Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Het dwalen
Alleen voor Annechien Steenhuizen kijk ik naar het journaal »

Ik lijk wel een wijf

01-04-2016 door Gabriël van Eekelen

Soms snap ik niet dat ik op vrouwen val. Ik lijk wel een wijf. En niet eens af en toe. Ik lijk zelfs maar heel af en toe een vent.
Sterker nog; mijn vrouw en ik denken dat wij het eerste heteroseksuele homo-huwelijk ter wereld hebben.

Als de katten een muis hebben gevangen gil ik vanaf de bank met opgetrokken knietjes moord en brand. Mijn vrouw pakt de levende muis met blote handen op en zet het arme beestje terug in het bos.

CitroentaartjeOp een doelloze zaterdagmiddag sta ik in de keuken te ploeteren. Niet om puike hompen vlees op een buitenkeuken te grillen, maar om prachtig gedecoreerde citroentaartjes te bakken. Tijdens het oppeuzelen grijp ik niet naar de slagroom omdat ik vind dat ik veel te dik word. Mijn vrouw spuit een extra toefje op haar punt.

Als ik begin te praten komt er een prachtig donker resonerend geluid uit mijn giecheltje. Maar dan wel met een klankkleur waardoor men denkt dat Maik de Boer zijn rozetjes aanprijst. Mijn vrouw en ik wandelen niet in gelijkende campingsmokings, maar we klinken wel hetzelfde.

Als ik wandel krijg ik opmerkingen over mijn eendenkontje. Het is zo’n bilpartij die naar achteren helt en tegelijkertijd meehupt met de heupen. En ik trek mij daar iets van aan.
Mijn vrouw geeft er een goeie tets op en sommeert mij om door te heupwiegen.

Ik zorg dat er worstenbroodjes zijn, dat er voldoende thee en koffie is en dat ze verder niets tekort komt terwijl zij de kastjes in elkaar schroeft.

In een winkel twijfel ik een eeuwigheid. Maakt dit truitje mij niet veel te dik? Ben ik niet te oud voor die kekke kleuren? Vervolgens struin ik de gehele boulevard af, om uiteindelijk terug te gaan naar de allereerste winkel en het veel te kekke truitje te gaan halen. Want ik ben het waard.
Mijn vrouw wandelt in de tussentijd langs de tablets, kijkt eens bij de games en knabbelt aan een lekkerbekje.

Ik word over 2 1/2 jaar veertig jaar. Ik vind dat verschrikkelijk. Het idee dat ik tegen de helft van mijn leven loop. Het gevoel dat ik officieel middelbaar word. Mijn kale hoofd, mijn rimpels, mijn striae en mijn steeds lager hangende buik. Mijn eeltvoeten, mijn slechter wordende ogen, mijn geler wordende tanden, mijn grijze borsthaar maar vooral de steeds harder groeiende neus- en oorharen. Ik walg van mij en mijn werkelijke leeftijd.
Hoongelach vanuit mijn vrouw. Het interesseert haar geen hol dat ik bijna veertig ben.

De weken voor moederdag ben ik aan het stressen omdat ik geen idee heb wat ik moet kopen of moet doen. En ik eindig altijd in een geheel verzorgde dag die begint met een ontbijtje op bed. Uiteraard met zelf gemaakte broodjes. Niet van die opbakmeuk.
Voor vaderdag krijg ik roze sokken die mij veel te klein zijn, maar die mijn vrouw perfect passen.

Ik lijk wel een wijf. Hoewel ik zelden TLC kijk. Wel 24Kitchen overigens. Dus het zit er wel degelijk in.

Tenminste, dat denkt mijn vrouw.

Regelmatig neem ik de Draken mee naar een speeltuin. Ik stuiter mee met de kids en schenk nul aandacht aan de bier drinkende alfa mannetjes die onderling ruziën over Ajax, PSV of een ander niets zeggend Curling clubje. Maar met een schuin oog staar ik naar de strakke moeders van meestuiterende andere Draken.
En de moeders staren naar mij. Geïnteresseerd.

Want ik ben de enige man die daadwerkelijk aandacht schenkt aan kinderen. Ik ben de man die met grote bulderlach bakken vol chips aanrukt. Ik ben die ene die mee kan praten over perfect gelukte taartjes. Ik weet hoe dokter Pol een kalf uit de foef van een drachtige koe trekt en ik kan zowat alle stemmetjes van elke willekeurige Disney klassieker nadoen. En dan goed. Niet zoals die autist die zichzelf haar man noemt.
Ik praat over vrijen, niet over neuken.
En ik krijg complimenten. En aandacht. Van vrouwen. Heel veel. Want ik ben precies dat wat hun eigen man mist; ik ben mezelf.

Trots geniet ik van alle vrouwelijke aandacht. En even voel ik mij geen wijf.

Hoewel ik nooit een echte vent zal worden.

Want ik kom altijd weer gewoon thuis.

 

FacebookXLinkedIn
« Het dwalen
Alleen voor Annechien Steenhuizen kijk ik naar het journaal »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Mooi weer supporters

    Er zijn mensen die hun paraplu niet delen als het regent. Dat geeft niet. Ik heb ook moeten leren dat liefde het enige is dat vermenigvuldigt als je het deelt.

  • Mannen kunnen kapot

    Mannen plegen vaker zelfmoord dan vrouwen. Er worden meer vrouwen vermoord door mannen; helaas niet door de mannen die zelfmoord plegen. Waarom zet ik deze problemen naast elkaar?

  • Klein handje

    Weten dat je tekort schiet

    Weten dat je tekortschiet, dat je niet elke val kunt voorkomen. Maar de berusting dat je altijd troost zal bieden, dat vergt een kwetsbaarheid die voorheen niet in mijn arsenaal zat. 

  • McDD Autisme HMD

    McDD – Broer en zus dag!

    Zoon -gediagnosticeerd met McDD- en Dochter hebben een moeizame relatie. In het verleden is er veel gebeurd, toen we nog niet precies wisten wat er nu precies met Zoon aan de hand was.

  • Klein handje

    Elke dag gaat het sneller

    Elke keer als je in mijn nek springt, hoor ik een chiropractor lachen. Nog even en ik het lukt me niet meer jou en je zusje tegelijk te dragen. Jullie worden groter en ik word ouder. Versnelling lijkt de enige constante. 

  • Oude vrouw

    De weg kwijt

    "Kan ik u helpen, mevrouw?" Vraagt mijn vrouw. "Ik ben de weg kwijt," stamelt de oude vrouw, ietwat verward. "Weet u waar ik woon?"

Gabriël van Eekelen

Getrouwde vader van Zoon en Dochter.

levensmotto
De komma is de piemel van de leestekens.

Alle artikelen van Gabriël van Eekelen

Reacties

  1. kim zegt

    02-04-2016 om 00:23

    Grr mijn hand schoot uit. Ik wilde op het plusje drukken.
    is dus minnetje geworden
    Geweldige blog

  2. Trudy zegt

    09-04-2016 om 15:56

    Schaterend je blog gelezen en voorgelezen aan mijn man, in een woord geweldig.

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Ondertussen in Peuterspeelzaal de Zwaluwtjes
  • Parlementaire vernieuwing
  • Mooi weer supporters
  • Belastingplan
  • Spionne
  • Het ego
  • Oost West…
  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact