De kracht van reclame neemt af. Dat komt omdat we steeds minder vaak op traditionele manier naar televisie kijken. Door opnemen, Uitzending Gemist en ‘on demand’ kijken, krijgen we minder reclames te zien. En de reclames die voorbij komen, die klikken we weg of die spoelen we gewoon even door. Letterlijk.
Reclamemakers weten dat ook. En daarom moeten ze met opmerkelijke filmpjes komen om ons voldoende te boeien om de 15 tot 30 seconden uit te zitten. Nu weet ik helemaal niets van reclame maken. Het zal vast een heel creatief proces zijn, waar hordes mannen en vrouwen een goed betaalde boterham aan verdienen. Ik zie inspirerende ruimtes voor me vol Segways en hipsterbaarden, waar de laatste trends op ‘mood boards’ zijn geplakt en underground muziek uit kekke speakertjes schalt. Maar ik kan het mis hebben. Ik ben slechts een consument. Een behoorlijk doorsnee consument ook. Niet zo’n early adapter, maar een huisvader van een doorsnee gezin. Net als iedereen heb ik vier kinderen, een paar katten en een hoekwoning in een Vinex-wijk. Daarmee val ik vast in allerlei doelgroepen.
Als huisvader doe ik serieus mijn best om mijn kinderen op te voeden tot zelfdenkende verantwoordelijke en hardwerkende burgers van de toekomst. Na het avondeten gaat het grut met versgedouchte haartjes nog wat huiswerk maken, om op tijd te zijn voor GTST. En na GTST is het ‘hup’ naar bed.
In dat half uurtje TV-tijd komen dan nog net een stuk of drie reclameblokken voorbij, die steevast dezelfde producten aan de man willen brengen. Dat begint dan met een filmpje van een of andere koter die de autosleutels van haar moeder verstopt, om zo een ritje met de trein te kunnen maken. Gevolgd door een filmpje waarin een jochie door de plassen stampt en het water van een zonnescherm over zich heen laat lopen, om zo een extra soepballetje van zijn moeder te krijgen.
Wat proberen de dames en heren van de reclamebureaus nu te bewerkstelligen? Wat voor de neuk denken die grachtenpandencreatievelingen? De eerste die hier in huize Van Lier mijn autosleutels verstopt, krijgt geen treinritje. Of misschien wel, maar dan is het een enkele reis! Het kutkind dat de edele moed heeft mij de toegang tot mijn voiture te frustreren kan er op rekenen dat de Playstation voor een half jaar achter slot en grendel gaat! En als ik er achter kom dat mijn kinderen zich bewust nat maken, en daarmee het risico lopen dat hun smartphone onherstelbaar beschadigd raakt, kan op meer dan een serieuze reprimande rekenen! Hier in huize Van Lier wordt niet gelogen en bedrogen. Het kan me niet schelen wat ze allemaal leren van die commercials.
Zo. En nu ga ik weer Comedy Central kijken. En porno. Misschien steek ik daar nog wat van op.
“Door opnemen, Uitzending Gemist en ‘on demand’ kijken, krijgen we minder reclames te zien”. Wat een onzin. We krijgen minder TV-commercials te zien, dat klopt. Dat begint een verouderde vorm van reclame maken te worden. We krijgen tegenwoordig wél meer reclameboodschappen op ons afgevuurd dan ooit tevoren, alleen veranderen de media waar ze op geplaatst worden in rap tempo.
En oh ja, het is “early adopter”, niet “early adapter”. Een adapter gebruik je om je laptop mee op te laden.
Ik zei toch dat ik geen verstand had van reclame maken.