euro op de kop heb getikt. De ooit zwartleren kaft is soepel en vervaagd; dit wijst op intensief gebruik. Op de eerste pagina is een sticker geplakt waarop staat: J. van Dijk. Hervormd Predikant. St. Annastraat 172, Nijmegen: een prachtexemplaar, al zeg ik het zelf. Willekeurig sla ik een pagina open om de soundtrack van mijn leven te vinden. Ik beland op pagina 600. Jeremia 11. Passage 25.
‘Stort Uwe grimmigheid uit over de heidenen, die U niet kennen, en over de geslachten, die Uwen Naam niet aanroepen; want zij hebben Jakob opgegeten, ja zij hebben hem opgegeten, en hem verteerd, en zijne woning verwoest.’
Potverdriedubbeltjes. Ik weet niet wie hier een oproep aan God doet, maar ik zou wel iets meer vragen dan ‘grimmigheid’ zodra ongelovigen mijn vriend hebben opgepeuzeld waarna ze tranquillo uitbuiken om vervolgens zijn onderdak aan gruzelementen te slaan. Ronduit onbeschoft gedrag. Of is het Jakob’s eigen schuld? Was zijn woning niet hufterproof genoeg? Dat weet je zo uit context genomen natuurlijk nooit. Desalniettemin draagt dit bij aan het bewijs dat de Koran met eelt op de handen is geschreven en de Bijbel met de fluwelen handschoen. Spierballentaal versus geitenwollensokkenverzoeken. Toch zien we hier uit twee verschillende geschriften een soortgelijke boodschap: ongelovigen zijn stom en gelovigen zijn ontzettend in. Einde discussie.
Waar ik sta na dit nietige onderzoekje? Ik ben te losbandig voor de Islam en te kritisch voor het Christendom maar vind daarentegen het atheïsme ook te beperkt. Atheïsten hebben dezelfde radicale overtuiging van een gelovige, dus noem me maar een aanhanger van het Internet. Ik verkies Google namelijk boven iedere God. Waarom? Bij God moet ik bidden voor een antwoord terwijl Google mij dit antwoord binnen 0.23 seconden geeft. God zegt wat ik moet doen terwijl Google vraagt wat ik wil.
En met deze formulering is de kogel door de moskee: vanaf vandaag start ik mijn eigen geloof: het Googleïsme. Voor mijn volgelingen heb ik slechts één plagiaatboodschap uit Lukas 11:1-54:
‘Zoekt en gij zult vinden.’
–> klik om oog in oog te komen met ieder antwoord in het universum.
