Het begint een epidemie te worden, dat in een tv- of radioprogramma een geïnterviewde ongevraagd en ongewenst wordt aangesproken met u. Ver-uwing stak zondag zijn lelijke kop nog op bij Buitenhof. Twee schrijvers zaten klaar voor een interview over goed en kwaad. Daan Heerma van Voss en Yaël Vincks. Ze hadden er allebei in een roman over geschreven. Pieter Jan Hagens schiet meteen in de u-stuip. Voor schrijver Daan de kans kreeg iets te zeggen, was hij al drie keer voor u uitgemaakt.
Ik zag de bui hangen, drie mensen die voor de camera aanstond nog je tegen elkaar zeiden, en dan een kwartier lang krampachtig zitten te u-en. Schrijver Daan die al bedenkelijk zat te kijken counterde het probleem resoluut, zodra hij de kans kreeg: ‘Zeg alsjeblieft je!’ Yael viel hem, duidelijk opgelucht dat haar een slecht toneelstuk bespaard bleef, haastig bij. Pieter Jan kon ermee leven. Misschien was hij ook wel opgelucht. Dat hij straffeloos kon zondigen tegen de met meerderheid van stemmen aangenomen redactionele lijn ten aanzien van aanspreekvormen.
Het is vast goedbedoeld, dat ge-u. Ver-uwing als tegengas tegen de verruwing. Als iedereen elkaar op twitter en op internetvodjes bij wijze van vrije meningsuiting voor rotte vis uitmaakt, laten wij van Buitenhof zien hoe het hoort. Laat de anderen het maar lekker fout doen, doen wij het extra goed. Alsof je hufterig verkeersgedrag bestrijdt door oude vrouwtjes de straat over te helpen. Waar ze helemaal niet moesten zijn.
