Zo, die titel is me toch een statement. Niet te doen. En toch is het zo, daar kwam ik achter toen ik samen met een vriendin in een restaurant zat om de week door te nemen. Dat doe je met vrouwen. Met mannen kan dat niet. Dan zit je bier boerend elkaar te overschreeuwen over wie er wel of niet een pussy is omdat hij dit of dat niet wil doen.
Nee, dat gesprek voeren kan je wel aan vrouwen overlaten. Dan zeg je niet zo vlug dat je laatst een bout hebt gedraaid in de vorm van vermicelli en dat je al je huisgenoten erbij hebt geroepen om te komen kijken. Met vrouwen heb je het over je gevoelens, twijfels en verdriet. Het gesprek is alsof je danst op de tekst van een Acda en de Munnik-lied.
En toch was ik afgeleid tijdens dit specifieke gesprek. Waarom? Omdat mijn gesprekspartner hetzelfde fucking nummer op repeat had staan. Nou, dan weet je het wel.
Dus wat doet een verveelde man dan? Ja-knikken en rond turen natuurlijk. En verdomd, toen viel me wat op. Aan geen enkel tafeltje in het toch wel overbezette etablisement zaten twee mannen tegenover elkaar te dineren. Toeval? Ik zou dit stuk niet schrijven als dat zo was. Mijn conclusie kwam nadat ik een analyse had gemaakt van de restaurantbezoekers.
- Het stelletje. Dit duo kijkt langer naar elkaar dan het eten op het bord. Het maakt niet uit wat er wordt besteld, vis, soja, erwten of boerenkool. Aan ieder gerecht worden standaard twee ingrediënten toegevoegd: tong en amandelen. Maar dan wel de tong en amandelen uit de mond van de ander.
- Vrouwengroepen of in tweetal. Druk converserend met een kan Margarita op tafel. De wereldproblematiek van de laatste roddel en leukste mode wordt hier uiteengezet. A girls night out is heiliger dan de voeten van Lionel Messi. Het wij(n)water wordt gulzig gedronken zodat de lippen en de heupen los zijn voor het vervolg van de avond.
- Het Gezin. Deze zijn te herkennen aan een vader in een makkelijk zittend shirt en een moeder die ervoor zorgt dat de stopcontacten worden bedekt, de vijver gedicht, de messen bot zijn en de kleren vetvlekvrij blijven. Tussen het bestellen door jodelen twee koters de vijftien coupletten van het Wilhelmus. Een heerlijk avondje uit.
Er zijn uitzonderingen op de regel waarbij de man-man-samenstelling in een restaurant wel aanwezig is.
- Zakenpartners. Dit is puur zakelijk, omdat zakelijke zaken hoofdzakelijk in zaken zullen zijn waar zemelen, sake, en zeebaars op het menu staan. Onder genot van een bittertje en een natje worden er deals gesloten. Puur zakelijk natuurlijk.
- Het homostel. Kan zowel in categorie één als twee onderverdeeld worden.
- Mannengroepen. Het bierboeren, kruiskrabben, schuddebuiken en naast de pisbak kletteren is vanuit de thuisomgeving verschoven naar de horecagelegenheid. Prima donna natuurlijk, zolang ze maar met de tengels van het vrouwelijk personeel afblijven.
Wat mist er in het rijtje? Juist, de heteroman in tweetal. Dat is natuurkundig namelijk onmogelijk. Met sommige vrienden zie mij echt niet één-op-één in een restaurant zitten. Maakt ze dat mindere vrienden? Natuurlijk niet, alleen zie ik niet zo snel een hetero-stel een 5-gangenmenu bestellen en naderhand elkaar complimenteren met de excellente keuze voor Limoncello achteraf. Er mag gerust gesteld worden dat er een taboe heerst op het hetero-mannenstel in het restaurant. Dit komt voort uit onzekerheid. Heteromannen bedekken liever problemen met de deken van randzaken zoals voetbal en de ballen van de buurvrouw, dan dat zij één-op-één elkaar eens een avondje fijn aan de tand voelen. De heteroman is gewoon een angstig kuddediertje.
Dus aan de vrouwen die dit lezen: wij heteromannen kunnen niet zonder jullie. Jullie zijn onze biechtstoel. Onze sluis als we verdrinken in opgekropte emoties. Jullie zijn de inkt in onze pen, het krediet op de bankpas, de cocaïne op de sleutel en de lijm aan de randen van ons gebroken hart. Zonder jullie blijven wij een Martin Luther King zonder droom, dus alsjeblieft –ik ben niet te trots om te smeken– blijf in ons leven en geef er betekenis aan.
Voor de heteroman die tussen de mazen in de wetten van Hoe Mannen Denken zijn geslopen en dit stiekem lezen: voelt niet fijn hé? Dat hier even een zenuw wordt blootgelegd. Vast en zeker zit je nu als een behaarde alfa-aap op je borstkas te timmeren en naar je beeldscherm te schreeuwen dat die krullenbol met z’n grote bril eens zijn bek moet houden. En dan? Wat wil je komen doen dan? Denk je dat ik bang ben of zo? Kom maar op, mietje. Jij en ik: één-op-één. Ik weet nog wel een goed restaurant.
