Ik had er eerder aan moeten denken, dat zou je mij desnoods kunnen verwijten. Maar jullie zouden de hand eigenlijk in eigen boezem moeten steken! Verwende nietsnutten!
Hoe dan ook, er hangen nog steeds rijpe walnoten aan de takken van walnotenbomen overal in het land. Dat had ik jullie dus eerder onder jullie neus kunnen wrijven. Op het hoogtepunt, toen elke boom tot wel honderden verrukkelijk verse noten per dag liet vallen. Maar het is eigenlijk schandalig dat jullie eraan herinnerd moeten worden!
Die noten liggen gratis en voor niets voor het oprapen onder die bomen, waarvan er vrijwel zeker ook een bij jullie in de buurt staat. Maar het interesseert kennelijk geen hond. Als kraaien of andere dieren er niet mee aan de haal gaan, rest ze niets anders dan ter plekke te beschimmelen en verrotten. Waar zijn jullie, stel luie donders? Waarom halen jullie je neus op voor die kostelijke lekkernijen?
Zelfs de allerarmsten gaan kennelijk liever met hun zesdehands autootje naar de voedselbank dan de handen uit de mouwen te steken. Daar laten ze zich een kant en klaar pakket etenswaren over de datum in handen drukken terwijl ze vers voedsel van uitmuntende kwaliteit op een steenworp van hun huis van de grond kunnen oprapen.
Elke dag was ik de laatste weken de enige die noten kwam oogsten bij de boom in mijn buurt. Terwijl er mensen zat langs komen. Ook kinderen maken hun handen er niet vuil aan. Die hebben kennelijk ook wat beters te doen. Of te eten. Of weten ze niet eens dat walnoten aan bomen groeien? Denken ze dat ze uit notenfabrieken van Albert Heijn en Jumbo komen? En hun ouders dan, weten die ook niet beter?
Of wagen jullie je alleen aan voedsel uit een verpakking waarop staat tot wanneer de inhoud houdbaar is? Geloof me, als je verse noten raapt en ze de tijd geeft om goed te drogen, kan je ze bijna oneindig lang bewaren. Schrijf desnoods zelf een labeltje met THT en een datum erop!
Ja inderdaad, met rapen ben je er niet, daarna moeten de noten gedroogd worden. En dat vergt ook aandacht. En kost moeite. En tijd. Teveel aandacht moeite en tijd voor jullie kennelijk. Alle voedsel dat niet hapklaar op een presenteerblaadje wordt aangeleverd kost tijd die je niet aan netflixen kan besteden.
Die harde schil die er nog omheen zit, dat is het volgende struikelblok voor de gemakzuchtige! Dat je die eerst moet kraken met je blote handen of een notenkraker. En dat je hem dan helemaal moet pellen en de schilletjes tussen het eetbare deel uit moet plukken. Bij elke noot weer opnieuw.
Een zak kant en klare gepelde noten die je gedachteloos al netflixend in je mond kan stoppen, de een na de ander, tot de zak leeg is, dat is wat jullie willen! En dan zullen walnoten alleen vast nog niet genoeg motivatie geven om jullie kaken op de automatische stand aan het malen te zetten!
Er moet wat bij! Krenten en rozijnen of andere noten. Of chocolade. Als ik vroeger ergens mijn neus voor ophaalde zei mijn moeder dat de hongerige kindjes in Afrika er een moord voor zouden doen. En dat ik me moest schamen! Dus hop hop naar buiten, met jullie! Zoek een walnotenboom in de buurt en rapen maar! Gauw een beetje!




