Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« De triestheid van het moderne bestaan in één foto
hengstenbal »

Eenzaamheid

28-07-2015 door Gabriël van Eekelen

“Goedendag, u spreekt met Annika van Stichting Sensoor, wat kan ik voor u doen?”

“Dag Annika, met Henk.”

“…”

“Hallo?”

“…”

“Annika? Ben je er nog? Je spreekt met Henk. Ikke, eh. Ik ben eh, eenzaam.”

“… Dat weet ik Henk. Je belt immers elke dag. Meerdere keren. De afgelopen zes weken.”

“Oh gelukkig. Ik dacht dat je me niet meer herkende. Dat ik heel mijn verhaal opnieuw moest gaan doen. Jeetje, dan zou ik lang bezig zijn. En dat voor 5 cent per minuut. Jullie trekken mij platzak, hahah Annika, dat is een leuk grapje hè? Had ik al verteld van die ene keer dat mijn hond niet mee wilde lopen? Toen mijn vrouw Carola net overleden was? Nou, dat was me wat. Ik weet het nog goed, het was op een regenachtige dag. Vroeg in de morgen want ik kon niet slapen. Mijn vrouw, Carola was die dag ervoor overleden en ik zat behoorlijk in…”

“Henk. Klaar nu. Ophangen.”

“…”

“Henk. Stop hiermee.”

“Annika? Hoezo? Wat? Huh?”

“Bel ons niet meer, Henk. Je belgedrag begint op stalken te lijken. Wij voelen ons er niet meer prettig bij. Deze lijn wordt bemand door vrijwilligers en is bedoeld om mensen te helpen die vechten tegen hun eenzaamheid en we bieden graag een luisterend oor. Maar zelfs voor ons is er een grens en die heb jij ruimschoots overschreden.”

“…”

“Het zou fijn zijn als je niet meer belt. Dag Henk. Groeten aan je hond.
En sterf.”

“…”

Verdwaasd hangt Henk op.
Volledig in de war laat hij zijn hond uit.
Tijdens de wandeling voelt Henk zijn woede groeien.
Zodra hij thuis is klimt hij in de virtuele pen.
Witheet mailt hij elke consumentenbehartiger in den lande .
Hij is op een queeste tegen de Nederlandse hulpverlening en vooral stichting Sensoor.
Sensoor moet kapot.

Vorig jaar was hij boos op het GGZ nadat hem uiteindelijk de deur gewezen was. En het jaar ervoor, toen hij tegen het Leger Des Heils ten strijde trok, na een meningsverschil. En het jaar daarvoor.
Want elke keer als Henk het aandurft om hulp te zoeken komt hij van een koude kermis thuis. Een hele koude kermis.
Het zijn allemaal honden, die hulpverleners.

Geert Wilders met zijn brievenbusstickerEn daarom heeft Henk de Facebookpagina “Hulpverlenende instansies in Nederland moeten allemaal door Geert wilders gelijdt worden want dat is onze enige neerlants hoop geert for president”.

Hij heeft al 1 volger.

Geert heet hij.

 

FacebookXLinkedIn
« De triestheid van het moderne bestaan in één foto
hengstenbal »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Op de camping

    Op de camping (2 – Schottelbraaien)

    Fre bromt een onverstaanbaar antwoord. Dit is niet zijn habitat. Hier is hij kansloos. Het grote lichaam in het campingstoeltje verschrompelt een stukje en drukt steeds harder tegen de rugleuning die vervaarlijk opbolt.

  • avondklok

    Met de trein (5)

    Van het groepje dat een tweetal banken rechts voor me zit, is alleen de man op de hoek voor mij te zien. Hij wordt, aan het gesprek te horen, vergezeld door drie vrouwen.

  • McDD Autisme HMD

    McDD – regels

    Zoon, gediagnostiseerd met McDD kan steeds moeilijker met regels omgaan. Enerzijds heeft dat met zijn leeftijd te maken.

  • McDD Autisme HMD

    McDD – Beschermd wonen

    Zoon, gediagnostiseerd met McDD, wordt binnenkort 18 jaar. Voor hem betekent dit dat hij weg moet uit de woongroep en wij een keuze moeten maken. Denken wij dat hij zelfstandig kan wonen, moet hij begeleid wonen of wordt het toch beschermd wonen?

  • broer

    Ik word ouder, broer

    Deze dag had er nog lang niet mogen zijn. Maar ter nagedachtenis aan mijn broer maak ik er iets van. Ik leef.

  • Karma voor de snoodaard die geen voorrang verleende

    Chagrijnig keek ik hem aan, maar ik besloot om niet boos te reageren. De koekenbakker dacht er echter anders over. Hij liet zijn raampje zakken.

Gabriël van Eekelen

Getrouwde vader van Zoon en Dochter.

levensmotto
De komma is de piemel van de leestekens.

Alle artikelen van Gabriël van Eekelen

Reacties

  • Niek op Riders on the Storm
  • Johan van Tilburg op Bellen in de openbare ruimte is kut
  • janad op Kleine observaties in oorlogstijd (13): De tachtigjarige
  • Janad op De dag dat ik ophield dingen te begrijpen
  • Niek op Uit de kast

Recent:

  • Pissen, schijten en boeren
  • Wanneer is een gevoel echt?
  • Gran Torino
  • Gehalveerd zijn is geen pretje
  • Verbonden
  • Gestrand met de trein
  • En zo eindigt de zomer
  • Interne criticus
  • Riders on the Storm
  • Kwáák

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact