Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« De zwartepietendiscussie moet blijven!
Zelfmoordbeurs »

Ode aan de bitterbal

31-10-2017 door Pascal Vugts

Bron: Wiki Commons

Wij mannen houden van snacks. Snacks vormen een universum an sich. Normaliter zijn we redelijke makkelijk eters. We gaan mee in de kookfratsen van onze geliefdes. Doen we niet moeilijk over, omdat we weten dat tegenover elke zompige pompoentaart en een met halleluja-zaden doorspekte ovenschotel een ongeremd Bacchanaal vol vettigheden mag staan. Balansen, noemen we dat in mannelijk dieetjargon.

Van alle Hollandse snacks is de kroket een van de stamvaders. Een geliefde delicatesse die op een voetstuk staat. Al stamt de vleeskroket oorspronkelijk uit Frankrijk en is het daarom chiquer te spreken over een ‘croquet’, we blieven ‘m graag. Wist je dat de dwergvariant van deze snack zelfs een van de drijfveren achter Hoemannendenken vormt? Dit diep bewaarde geheim is echt waar! Het is de bitterbal (of beter nog: een veelvoud daarvan) waar wij het om doen.

De bitterbal vormt de spil van iedere redactievergadering. Geen schrijversclub compleet zonder de aanwezigheid van deze bruinkrokante vrind met zijn zachtmoedige vulling van heerlijk geurende ragoût. Het is een van de pijlers van dit platform. Zonder de bitterbal slaan redactionele discussies sneller dood dan een glas bier waar met een vette mond van is gedronken.

Bitterballen vormen de magneet die meer dan louter handen naar zich toetrekt. Ze trekken kameraden, gezelligheidsdieren en gangmakers aan. Natuurlijk zijn we ter redactie niet vies van andersoortige snackhapjes: een worst-kaas scenario is altijd meer dan welkom, net als een dampend mandje variatie aan frituurhoeraatjes. Maar van al dat bruine fruit is de bitterbal de ware koning.

Ter lering en vermaeck: de favoriete snacks van enkele redactieleden. Uiteraard geheel los van de bitterbal, want die staat fier op nummer 1.

Luuk:
Gewoon de bitterbal hè, gedoopt in asociaal veel mosterd. Het lekkerste is een halve bitterbal. Die kun je dan als een soort van lepeltje gebruiken om nóg meer mosterd te scheppen.

Pascal: 
De satékroket. Saté en een kroket in één: culinaire liefdesbaby’s komen zelden tot zo’n gastronomisch hoogtepunt.

Freek de M.:
De Mexicano. Want die proef je nog zes keer wanneer je boert. Die is dus extra lang lekker!

Gabriël:
De shoarmarol. Wederom het beste van 2 wereldkeukens, ditmaal met schaap en frituur.

Bert: 
De bamischijf. Met je hand lekker kinderlijk ongeremd door de ketchup en mayo halen en er in je smoel weer uitzien als een ventje van vier.

Denis:
Crispy chicken wings, met van die sweet chilisaus. Ik kluif nu eenmaal graag op knapperige, zoete, hete kippetjes.

Gerwin:
Een kipcorn met curry. Zo’n unit steekt zelfs de bitterbal naar de kroon en wordt derhalve dan ook niet zelden in dezelfde verpakking aangetroffen, zij het in een wat kleinere vorm dan de wat forsere knapen die we bij de betere frietzaak aantreffen. Maar hoe groot of klein ook, de kipcorn curry matters gewoon enorm to me.

Jan:
Zo’n emmertje lauwe taaie bitterballen van onder de infraroodlamp bij de Texaco.

Dennis (De Laatbloeier):
De Berenklauw. Vooral omdat ik het, als Brabantse kolonist onder de Amsterdamse smog, raar vond om een gehaktbal speciaal met saté saus te zien! Maar dat ding smaakte nog verrekte goed ook én geen blaren wanneer je na het eten in aanraking met zonlicht komt!

Freek van L.:
De frikandel. Daar heb je wat aan. Een stevige hap gemalen vlees over de herkomst waarvan je allerlei fantasieën kunt hebben. Een stevige bite, en bovendien lang, zodat je er ook lang plezier van hebt.

Marc van Lier:
De berenhap. Mét pindasaus, voor als je berehonger hebt en omdat je dan geen pindasaus over je frietjes hoeft te laten gieten (want klef).

Peter:
De frikandel. Zes dagen per week eet ik geen vlees en om dat te vieren neem ik elke zondag stiekem een frikandel: wat een genot om die heerlijk gekruide vette staaf vol slachtafval binnen twintig seconden weg te malen!

Nicky: 
De berehap. Het allerlekkerste aan dit taalkundige pareltje is het bestellen ervan, daarbij is saté met ui een gouden combinatie.

FacebookXLinkedIn
« De zwartepietendiscussie moet blijven!
Zelfmoordbeurs »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • McDD Autisme HMD

    McDD – Wereldreis

    Zoon is gediagnostiseerd met McDD en als hij belt is er stront aan de knikker. Er schoten tientallen scenario's door mijn hoofd.

  • supermarkt

    Dat rotwijf van de ricotta

    Ostentatief gaat ze door met de geraspte kaas te ienemienemutten terwijl ik alleen maar ricotta wil.

  • Oplichters bij de kladden gevat

    "U wilt zeggen dat u ongeveer 9 maanden geleden bij ons gegeten heeft, dat u daar ziek van bent geworden maar dat u dat destijds niet heeft gemeld?" "Precies. Dus we betalen niet," kaatst de vrouw stellig terug.

  • De Verlaten Man (485) – Blauwe eieren

    Ik kijk naar mijn ouders, nu samen rommelend in de keuken, mijn vader zacht mopperend, mijn moeder koppig en vastbesloten. Hoe lang hebben we nog? Hoeveel van deze familiedagen?

  • De Verlaten Man (447) – Strandbodycult

    Ik weet ook wel dat ik af en toe eens tekeer ga over mijn 'dad bod' en dat ik vind dat mijn buikje weg moet, maar dat is puur om gezondheidsredenen, niet vanwege de alom heersende bodycult. Nou ja, ook voor een beetje sexappeal, maar daarvan ben ik inmiddels wel voldoende voorzien.

  • De Verlaten Man (446) – Bitterballenblues

    Het werkelijk grote verschil tussen mijn pa en mij is ons snaaigedrag. Ik graas overdag. Als werkpauze. Dan loop ik naar de koelkast en vreet alles wat erin ligt. Pa daarentegen is een nachtvreter. Als het een uur of half 23 is, komt hij in de benen.

Pascal Vugts

Grootgebracht met een mediadieet van mannenbladen en aanverwante entertainment. Behoorde tot het interieur van FHM en was veelvuldig dronken op MTV te zien. Is ergens op Netflix te vinden en schreef inmiddels meer dan 800 stukjes voor Hoemannendenken. Ontdek ze allemaal!

levensmotto
Be prepared. Maar niet zoals filét americain.
Twitter
x.com/pasvugts
Dagelijks leven:
Iets in reclame en communicatie

Alle artikelen van Pascal Vugts

Reacties

  1. hans zegt

    02-11-2017 om 11:00

    Tcoh zie ik de berenhap/pinda vaker langskomen dan de bitterbal. En terecht!

    • Pascal Vugts zegt

      02-11-2017 om 14:32

      De meeste kroegen / kantines / recepties waar snacks worden geserveerd zijn daar nog niet van doordrongen.

  2. Toon zegt

    02-11-2017 om 14:27

    https://www.youtube.com/watch?v=a3mvdeItTso

    • Pascal Vugts zegt

      02-11-2017 om 14:31

      ..klassiekertje hoor!

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek
  • Hagelslag
  • Opluchting door ontluchting
  • Onverklaarbare affectie
  • Masturberen
  • Mannen kunnen kapot
  • Robotisering en AI
  • The White Album

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact