Bron: pixels.com
En ik had me nog wel zo voorgenomen om geen afzeikstukjes meer te schrijven, maar eens wat positiever om me heen te kijken. Het leven is mooi, iedereen doet zijn stinkende best en we moeten lief zijn voor de medemens. Met een open blik en een ontvankelijk gemoed zat ik gisteravond dus voor de tv bij M.
Margriet, bij wie de paniekstoornis van vorig seizoen heeft plaatsgemaakt voor een meer afgewogen en journalistieke benadering, die mensen zelfs af en toe laat uitpraten en bij wie alleen het ‘START DE SHOW’ nog voor afbrokkelend tandglazuur zorgt.
En toen, ik zag hem bij de teaser al even zitten, was daar Freek de Jonge. En nog erger: Mevrouw Freek, en de jeukbulten die na de museale ego-tour van het echtpaar nog maar net waren weggetrokken, vlamden in alle hevigheid op.
Als een levende incarnatie van Narcissus zat hij in al zijn krakerige eigendunk aan tafel om zijn belegen waar uit te venten. We krijgen een Freekweek voor de kiezen mensen, met compilaties van oud werk en ‘intieme’ gesprekken tussen hem en Hella. Heer bewaar ons, niet een avond, maar een hele week!
Wie zit er te wachten op het oud zeer en de confidenties van twee zeventigers die ons al geteisterd hebben met onsmakelijke erotische selfies en vioolgejank. Over zijn tirade tijdens het boekenbal; Hij vond dat HIJ de aangewezen persoon was om daar de algemene verontwaardiging over Baudets speech in een actie om te zetten. Wie was immers de onbetwiste aanvoerder van het zestiger jaren cabaret?
Nou werd- en dat is weer jammer Margriet! – de stroop ook wel met soeplepels over het echtpaar heen gegoten. En ook Gert Jan Seegers aan de andere kant van de tafel liet zich niet onbetuigd. Iedereen boog voor het hemelse geschenk dat in de gedaante van de oude domineeszoon was neergedaald. Intussen zat Mevrouw te stralen bij iedere camerabeweging die haar richting dreigde op te komen.
Als een kleuter met zijn eerste vingerverf werkstukje zorgde hij zelf voor de afmaker: “En ik kan ook componeren, wie had dat nou gedacht.”
Het meer is nooit vol, de aandachtsjunk is nooit voldaan, maar de tijd schrijdt genadeloos voort en vermorzelt allen.
Niet stoppen met je afzeikstukjes hoor! Daar ben je echt heel goed in… En iemand moet het toch doen? ;>)