Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« De vaderknop
#100DagenSporten dag 50 »

De camper (drama in 5 delen) – 1 – Europa in

25-07-2016 door Pasquali

camperWe zouden Europa in trekken, Mevrouw Pasquali en ik.
Wat zeg ik, Europa..?
De Wereld lag voor ons open, sinds we het plan hadden opgevat om er met een camper op uit te trekken. En we zouden er ruim de tijd voor nemen. Weg is weg, op z’n minst ‘n jaar of zo en misschien bleven we wel on the road.

Eerst maar eens ‘n weekje uitproberen. Verstandig, want om er nou direct een aan te schaffen, je bent ook meteen enkele tienduizenden euri verder. Het avontuur begon met een grondige inventarisatie van het verhuuraanbod.

Niet gehinderd door enige kennis van zaken tuurde ik, als een konijn in de koplampen van een SUV, naar alle merken, formaten en prestaties die digitaal voorbij gleden.

Boven- en benedenslapers, vaste en variabele bedden, rondzit, treinzit, met en zonder extra accu’s, pilotenstoelen, satellietontvangers, achteruitrijdcamera’s.

En dan het interieur. Veel beukenhout, keurig opgemaakte bedden, een blinkend keukenblokje, leuk flesje wijn en een bos bloemen op tafel. Nergens losse spullen, stapels boeken, kranten, afwas of lege glazen. Zo hoorde dat; orde op zaken als je erop uittrok. Je ontdekt de wereld niet als je er een rommeltje van maakt.

Talloze malen had ik mevrouw Pasquali al voorgespiegeld hoe zij lekker in bed kon blijven liggen als ik de camper zou starten en de volgende 500 km naar Mon Chou voor mijn rekening nam. Desnoods reed ik de hele nacht door, want dan was het lekker rustig. Op de weg.

Aan de rand van een onbekend ravijn (want de wildste plekjes zijn de leukste) had ik mezelf in gedachten al op de foto gezet. Diepgebronsd, met piloten zonnebril, één hand aan het stuur, de andere nonchalant uit het raampje. Ik had het plaatje bij wijze van spreken al in het het komende avonturenalbum geplakt, waar ik een minutieus dagboek bij zou houden van alle belevenissen en alle leuke mensen die we onderweg tegen zouden komen.

Bellen dus.

Er is een particulier verhuurder diep in Friesland die er nog een vrij heeft.
EEN….!
‘Dan en dan voor ’n weekje zei u? Ze gaan als warme broodjes, meneer Pasquali en u zit al bijna aan het begin van het hoogseizoen. Oh, momentje, voor die week zit u er al overheen.’
‘En dat betekent ?’
‘Hoogseizoen is hoogtarief, hè. Dat spreekt voor zich. Duizend euro huur en vierhonderd euro Borg.’

Slik.

‘Zal ik dan maar noteren? De Matsumi 3000, een week, de heer Pasquali, dat staat’.

Op de afgesproken dag bereiken we met volle bepakking een oude boerderij in Pjongsterratsumadeel, dat we vanwege de gemiste afslag Wypwappelawier eerst drie keer voorbij waren gereden.

Voordat ik de auto op het erf van Graengriepe 3 tot stilstand heb gebracht, komt een man in overall met uitgestoken handen vanuit het voorhuis op ons afgelopen.

Wordt vervolgd

FacebookXLinkedIn
« De vaderknop
#100DagenSporten dag 50 »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • “Maar volgens Waze kon het wel!”

    Theo kreunt. Ik word gek, denkt hij. Hij legt zijn voorhoofd op het stuur van zijn Renault Espace. Alles plakt. Zijn onderbroek kleeft tussen zijn billen. Tranen van onmacht wellen op in zijn ogen.

  • De Verlaten Man (495) – De hort op in het Wilde Westen (c.q. de Achterhoek)

    Op de website zag de camping er uitermate cosy uit. In het echt is het toch wat anders dan verwacht. Maar: het is hier groen. Heel groen. Groen met een randje geitenkaas. Naast me staat een yurt. Geen tent, geen caravan, maar een yurt.

  • De Verlaten Man (494) – Komkommertijd mijn reet

    Vroeger kon ik nog smakelijk lachen om al het idiote nieuws in de zomer, bij gebrek aan beter. Tegenwoordig loop ik erbij als een kale dominee op een verregend kerkhof: hoofd schudden, sigaretje in de mondhoek en non-stop mompelen dat het einde nabij is.

  • De Verlaten Man? De Vakantieman! (454)

    Nee, nee, geen zorgen. Ik ben echt exit. Ik wip enkel even langs om jullie jaloers te maken.

  • De Verlaten Man (453) – Nondedju, opnieuw verlaten!

    Heel even dacht ik: misschien heeft Jan wel gelijk. Misschien moet ik mijn laptop maar aan de wilgen hangen. Misschien ben ik wel klaar met (semi-depressief) leuteren. Maar na enige zelfreflectie weet ik nu: dat ben ik niet.

  • De Verlaten Man (411) – Château Denis, une brève histoire (deel 2)

    Onvermoeibaar wierp ik Elise telkens weer mijn onhandige Franse begroetingen toe. Inmiddels iets minder ijzig antwoordde ze nu woordeloos, met de verlegen blos op haar wangen.

Pasquali

Pasquali schrijft... en blijft.

Winkel
pasqualiblog.wordpress.com

Alle artikelen van Pasquali

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Ondertussen in Peuterspeelzaal de Zwaluwtjes
  • Parlementaire vernieuwing
  • Mooi weer supporters
  • Belastingplan
  • Spionne
  • Het ego
  • Oost West…
  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact