Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Dictatuurdromen
Dit weer zouden we altijd moeten hebben! »

Calling Elvis

11-08-2020 door Paco

Fotobron: WikiPedia – public domain

Moe klauter ik uit de bus. Vierendertig graden. Ik ben gek op zulke temperaturen. Dus ga ik direct gestrekt in mijn tuin liggen, in de volle zon. En ik val in slaap, regelrecht in een nachtmerrie waarin Elvis Presley een auditie doet bij the Voice of Holland.

Hij zingt “Its now or never.” Na afloop, krap drie minuten daarna, heeft niemand van de jury zich omgedraaid. En Elvis staart bedremmeld naar zijn schoenen. Hij staat er bij als een zanger die net een nummer over een donkergroene boerenkar vol lekkere wijven inzette, maar zich ineens realiseert dat er zojuist een strontvlieg zijn keel invloog.

De jury kijkt minzaam. Een van hen (jurylid vanwege zijn grote bekendheid in West-Urk, of Zuid-Almere, daar wil ik af wezen) legt Elvis uit dat hij geen kippenvel kreeg. Een tweede jurylid schudt teleurgesteld het hoofd. Zij zit daar omdat zij niet onverdienstelijk uit Twente komt. Je had het nummer meer moeten nailen,’ zegt ze bestraffend. Elvis kijkt haar aan alsof de strontvlieg zich intussen een weg baant door zijn slokdarm.

Vervolgens komt jurylid nummer drie tot leven. Een man die met name bekendheid geniet vanwege zijn uitzonderlijke talent om meerdere vrouwen tegelijk te kunnen bedienen op diverse gebieden. Hij zucht: “Eh… Elvis… zo heet je toch? Ja, nou, weet je, als je pasta kookt, blijft het hard en als je een ei kookt blijft het zacht. En als iemand álles weet over hard of zacht, dan ben ik het wel hahahah.”

Elvis laat nu zijn kin op zijn borst rusten. Vuisten gebald. Volstrekt hulpeloos en niet opgewassen tegen de strontvlieg die zich nu een weg baant door zijn darmsysteem. De gevolgen daarvan zijn voor Elvis, publiek en juryleden duidelijk zicht- en hoorbaar, op en rond het podium.

Dan schiet ik wakker, in paniek wild om mij een slaand. Mijn hoogbegaafde buurman steekt zijn hoofd boven de heg uit: “Rustig maar, buurman,” roept hij geruststellend. “Een boze droom? En waarom zit je mondkapje achterstevoren? O, ik begrijp het al. Je hebt in de bus zeker weer uit je nek lopen lullen?”

Ik reageer niet maar denk aan de oorzaak van de nachtmerrie: Vrijdagavond! Primetime? RTL4! En dan twee uur – ik herhaal; twee uur!! – naar herhalingen kijken van tien jaar The Voice of Holland. En néé, er zijn geen ergere dingen, dan te bedenken dat er misschien echte artiesten, zoals Elvis, verloren gingen omdat enkele juryleden net even geen zin hadden zich om te draaien.

Oké, ik kan de tv uitzetten, dat is waar, maar ik zou toch, met Henk Spaan willen vragen: Vuilnisman!! mag deze zák óók mee????

FacebookXLinkedIn
« Dictatuurdromen
Dit weer zouden we altijd moeten hebben! »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Parijs. De stad van de onvoorwaardelijke liefde.

    Parijs. De stad van de onvoorwaardelijke liefde.

    Mijn vader wandelde automatisch naar een heel erg Frans aandoend restaurant op het aangrenzende pleintje. Een tentje met rode luifels. "Veertig jaar geleden at ik hier met jullie moeder. Dat was op onze huwelijksreis."

  • Voor Sint-experience emigreren naar Eindhoven

    Ik heb met Arthur (2) te doen. Een belangrijke traditie in ons land lijkt namelijk helemaal langs mijn zoontje heen te gaan. Terwijl in verschillende steden veel te doen was om wat schmink in een sprookjesverhaal, wonen wij in een gemeente waar daar al wat aan is gedaan.

  • Vrijheid, blauw als een lentehemel zonder vliegtuigstrepen

    Rotterdam in de oorlog. Twee families in een kerktoren boven het orgel op een verborgen zolder, jarenlang benauwd, tochtig, steenkoud of bloedheet. Dag na dag elkaars gezelschap verdragend op enkele vierkante meters.

  • Lente

    Het riekt naar lente in het land Daar in de boom bij ons plantsoen Schemert het allerprilste groen Ik ben al wat verbrand

  • De Verlaten Man (234) – De mannenpsych(os)e voorbij

    Zo snel geef ik de moed niet op. Uiteindelijk heb ik met Stella's inspiratieve instructies toch maar mooi mijn eigen happinezz-tekening gemaakt. Ik ben er zowaar trots op! En ik ben ook genezen van mijn januariblues.

  • meditatief vingeren

    meditatief vingeren

    Na het kwartier stopt hij en is het daadwerkelijk afgelopen. Jij hoeft niet zijn harde piemel te voelen, likken, masseren. Je hoeft niet te gillen dat hij per ongeluk het verkeerde gaatje te pakken heeft. Je hoeft niets te slikken van de man die jou in extase heeft gebracht. Sterker nog; je blijft nog even liggen terwijl hij zijn handen gaat wassen. Omgekeerde wereld.

Paco

BEROEP: PACO. VOOR HALVE DAGEN. Verder, stukkies schrijver voor de lol met een voorliefde voor absurdistische humor.
Overal is wel iets lachwekkends in te zien. Blijven lachen is een pré.

Alle artikelen van Paco

Reacties

  1. Ruud zegt

    11-08-2020 om 14:26

    Waarde Paco,

    Tsja, en dan gniffel ik om juryleden uit de stal van John Talpa die na een training ‘ 60 uur imiteren van soortgenoten in het buitenland, inclusief een masterclass van Clown Bassie & Henk Krol bv. Oh, vergeet ik de heet Ruben N. die overal opduikt met zijn pleegzus Linda van ‘ Geestdodend Onzin & Wartaal’ Enfin, 2 uur live kijken naar een RIVM expert is niet anders, maar dat terzijde!

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • McDD – Broer en zus dag!
  • Paddenstoel
  • Twee soorten burgers
  • Pussy-magneet
  • Uncle Lou
  • Afscheid van de collega’s
  • Slimmer straffen
  • Elke dag gaat het sneller
  • Feestje
  • “U spreekt mij aan op mijn vrouwzijn!”

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact