100 dagen achter elkaar sporten. Niet roken. Niet drinken. Bewust met voeding.
Klik hier voor de wekelijkse blogs van de eerste vijftig dagen.
Week 8: Omgeving
Vorige week was een mijlpaal. Ik tikte dag 50 aan en ging daarmee over de helft van mijn sportieve uitdaging. De support en steun die ik kreeg waren zeker een krachtige impuls om ook de tweede helft, elke dag, gedisciplineerd aan de slag te gaan. De aanmoedigingen van mijn omgeving, missen ook op de taaie moment hun uitwerking niet.
Na weken lang sporten, kom ik ook steeds meer motivaties tegen. Een respectvol knikje van de Basic-Fit-trainer die mij elke week trouw ziet zweten op de leg press. Elke week dezelfde sportieve gezichten groeten in het zwembad. Of een omhoog gestoken hand van een voorbij hijgende hardloper. Allemaal zeer prettig, want er gaat een bevestiging vanuit: ik sport! Ik ben, op dit voor mij nieuwe terrein, op de goede weg.
En het is heerlijk om die ene zeurderige collega, die smalend vraagt hoe en of het nog een beetje gaat met dat dagelijkse sporten, met een dikke grijns te kunnen antwoorden; ‘Ja, volgend weekend meer dan zestig dagen, dank je.’
Vandaag gesport bij Basic-Fit. Gisteren gezwommen. Maar het hardlopen, waar ik de overige dagen van de week mee vulde, heeft toch echt de overhand. Na die weken is mijn hardloop-afstand wel te groot geworden voor de woonwijk, waarin ik in het begin mijn ronde liep. En zes keer een rondje maken over dezelfde parkeerplaats heeft toch ook iets lulligs. Dus ga ik sinds kort de bossen in. Muziek op en haast in trance rennen door de eindeloze, volle natuur. Gebieden waar ik anders, naar alle waarschijnlijkheid, nooit zou zijn geweest.
Door het sportieve leven leer je nieuwe (kanten van) mensen kennen, krijg je nieuwe indrukken en ontdek je nieuwe omgevingen. Allemaal prachtige ontdekkingen tijdens dit proces. #100DagenSporten verbreedt je horizon.
