Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« HMD filmpje: Een toast op Zwarte Piet
Alsof ik gescheiden ben »

Sting en de Bataclan

15-11-2016 door Jan Weeber

Bron: WikiMedia

Bron: WikiMedia

Het is een jaar geleden en dus wordt er herdacht, de aanslag op poptempel Bataclan in Parijs. De boel is intussen mooi verbouwd, “elk nadeel hep ze voordeel,” zei hemelse voetballer Johan Cruyff, dus waarom niet nu. Dan kan de boel mooi 365 dagen later heropend worden. President Hollande op de stoep, het gaat aandacht geven, goed voor de klandizie.

Jammer is wel dat die popband Eagles Of Death Metal niet kan optreden. Ja, ze willen vast wel, maar toch maar niet uitnodigen nu ze zo’n ongefundeerde kritiek hebben geleverd. De Bataclan zou zelf veel te weinig aan de beveiliging van het gebouw hebben gedaan. Ja, dat moet natuurlijk liever niet naar buiten. Kortom, komen zij toch opdagen, dan houden we ze gewoon tegen.

Dan moeten we een ander uitnodigen die als uiterst betrouwbaar en begaan met de wereld te boek staat. Bono misschien? Bob Geldof? Weet je wat, we nemen Sting. Blank, recht door zee, vroeger zich uitgesproken voor de vrijlating van Mandela, die past exact in het profiel van een herdenking, die toch in het teken staat van vrijheid en dus blijheid.

Sting gebeld. Zit die toch potverdikkie net in de studio. “Ja hallo met Gordon Sumner. Ja, ik kom wel hoor, want ik heb net een nieuwe plaat uit. Dus ik kan wel een beetje publiciteit gebruiken. Zo werkt dat toch? Voor wat hoort wat! Maar het moet wel op de dag zelf, want daarna moet ik naar Humberto Tan. Dat is een Nederlandse talkshowhost. Ja, uitleggen hoe indrukwekkend het was, die herdenking in de Bataclan. Ja, ook mijn nieuwe cd promoten natuurlijk, er moet wel geld in het laatje!

Nog maar eens gebeld of alles akkoord is. “Ja met Sting. Nee, ik heb besloten het toch maar niet te doen. De enige die daar op die dag mag optreden is Eagles Of Death Metal. Ik heb het gehoord ja, dat ze de Bataclan verwijten meegewerkt hebben aan het drama, maar mensen met een dergelijk trauma zeggen wel vaker verwarde dingen. Accepteren jullie dat nou maar gewoon. Veel succes verder met de organisatie, ik ga alleen naar Humberto Tan om over mijn plaat te praten, goedemiddag!”

FacebookXLinkedIn
« HMD filmpje: Een toast op Zwarte Piet
Alsof ik gescheiden ben »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Ray Manzarek

    Riders on the Storm

    Als je mij zou vragen een Top 100 samen te stellen van mijn favoriete popsongs aller tijden, sluit ik niet uit dat maar liefst drie nummers van The Doors zo’n lijst zouden halen.

  • Verbintenis

    Is het niet spijtig wanneer je gedurende je hele leven niet één keer een moord hebt gepleegd?

  • Powermevrouw: Jacinda Ardern

    Zo eens in de tijd mijmeren wij mannen graag over vrouwen. Over vrouwen die ons hart sneller doen kloppen, over vrouwen van weleer en over vrouwen voor wie we een flinke bak respect hebben. Zoals Jacinda Ardern. Wie, zegt u?

  • Vrouwen moesten eens weten hoe bevoorrecht ze zijn!

    Het was zondag internationale vrouwendag en dan weet je het wel. Demonstreren geblazen tegen de loonkloof, tegen het glazen plafond en economische afhankelijkheid. In Parijs ontblootten de actievoersters van Femen voor de zevenhonderdvierendertigste keer hun borsten, deze keer om te waarschuwen voor het 'patriarchale virus'. Maar over hun voorrechten hebben vrouwen het nooit!

  • moorden

    Hoe ik tot moorden kwam – het naderend einde

    Toen hoorde ik sirenes de straat in scheuren, begeleid door felle blauwe lampen. Mijn dochter keek naar het raam, en daarna angstig naar mij. "Komen ze voor jou, papa?"

  • moorden

    Hoe ik tot moorden kwam – de aanslag

    Ik plaatste mijn gebalde vuist tegen zijn slaap en meteen viel hij op de grond. Daarna heb ik mij kostelijk vermaakt met het breken van zijn botten.

Jan Weeber

Tekstschrijver voor de Groninger Gezinsbode en voor eredivisie basketbal topclub Donar Groningen. En nu dus ook voor HMD ;-)

Geboortedatum
De kortste dag van 1956 (is verjaardag lekker snel voorbij).
Geboorteplaats
Stad Groninger, die geen woord dialect spreekt (anders klinkt het lachwekkend slecht).
Levensmotto
Zou ik nu nog moeten verzinnen. Zoiets als: we leven maar één keer, gelukkig wel? Als we de zin van het leven niet kunnen ontrafelen, waarom zouden we het dan serieus nemen? Lach het weg en je hebt nergens last van. Aan de andere kant: wat lucht mopperen toch heerlijk op.

Alle artikelen van Jan Weeber

Reacties

  • Niek op Riders on the Storm
  • Johan van Tilburg op Bellen in de openbare ruimte is kut
  • janad op Kleine observaties in oorlogstijd (13): De tachtigjarige
  • Janad op De dag dat ik ophield dingen te begrijpen
  • Niek op Uit de kast

Recent:

  • Pissen, schijten en boeren
  • Wanneer is een gevoel echt?
  • Gran Torino
  • Gehalveerd zijn is geen pretje
  • Verbonden
  • Gestrand met de trein
  • En zo eindigt de zomer
  • Interne criticus
  • Riders on the Storm
  • Kwáák

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact