Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« De avonturen van een zondagskind -The Lions Club-
De Hawaï saus van Herman den Blijker »

Ode aan… de slechtste schrijver OOIT

22-01-2017 door Fritz de Roo

Ik las vorig jaar rond deze tijd het boek De Sciencefictionschrijver van de Vlaamse schrijver Bavo Dhooge. In deze roman raakt de hoofdpersoon, een schrijver, in de ban van een andere schrijver, Harry Stephen Keeler. Ik had nog niet eerder van deze schrijver gehoord, maar Keeler blijkt bekend te staan als de slechtste schrijver ooit.

Keeler werd geboren op 3 november 1890. In zijn jeugd werd Keeler door zijn moeder in een gesticht gestopt, zonder dat hem aantoonbaar iets markeerde. Deze ervaring zal zeker hebben bijgedragen aan zijn merkwaardige oeuvre, dat vooral bestaat uit vreemde mysteries en detectiveverhalen. Keeler schreef tientallen boeken met titels als The Case of the Two-Headed Idiot, The Riddle of the Wooden Parakeet & The Mysterious Ivory Ball of Wong Shing Li.

De verhalen zelf waren minstens zo merkwaardig als de titels. In 1936 schreef Keeler X. Jones of Scotland Yard. In dit boek vindt de politie een gewurgde man. Om de man heen zijn enkel de afdrukken van zijn eigen schoenen te vinden. De politie verdenkt al snel de “Flying Strangler-Baby“, een moordende dwerg die zichzelf verkleedt als baby en zijn slachtoffers neersteekt vanuit een helikopter.

Keeler gaf zijn personages namen als Criorcan Mulqueeny, Scientifico Greenlimb of Or try this one. Het tijdsverloop in zijn boeken klopte dikwijls van geen kant. Personages herrezen uit de dood en deden zonder verdere uitleg weer mee aan het verhaal. Er waren tientallen, soms honderden, pagina’s met uitweidingen of dialogen die niets met het verhaal te maken hadden. In zijn detectiveverhalen kwam de dader soms pas drie bladzijdes voor het einde het verhaal binnen. Er is zelfs een detectiveroman waarin de dader pas letterlijk de allerlaatste zin van het boek wordt geïntroduceerd.

Keeler zijn boeken waren zo consequent stupide dat critici zich eens afvroegen of het hele oeuvre niet een grote practical joke was. We zullen het nooit weten. Harry Stephen Keeler stierf op 22 januari 1967. Vandaag is dus wel een uitgelezen dag om nog eens stil te staan bij het overlijden van de slechtste schrijver ooit. RIP Harry Stephen Keeler.

bron: still youtube

PS Als je meer over Keeler wilt weten, dan raad ik De Sciencefictionschrijver aan als introductie.

FacebookXLinkedIn
« De avonturen van een zondagskind -The Lions Club-
De Hawaï saus van Herman den Blijker »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Zonnestraal

    Nadat ik een kwartiertje doelloos door de stad had gestruind zag ik haar zitten: op het terras van een café ietwat bezijden de grachtengordel. Ze was verdiept in een boek, een roman, zo schatte ik in aan de hand van het omslag. Iets in mij zei me dat ik halt moest houden.

  • De Verlaten Man (388) – Het leek alsof ze keek (ode aan de onbekende vrouw)

    Ze fascineert me mateloos. De vorige keer dat ik haar hier bij toeval zag, kon ik mijn blik niet afwenden. Nu is ze daar ineens weer en zou ik in haar willen kruipen. Maar ik weet dat dat niet mag. Of kan.

  • romantisch

    Romantisch snurken

    We besloten dat we die avond maar niet meer terug de sauna in gingen. Het zou er op de kamer al heet genoeg aan toe gaan.

  • De cynicus

    Aan de randen van het gebeuren roert de onderbuik van ’t land zich. Zij die bewapend zijn met het soort spandoeken waaruit een zekere mate van paranoia en een opvallend kortdurende schoolgang te distilleren valt.

  • campert

    Remco in mei

    Het is een taal, een manier van door het leven laveren, die niet kwetst, niet schrijnt. Het is de melancholie die nog juist draaglijk is, verlicht door de relativeringen waarvan zijn persoonlijkheid en oeuvre doordrenkt zijn.

  • Pro-tips: Zonder QR-code pissen op een terras

    Als u het geluk hebt, dan heeft de betreffende horecagelegenheid een Dixi geplant op het terras, dan is er geen probleem. Vermoedelijk zullen deze Dixi's dun bezaaid zijn, aangezien deze oplossing extra kosten met zich meebrengt en de onwelriekende geur die er rond Dixi's hangt geen attractiviteitsverhogende sfeer met zich meebrengt. Maar wat moet je dan?

Fritz de Roo

Geboortedatum
Ergens in 1983
Burgerlijke staat
Meer dan me lief is
Levensmotto
Hippies zijn om te kotsen
Twitter
@Fritzderoo

Alle artikelen van Fritz de Roo

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • McDD – Broer en zus dag!
  • Paddenstoel
  • Twee soorten burgers
  • Pussy-magneet
  • Uncle Lou
  • Afscheid van de collega’s
  • Slimmer straffen
  • Elke dag gaat het sneller
  • Feestje
  • “U spreekt mij aan op mijn vrouwzijn!”

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact