Bron: Pixabay
Snoetje en snuitje, ook wel bekend onder de artiestennamen Wouter Bos & Mark Rutte, zijn er in geslaagd om het Europese Medicijn Agentschap het al overvolle Amsterdam in te loodsen. In ruil voor, onder andere, een gloednieuw pand op de Zuidas. Een succes voor de Nederlandse diplomatie, volgens Snuitje. Voor 900 stuks personeel en naar schatting 30.000 bezoekers per jaar zal onderdak gezocht moeten worden in een stad met schrijnende woningtekorten.
Het EMA bewaakt de kwaliteit en de veiligheid van medicijnen voor de Europese markt. Door idioot hoge, gecompliceerde en dure eisen te stellen, wordt er een hoge drempel opgeworpen, die door kleinere producenten moeilijk genomen kan worden. Zo dragen agentschappen als het EMA (onbedoeld?) bij aan de uitholling van het concurrentiebeginsel waarop een echte vrije markt zou moeten zijn gebaseerd. Alleen de grote jongens hebben de middelen om deze laatste hobbel te nemen.
De farmaceutische industrie in de huidige vorm is een uitwas van het door liberalen heilig verklaarde vrije markt-denken. Astronomische winstmarges worden gerealiseerd over de rug van patiënten, die worden gereduceerd tot consumenten, alsof die een keuze hebben bij wie ze diensten en goederen afnemen. Ze komen hoe dan ook terecht bij een bedrijf dat er op is gericht om zoveel mogelijk geld te verdienen aan hun ellende. Om dat te bereiken hebben die zich in een comfortabele positie gemanoeuvreerd.
Door onderlinge prijsafspraken en hun (semi-) monopoliepositie hebben die farma-reuzen zich al lang boven de vrije markt verheven. Ze kunnen min of meer hun eigen prijzen bepalen, niet gehinderd door concurrenten en vaak onder bescherming van het octrooi- en patentrecht. Ze beroepen zich op onderzoeks- en ontwikkelingskosten, maar weigeren derden inzage in die kosten.
Verzekeraars interesseert het niks, want tekorten worden eenvoudig weggewerkt door de premies te verhogen en de dienstverlening tot het minimum te beperken. Pas als je lever en nieren na een moeizame darmbeweging in de WC-pot drijven, maak je tegenwoordig pas een kans om een medisch specialist te pakken te krijgen.
Intussen wordt het volk door hun vertegenwoordigers voorgespiegeld dat gezondheidszorg onbetaalbaar dreigt te worden door, jawel, de vergrijzing! ‘We moeten die premies wel omhoog gooien!’ Ze weten beter, want het zijn diezelfde volksvertegenwoordigers die elke keer tegen een muur oplopen tijdens onderhandelingen, waarin een “slikken of stikken” strategie door de tegenpartij wordt toegepast.
Dat kunnen ze doen, want er is, mede dankzij de handelwijze van het EMA, geen alternatief. En ondertussen gaat de speknek die zich naar de top van zo’n farmaceutisch bedrijf heeft ge-elleboogd, op zoek naar een vervanging voor zijn helikopter. Handig, om de files te ontwijken.
Laat je niks wijs maken, mensen. Vergrijzing zal ongetwijfeld een factor zijn in de stijging van de ziektekosten, maar als een apotheker in Den Haag (klik die link!) in staat is om met een kleine investering het medicijn voor die vreselijk taaislijmziekte voor 20% (!) van de “marktprijs” te maken, kun je op je vingers uittellen dat we met z’n allen besodemiederd worden. Een marge van 80% kan onmogelijk verklaard kan worden door R&D en goedkeuringen van het EMA en andere, soortgelijke instituten.
Een lintje voor die apotheker, die en plein public opzettelijk het octrooirecht gaat schenden en hiermee een rechtszaak uit zal lokken. We hebben nu in ieder geval het begin van een tegenoffensief. Laten we hopen dat uiteindelijk de beerput eens open wordt getrokken. De macht van Big Pharma moet aan banden gelegd worden. De ontwikkeling en de productie van medicijnen door overheden (mede) gefinancierd in ruil voor inzicht in de prijsstelling van medicijnen. Het wordt een keer tijd. Het was op zich een goed idee, maar de realiteit heeft al lang laten zien dat medicijnen en gezondheidszorg geen diensten zijn die je, zonder de vinger aan de pols te houden, in de haaienvijver van de “vrije markt” wilt gooien.
