Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« De Verlaten Man (64) – De commune van de bordeauxrode losers (3)
Genoeg! »

Ik ben geen supercoole bioloog en mijn zoon baalt daarvan

09-10-2016 door Gabriël van Eekelen

Vaste bezoekers van deze pagina weten dat ik een zoon en een dochter heb.
Draken, noem ik ze.

Vanaf het moment dat ze stopten met huilen, begonnen met kruipen en dus leuk werden, was ik hun held.
Al minstens zes jaar geniet ik van mijn status terwijl mijn vrouw, ironisch genoeg, de boeman is.
Maar binnenkort wordt mijn zoon acht.
En zijn visie over superpapa brokkelt af.

welmoedMet zijn leeftijd komt wereldwijsheid. Peppa Big heeft plaats moeten maken voor Het klokhuis en meneer slaapt niet voordat hij het jeugdjournaal heeft gezien. Draak één leest Dolfje Weerwolfje en hij is een officiële Ranger van het WNF. Daarbij vindt hij digitale kleurplaten al lang niet leuk meer. Nee, Draak wil Minecraft spelen. En op Youtube zoeken naar volwassen mannen die wegens overmatig testosteron dan wel overmatig drankmisbruik snoeihard op hun plaat gaan.
Wij als ouders stimuleren dat met liefde.
Maar met alle nieuw verworven interesses is zijn wereld stukken groter geworden. Draak trekt erop uit. De tuin is te klein geworden.
Wie zijn wij om hem daarin tegen te houden? Loslaten heet dat.

En toen wilde hij heel graag een keer mee naar papa’s werk.
Hij was benieuwd naar de dagbesteding van zijn superheld, en ik glom van trots. Dát ging ik regelen!

Een paar weken later haalde ik hem op. In de Caddy van het werk. Hij mocht voorin zitten en zijn dag kon meteen niet meer stuk. De kuiltjes in zijn wangen gingen niet meer weg.
Aangekomen keek hij zijn ogen uit. Ik werk in het kenniscentrum van een voormalig lampjesfabriek in Eindhoven, en dan ook nog eens in een langwerpig glazen gebouw aan het meer. Een zwaan is mijn buurman.
Mijn Draak groette mijn gevleugelde vriend met verve. hij sprong nog net niet het water in. Daarna verlekkerde hij zich aan alle uitgestalde etenswaar van de restaurants. “Wauw papa, je hebt een pizzeria op je werk.” Glom hij. En ik glom mee. Van trots.
Tot we mijn afdeling binnen gingen.

canon-ipf-8100-water-based-ink-list-photo-printer-reviewPrinters. Veel. En nog veel meer machines.
Ik werk in een interne copyshop en ik print heel veel posters, boeken en flyers. Dat werk doe ik al jaren en het bevalt mij nog steeds prima.

Maar Draak werd heel stil. De kuiltjes verdwenen als sneeuw voor de zon.
Het ijsje dat ik hem trakteerde ging er nog in, maar daarna wilde meneer toch echt naar huis.
Pas tijdens de macaroni kwam het hoge woord eruit.

“Pap. Jouw werk is maar stom. Ik dacht dat jij door bossen rende, op zoek naar hagedissen en enge slangen. Net als Freek.
Maar je bent helemaal geen super-coole bioloog.
Wat valt me dát van je tegen, pap.”

Ik ben blij dat hij nog steeds een beetje kind is. Ook al vindt hij zelf van niet.

FacebookXLinkedIn
« De Verlaten Man (64) – De commune van de bordeauxrode losers (3)
Genoeg! »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Mooi weer supporters

    Er zijn mensen die hun paraplu niet delen als het regent. Dat geeft niet. Ik heb ook moeten leren dat liefde het enige is dat vermenigvuldigt als je het deelt.

  • Mannen kunnen kapot

    Mannen plegen vaker zelfmoord dan vrouwen. Er worden meer vrouwen vermoord door mannen; helaas niet door de mannen die zelfmoord plegen. Waarom zet ik deze problemen naast elkaar?

  • Klein handje

    Weten dat je tekort schiet

    Weten dat je tekortschiet, dat je niet elke val kunt voorkomen. Maar de berusting dat je altijd troost zal bieden, dat vergt een kwetsbaarheid die voorheen niet in mijn arsenaal zat. 

  • McDD Autisme HMD

    McDD – Broer en zus dag!

    Zoon -gediagnosticeerd met McDD- en Dochter hebben een moeizame relatie. In het verleden is er veel gebeurd, toen we nog niet precies wisten wat er nu precies met Zoon aan de hand was.

  • Klein handje

    Elke dag gaat het sneller

    Elke keer als je in mijn nek springt, hoor ik een chiropractor lachen. Nog even en ik het lukt me niet meer jou en je zusje tegelijk te dragen. Jullie worden groter en ik word ouder. Versnelling lijkt de enige constante. 

  • Oude vrouw

    De weg kwijt

    "Kan ik u helpen, mevrouw?" Vraagt mijn vrouw. "Ik ben de weg kwijt," stamelt de oude vrouw, ietwat verward. "Weet u waar ik woon?"

Gabriël van Eekelen

Getrouwde vader van Zoon en Dochter.

levensmotto
De komma is de piemel van de leestekens.

Alle artikelen van Gabriël van Eekelen

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Parlementaire vernieuwing
  • Mooi weer supporters
  • Belastingplan
  • Spionne
  • Het ego
  • Oost West…
  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek
  • Hagelslag

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact