Credit: Gabriel Matula / Unsplash.com
Het gebeurde tijdens een snowboardweek in de Franse Alpen. Het was zo’n all-in sneeuwfestijn met een compleet appartementencomplex vol feestgangers, sporty die-hards en aanverwante sneeuwfanatici. Een sportief pretpakket met clinics, feestjes, DJ’s en good vibes, wáár je ook ging. Zo’n week vol gelijkgestemden en behoorlijk open minded people.
Omdat het hele gebeuren ongeveer één pot nat met bekenden en minder bekenden was, liep het qua volk allemaal door elkaar. Uit ervaring wist ik dat het aan het einde van de week een grote vriendenclub zou zijn.
Wie er ook was, was Lindsey*, een Amerikaanse meid van pakweg 25 jaar. Ze was op bezoek bij vrienden in Amsterdam en haakte dus logischerwijs aan voor deze pretweek in de sneeuw.
Aan het begin van de week maakte ik ‘s avonds in de aanlandige kroegkennis met Lindsey from the USA. Ze kwam uit een staat waar ik amper iets van wist. Indiana of Montana of zoiets. We hadden een leuke klik, de drank vloeide, de beats pompten en ach, niet veel later stonden we pardoes gezellig te zoenen in de feestende menigte.
Het rare was dat we elkaar de rest van de week eigenlijk niet de aandacht gaven van die ene avond. Elke avond was er wel een feestje waarbij het lekker los ging, elke dag kwam je de hele club tegen op de pistes of bij het appartementenblok. Bovendien lag iedereen met meerdere mensen ingedeeld in zo’n appartementen-kippenhokje, dus veel privacy met iemand die je net hebt leren kennen zat er daar ook niet in.
Aan het eind van de week reed de bus terug naar Nederland. Ik koos een plek uit om te zitten en zette mijn rugzak op de andere stoel. Ook Lindsey nam deze bus en zij was net als ik alleen, als een oneven nummer. “Nou, dan gaan we toch gezellig samen zitten?” opperde ik, en dat zag ze wel zitten. En ik zag haar wel zitten, zo naast me tegen het raam. De avond werd laat, er was een leuke sfeer in de bus en de biertjes gingen goed op. Tegen middernacht was vrijwel iedereen knock-out. Moe van een week buitenspelen, moe van elke avond feest, moe van een week met weinig slaap.
Lindsey’s hand lag al de hele tijd op mijn been en het was tijd om de spanning wat te verhogen. Speels begon ze de bobbel in mijn broek te kneden, die al snel liet merken dat niet onplezierig te vinden. Met mijn jas op schoot als deken wipte ze daaronder de knoop van mijn broek los en trok ze de gulp omlaag. Zachtjes gleed haar hand in mijn boxer en pakte ze mijn lid vast. Die had weinig tijd nodig om zich in volle glorie te melden: een dikke, harde lul in een knellende boxer. Lindsey kneep hem zachtjes, ging rustig op en neer met haar hand, spelend, knedend, plagend. Tot ze na een paar minuten haar mond naar mijn oor bracht en met een zachte stem de legendarische woorden sprak: “I just have to put it in my mouth.”
“Hoe dan?” dacht ik nog, maar Lindsey zakte zonder aarzelen van haar stoel. Haar hoofd verdween onder de jas op mijn schoot. Ik keek om me heen. De hele bus lag te slapen – hoewel, schuin achter ons zat iemand nog onder een lampje een boek te lezen. Die zal weinig in de gaten hebben, dacht ik.
Door geilheid overmand liet ik Lindsey haar gang gaan. Ik keek hoe de jas op mijn schoot langzaam op en neer ging. Daaronder voelde ik hoe Lindsey mij vol overgave verwende. Op en neer in een aangenaam ritme, in haar zachte, natte, warme mond die precies wist wat ze deed. Ze was me aan het pijpen, in een volle touringcar die met honderd per uur door het Franse land reed.
Ik gaf me volledig over en liet me gaan, de controle was nu volledig aan haar. Tot het moment dat ik geruisloos klaarkwam en stoten warm zaad haar mond in spoot. De jas op mijn schoot hield op te bewegen. Mijn hart bonsde in mijn keel. Na een paar tellen kwam Lindsey onder de jas vandaan, met een brede grijns op haar gezicht. “That felt really good,” fluisterde ze met twee rode wangen, terwijl ze het flesje water van me aanpakte om een slok te nemen.
Terwijl de nachtelijke verlichting van de péage langs ons zoefde, vielen we samen in slaap. De volgende ochtend stapte ik uit. De eerste stop was in Eindhoven, zij moest nog verder. We namen afscheid en ik bedankte haar voor ‘de fijne reis’. Toen de bus weer verder reed en ik met mijn spullen naar het station sjokte, verdween ze net vlot uit mijn leven als dat ze gekomen was.
*Names have been changed to protect the innocent. Meer erotische verhalen op HMD vind je hier.
