Dagelijks ergernissen (6): Martien Meiland

12-10-2019 door Pasquali

Chateau Meiland wint de Televizier-Ring. Of liever jeugdherbergvader Martien, de olijke ontdekking uit ‘Ik Vertrek’, de springerige kasteel hupseflups, de Harm met het harpje anno 2019. Het volk smult van een graatmagere ADHD’er, wiens uitzinnige optreden in de gelijknamige kijkcijferhit verheven wordt tot het beste wat de vaderlandse tv te bieden heeft.

We hebben weer een Albert Mol, het gat tussen Geer en Goor is voor even gevuld met een nieuwe attractie uit circus Gay, waar de rechtgeaarde heterofiele Hollandse huisvaders en moeders thuis op de bank zo dol op zijn. Niet om dagelijks om je heen te hebben natuurlijk, want de tolerantie gaat tot aan de voordeur. Maar als verzetje na een dag ploeteren moet kunnen, toch?

Martien Meiland is een product van zijn tijd. Het schaamteloze jezelf moeten zijn, de verbale bagger die in een hysterische stroom de mond mag verlaten, de korte lontjes, het ontbreken van iedere barrière tussen voelen en doen, tussen denken en zeggen. Elke associatie is het waard om uitgebraakt te worden en alles heet ‘authentiek’ te zijn.

Martien is voor die volksziekte het ultieme amusement. Totdat ook hij weer, in talloze spin-offs is leeggeperst en uitgekotst, van Ranking the Stars tot allerlei lullige quizjes en natuurlijk zijn reality soap. Daar kan hij nog een tijdje ‘wijnen wijnen wijnen’, zijn gilletjes slaken en rare bekken trekken.

En dan hebben we dat ook weer gehad. Daarna heeft hij gelukkig dat kasteel nog.
En dat is goeoeoeoeoeoed!!