Pur, pur, pur, pur
De een zegt vulmiddel, de ander polyurethaanschuim, maar wij zeggen pur
Pur, pur, pur, pur
‘t Zal je gedacht zijn wat je allemaal met pur ken doen
Je hoort vaak zeggen dat een gat niet zo te dichten is
Maar pur doet wonderen en vooral als ‘t een hoop is
Pur, pur, pur, pur
Pur, pur, pur, pur, pur pur
BRON: FLICKR
Panfluit
Af en toe stinkt onze keuken zo erg als het riool van Parijs. We controleerden de ontluchting van de radiatoren en vervingen sifons, maar niks hielp. Zelfs het vernieuwen van een deel van onze rioolafvoer bood geen soelaas. De stank keerde gewoon terug. Maar eindelijk is de boosdoener gevonden. Het is de regenpijp! Wanneer de wind tegen ons huis blaast, waait de stank vanuit die panfluit des verderfs het plafond in, via een holte in wat rottend hout.
Wondermiddel
Dat gat moest dicht, dus d’r moest pur komen! Ik toog naar de bouwmarkt en kocht het wondermiddel. Thuis klom ik op het keukentrapje. Binnen een mum zat de holte dicht. ‘Mooi spul,’ dacht ik, maar toen bleef de pur zich langzaam maar gestaag verder uitzetten. Op de verpakking las ik dat je een holte maar voor de helft mag vullen. Ondertussen viel er een klont in de opvangbak voor het regenwater. Er dreigde een verstopping, dus pakte ik de pur vast met mijn vingers. Toen begon de ellende pas echt.
Pubermeisjes
Pur ziet er lief en onschadelijk uit, maar het is de meest gore rotzooi die je in een spuitbus kan kopen. Het plakt nog erger dan pubermeisjes tegen een poster van Justin Bieber. En het breidt zich uit als een mogwai die in het water valt. Terwijl ik de meuk van mijn vingers op iets anders smeerde, puilde een nieuwe lading pur alweer uit de muur, klaar om in de regenpijp te vallen.
Genadeloos
Normale doe-het-zelvers trekken voor een karwei speciale werkkleding aan. Ik niet: terwijl ik door de vijandige pur werd belaagd droeg ik mijn nette kleren en het was buiten, dus had ik ook nog een dure winterjas aan. De pur kwam overal: op mijn handen, op mijn mouwen. Ik probeerde het weg te vegen, maar dat bleek al helemaal geen goed idee. Gestaag veranderde ik in een pur-monster met gele vlekken en opzwellende bulten.
Ik gaf me gewonnen en vluchtte vloekend de keuken in. ‘Wat is er aan de hand?’ vroeg mijn vrouw geschokt. ‘Ik heb gepurd,’ antwoordde ik. Ze nam me van top tot teen genadeloos op en zei toen heel kalm, maar dwingend: ‘Wil je dat alsjeblieft nooit meer doen.’
