Handschrift & foto: Pascal Vugts
Zeg maar dag met je handschrift
Het beste van Hoe Mannen Denken
Elke week in je mailbox!
Lees ook
McDD – Wereldreis
Zoon is gediagnostiseerd met McDD en als hij belt is er stront aan de knikker. Er schoten tientallen scenario's door mijn hoofd.
Dat rotwijf van de ricotta
Ostentatief gaat ze door met de geraspte kaas te ienemienemutten terwijl ik alleen maar ricotta wil.
Borsten aan de balie
Ik ontwaar een decolleté dat mijn testosteron doet stijgen en per direct druppelt er een beetje zweet vanuit mijn nek richting mijn bilnaad.
McDD – Jarig
Zoon, gediagnostiseerd met McDD is vandaag jarig. Zestien jaar is hij geworden. Vandaag is ook de dag dat hij zijn verjaardag niet thuis viert, maar op de woongroep.
De Verlaten Man (455) – Wat heb ik al die tijd gedaan?
Ik rende - nog na kokhalzend - weer naar buiten, in de hoop dat ik ongezien was gebleven. Stel dat iemand zou denken dat ík dat poepplaatje geschilderd had. Zelf verdacht ik een van onze buurmannen, die ergens in de nacht door chronische overbelasting en oprekking plots geen controle meer over zijn sluitspieren had gehad.
McDD – uit huis plaatsen – Deel 3
Misschien wel dertig stichtingen heeft onze contactpersoon aangeschreven. Bijna elke stichting gaf per direct aan dat ze ons kind niet wilden zien. We mochten niet eens komen praten.
ja hoor, goed leesbaar. En het slijt niet, het wordt juist mooier, al is je handschrift niet zo mooi.
Nee, dat vind ik ook. Maar ja, zonder lijntjes, gehaast…
Helemaal nix mis met jouw handschrift. Uitstekend leesbaar. Best mooi zelfs. Ik ken legio mannen (vreemd genoeg zijn het altijd mannen) die in spijkerschrift of erger schrijven. Gelukkig ben ik expert in ontcijferen, maar dat is bij jou niet nodig.
Merci! Het kan zelfs nóg mooier – maar dan mis ik wel de trein…
Dat is met alles, dat slijt, er zit wel n groeicurve en afnamecurve in het schrijven met de hand. Als we het leren hebben we ook kramp, anno20nu is de kramp terug. Lang leve de wijsvinger en de duim