Het heeft nog twee jaar geduurd, maar nu heb ik hem ook, het dertigers dilemma. Ik heb een eigen huis, een plek onder de zon en altijd iemand in de buurt die van mij houden kon. Maar onderhuids steken de grote, existentiële, levensvragen de kop op. Is dit alles? Hoe voldoe ik aan het ideaalbeeld? Waarvan krijg ik spijt op mijn sterfbed? Wat bezielt mij? Moet ik mij schuldig voelen als ik een pak vla bij de Albert Heijn koop omdat ik met dat geld ook de kinderen in Afrika had kunnen helpen?
Negen van de tien keer wordt dit proces geframed als identiteitscrisis waar je hulp voor moet zoeken. Zodat de hele goeroe-wereld en zijn life coachende moeder hier een slaatje uit kan slaan. Een onterechte classificatie. Het dertigers dilemma is juist een triomf op het leven.
Want alles doet het nog. Het gevoel. De levensvragen. Zelf denken. Dertig jaar aan verwachtingspatronen omtrent educatie/werk/vrijetijd hebben mijn geest niet lamgeslagen. Ik ben kritischer dan ooit op mezelf. Een dergelijk evaluatiemoment binnen dit verdomd korte leven is van onschatbare waarde. En dwingt mij te kijken naar ruimte en vrijheid om van richting te kunnen veranderen bij het bewandelen of bestormen van mijn levenspad.
Het dertigers dilemma maakt mij radeloos. Frustratie, hopeloosheid en het gevoel van verloren te zijn, voeren weleens de boventoon. Het dertigers dilemma kan leiden tot slapeloze nachten. Wonderschoon. Wat is er in dit bestaan wezenlijker dan het ervaren van deze emoties? Ik laat het dilemma daarom volop zijn gang gaan.
Zolang je er maar niet te lang in blijft hangen, dat is zonde van de tijd die nog rest in dit leven. Al bestaat dat risico, zodra het dertigers dilemma op zichzelf een comfort zone begint te worden. The devil you know is better than the angel you don’t know.
Met dat risico in mijn achterhoofd, koester ik dit glasharde en intieme gesprek met mezelf. Het getuigt van gezonde eigenliefde om scherp te blijven en het leven (opnieuw) bij zijn ballen te grijpen, en niet onopgemerkt voorbij te laten sukkelen door alledaagse beslommeringen. Mijn levenslust is de afgelopen decennia niet klein gekregen. Met zo’n intens dertigers dilemma, kan ik alleen maar uitgaan van een (nog) mooiere toekomst.
