Fotobron: Pixabay.com
Regen! En niet zo’n beetje. Op mijn fietstocht. Daarom stop ik en ga schuilen in een café langs de weg die Happy Paradise heet en bestel een kop koffie.
Aan de bar een redelijk door-getatoeëerde man met een glaasje voor zich met iets geligs erin. Hij lijkt redelijk alcohol-gevorderd. Wiebelt op zijn kruk heen en weer.
‘Regen! Klote weer,’ moppert hij.
‘Het is maar hoe je het bekijkt,’ zegt de barman terwijl hij geroutineerd een glas uit zijn handen laat vallen. Snel veegt hij de scherven bij elkaar.
‘In Afrika vinden ze dit bijvoorbeeld prachtig weer,’ zegt hij dan filosofisch.
‘Ik kijk altijd naar Scandinavische politieseries,’ gaat Mopperman verder en neemt een slok van zijn bewerkte zoutzuur. ‘Meestal Zweedse series. Maar weet je waar ik een probleem mee heb? Die politiemannen zijn altijd getrouwd of net getrouwd. Maakt niet uit; hun wijven maken altijd problemen als hun kerels moeten werken. Dan moeten er zes moorden worden opgelost, dus die politieman is ‘s nachts veel weg. Wat denk je? Zeiken, meneer! Dat doen die wijven in die series, altijd maar zeiken! Dat mannie ook voor de kids moet zorgen. Dat ZIJ ook recht heeft op een eigen leven! Getver!’
Hij neemt nog een slok. Ik ook.
Barman zet de tv aan boven de bar. Mopperman keert in zichzelf en overdenkt kennelijk de zeikende wijven in Zweedse televisieseries. Op de tv begint de reclame: Dove!
‘Moet je ook gebruiken,’ zegt de barman tegen de semi-dronken mopperman en wijst op het scherm.
Lodderig kijkt Mopperman er naar: ‘Hé man, ik ben geen mietje hè! Wat moet iemand als ik verdorie met die Dove troep?’
‘Koop het dan voor je vrouw,’ zegt barman. ‘Elke vrouw is tevreden met Dove, vocht inbrengend geluk. Trekt gewoon door je huid naar binnen, wist je dat? Drie weken gebruiken en je bent tot in je tenen gehydrateerd.’
‘Wat zit ik nou uit te leggen, man,’ reageert Mopperman kregelig. ‘Ik heb geen wijf. Die zeiken alleen maar.’
De reclame wordt afgewisseld door een film. Mopperman neemt een slok en gaat er eens goed voor zitten. Verwachtingsvol, misschien een Zweedse politieserie. En valt van zijn kruk.
Ik neem nog een slok koffie. De barman zet de tv uit en een cd op; Paradise by the dashboard light!
Tijd om dit gelukkige paradijs te verlaten…
Waarde Paco, herinnert u zich Paradise Island nog uit de vorige eeuw? Een dwerg begon tot verveling toe ‘ Master, master the plane is coming!’ The master zag dat het goed was voor zichzelf en de criminele vrindjes. En nu, anno 2020 zijn er de hersenverwekende dementia bevorderend televisie programma’s als: ‘waar is de mol?’ Weet u, dat interesseert geen reet. Dat CO2 vervuilend vliegen, rennen en gelul achteraf met verwarde kijkers die beweren dat hij of zij de ware mol is. ‘ ik weet het zeker, toetert Peter Ruft de V. ‘ ik herken die criminele trucjes. Hij wiens naam ik niet mag noemen anders is mijn leven niet zeker meer, is de mol. Ik ruft liever uit mijn hol dan vermoord te worden al verrader, maar dat terzijde. Zo, verspreidt het virus uit het mediapark rustig de ziektes De TeeVee kantine met Tuute als imitatie van zichzelf en nog een hele stoet van geestelijk verwarde bekende en onbekende nederlanders, enfin. En dan de Meilandjes… van dat programma met die overdreven hysterische heer des huizes Martineke Meiland en het dronken schreeuwen van ‘wijnen, wijnen, wijnen’, dat geeft direct het Zum Kotzen gevoel en u weet het kotsen moet je buiten doen en straks mag dat ook in Hengelo
(Gld) waar Meiland is neergestreken.
The story never ends…. bagger tv en talpa hersenverwekende spelletjes waarbij de presentatrices en presentators het hardst om zichzekf lachen. Het klapvee lacht mee en ja na betaling om op een tribune zitten wil je waar voor het bedrag waar menig ander in de WSNP 2 weken bij een Duitse grutter inkopen kan doen. Geen verspilling van voedsel! En dan Zweedse series! Geweldig! Niet dat flut gedoe in Flikken Maastricht, Rotterdam en binnenkort… Flikken in Madurodam met Roel van V. als rechercheur, Patries P. als assistente en Peter Ruft de V. als commissaris. Kortom als het regent dan wordt het ooit ook weer droog achter de oren en weet de notoire klager waar Abraham de mosterd haalt! ..in Doesburg! Enfin.