Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Leve
Gafke en Kliefje bakkeleien (7) – Sperma-fetisjisten! »

O. Berendsen, man – 26. Niet voor de poes

31-03-2017 door Pasquali

Twee maal per week, op maandag en vrijdag, een inkijkje in het moeizame leven van Otto Berendsen: man.

Bron: Flickr.com

Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar overhead nu meer dan de helft van de lump sum opslokte), zat aan een ruwe houten eettafel tussen verschraalde ontbijtresten en duwde een asbak met smeulende sigarenpeuken een stukje van zich af.

‘Dus je hebt drie en een halve mille van haar losgekregen?’
Bas Tommel, zijn oude vriend uit de periode dat ze beiden jong waren en actief in het studentenverzet, keek hem met een mengeling van verbazing en bewondering aan. Otto was maar weer eens bij hem langsgegaan. Bas had er tenslotte ook wel recht op om te horen hoe het bij Molenhof was afgelopen.
‘Nog 1500 en dan ben ik er.’

Er sprong een kat op zijn schoot. Otto verstijfde. Hier in de verwaarloosde boerderij van Bas voelde hij zich voortdurend belaagd door beesten. Niet alleen huisdieren, maar ook exemplaren die buiten hoorden te verblijven, liepen in en uit en lieten overal hun uitwerpselen vallen. Zo had Bas net nog zijn geit en twee konijnen de deur uitgezet.

Otto had een hekel aan beesten. Hij snapte ze niet, kon er geen contact mee leggen en had een grondige afkeer van de wezenloze affectie waarmee veel mensen hun lievelingen benaderden.

En het was ook net of de dieren dat voelden. Honden sloegen aan als hij alleen maar naar ze keek en lieten hun tanden zien. Katten zetten meestal hun nagels in zijn vlees. Ook dit magere scharminkel dat zich behaaglijk op zijn dijen vleide, reageerde met het uitstrekken van zijn klauwen toen Otto zijn benen op en neer bewoog om het dier duidelijk te maken dat hij niet van dit rendez-vous gediend was.

‘Bas, de kat!’
Met een nonchalante beweging reikte zijn vriend met een arm over de tafel, greep de kleine, grijs wit gestreepte tijger bij zijn nekvel en tilde hem op. Er klonk een luide gil, het beest raakte verstrikt in het corduroy van Otto’s broek en het duurde even voor Bas het losgeschud had en met een zwaai de kamer in kon gooien. Otto zag dat het dier in de vlucht een straaltje urine liet lopen.
‘Je moet ze meteen van je af halen’.
‘Ze moeten niet op me komen zitten, die klote beesten’, zei Otto kwaad en geschrokken.

‘Dus je komt nog 1500 tekort, zei je?’
‘Ja’. Otto had zich de laatste dagen het hoofd gebroken over manieren om dat laatste bedrag bij elkaar te krijgen.
Een extra lening, maar ja, hun huis aan de goudkust van het dorp stond sinds het uitbreken van de crisis al voor meer dan 60 mille onder water. De bank zag hem aankomen.

Zijn eigen vader zat geheel verzorgd in ‘Het Hoekje’, een instelling voor dementerenden. Een verblijf dat zijn gehele AOW en kleine pensioen opsoupeerde. En Otto’s verhouding met het echtpaar Nootenboom maakte een extra financiële ondersteuning hoogst onwaarschijnlijk. Nadat ze met de neus in de wind de aftocht hadden geblazen waren er nog geen pogingen tot hernieuwde toenadering gedaan.

‘Heb je al een nota gehad’, vroeg Bas.
‘Nee’, schudde Otto.
‘Want volgens mij klopt er geen moer van die extra boete. Dat mogen ze helemaal niet doen.’
‘Zelfs niet als het in het contract staat’?
‘Iedereen kan wel een contract opstellen, maar dat betekent nog niet dat het rechtsgeldig is.’
‘Dacht je?’ Er prikte een straaltje hoop door Otto’s bewolkte gemoed.
‘Op zeker en ik heb een vriendje, die is advocaat en die lult er zo twee en een half duizend af, of meer. No cure no pay. Du moment dat jij de officiële brief van die suckers in huis hebt, bel ik hem en gaan we procederen, of brieven schrijven, of weet ik wat.’

Bas zei het met zoveel overtuiging dat Otto vanuit de verte zijn oude bravoure terug voelde keren. Samen ertegenaan!
Ze waren potdorie toch niet voor niks de schrik van het Universiteitsbestuur geweest. Al hadden ze indertijd weinig kennis van procedures gehad, met de inzet van harde actie bleek er plotseling veel meer mogelijk dan wettelijk was voorgeschreven.

Onder druk wordt alles vloeibaar, die wijsheid had ie er uit overgehouden. Zo zou het nu ook gaan, wist Otto ineens. Een warm gevoel voor zijn vriend doorstroomde hem. Wat je ook van Bas kon zeggen, goed hij was maatschappelijk gezien totaal mislukt en fysiek vaak niet om aan te pakken, maar hij was een vriend in nood en mannenvriendschap stond toch op een ander plan dan al dat gezeik met vrouwen. Daar had hij nu even zijn bekomst van.Zeker met wat hem na gisteravond nog boven het hoofd hing.

‘Kom op, we gaan naar East End’, zei Otto. ‘Geld zat!’

maandag aflevering 27; aflevering 25 vind je hier

FacebookXLinkedIn
« Leve
Gafke en Kliefje bakkeleien (7) – Sperma-fetisjisten! »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • O. Berendsen, man – 30. Eruit!

    Zijn blik gleed beurtelings van Wilma, die naast het bed stond en verwoede pogingen deed de panden van haar ochtendjas bij elkaar te houden, naar Otto die de Noorse sok in zijn hand aan een nauwkeurige analyse leek te onderwerpen.

  • O. Berendsen, man – 29. Wilmaaa!!

    Met zijn hoofd tussen haar borsten, probeerde Otto zich onder Wilma uit te rollen. Dat kon alleen als ze meewerkte, waartoe ze niet in staat was omdat de slappe lach haar in de greep kreeg.

  • O. Berendsen, man – 28. Oud en nieuw

    Ze droeg haar blonde haar los tot op haar schouders en had voor een simpele zwarte jurk gekozen die haar stevige figuur extra accentueerde. Otto’s blik gleed slinks langs haar rug en over haar licht schommelende billen toen ze hem voorging naar de woonkamer.

  • O. Berendsen, man – 27. Durft u het aan?

    Waarom kon hij niet gewoon schrijven dat hij 62 was, een klein buikje had, en een vrouw zocht met wie hij eens lekker kon vrijen om daarna de hele nacht tegen haar aan te liggen. Nou én! Daar ging het de meeste mannen toch om?

  • O. Berendsen, man – 25. Karma

    Wat had hij kunnen doen, dacht Otto. Zijn eigen echtgenote midden in de nacht met geweld de deur uit zetten? Alsjeblieft geen scènes in dit exclusieve buurtje vol rechts volk, waar ze toch al bedenkelijk tegen hem aankeken.

  • O. Berendsen, man – 24. Gestretched

    Ergens klopte het niet. Was zijn vrouw hier nou te gast of… waren ze nog getrouwd, half gescheiden?

Pasquali

Pasquali schrijft... en blijft.

Winkel
pasqualiblog.wordpress.com

Alle artikelen van Pasquali

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek
  • Hagelslag
  • Opluchting door ontluchting
  • Onverklaarbare affectie
  • Masturberen
  • Mannen kunnen kapot
  • Robotisering en AI
  • The White Album

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact