Bron: Pixabay.com
De media schotelen ons al jarenlang voor hoe het ideale vrouwenlichaam er zogenaamd uit moet zien. Wij mannen kwamen daar lange tijd goed weg, maar de laatste jaren zien plastisch chirurgen een trend: mannen gaan steeds vaker voor de liposuctie en buikwandcorrectie. Waar we eerst nog tevreden in de spiegel pronkten met onze weke spierballetjes en bierbuikjes, zien we door de populariteit van superheldenfilms met hamerslingerende sixpack-goden toch liever een ander spiegelbeeld: eentje voorzien van een sexy sixpack.
Sixpackvirus
Een aantal jaar geleden kreeg het sixpackvirus mij te pakken. Destijds was ik al lekker aan het sporten, maar dat zette geen zoden aan de dijk. Ik leerde al snel dat je die sexy buikribbels in de keuken maakt en daarom begon ik te spelen met mijn dieet. Ineens zat ik ‘s avonds aan de droge kippenborst in plaats van aan de paprikachips. Met behulp van intermittent fasting kwam eindelijk het einddoel in zicht en toen het campingseizoen aanbrak en de eerste straal lentezon door de wolken brak, trok ik trots mijn T-shirt over mijn hoofd. Maar de wereld ging gewoon door alsof er niks aan de hand was.
Verlekkeren
Het achterliggende idee bij het kweken van een indrukwekkend bovenlichaam is toch dat vrouwen zich aan je gaan verlekkeren. Terwijl alle mannen op het kampeerveldje zich rond de barbecue verzamelen, loop je in blote borst te paraderen met het idee dat alle vrouwen van het veldje zich alleen voor jouw vlees interesseren. Daar sloeg ik een beetje in door en terwijl ik thuis met ontbloot bovenlijf de auto stond te wassen op de oprit, hoorde ik mezelf tegen mijn zestigjarige overbuurvrouw zeggen: leuk aanzicht zo, toch? Ze antwoordde dat ze het toch liever bij haar eigen man hield. Ik schaamde me kapot. Hoe kon ik zo kortzichtig zijn, verblind door mijn eigen ijdelheid?
Sneu
Mijn vrouw maakte die zomervakantie een foto van mij terwijl ik met de kinderen in het water lag te poedelen. Daar lag ik met mijn strakke buik op een roze opblaasbare flamingo. Het eerste wat ik dacht was: die moet op Facebook. Gelukkig heeft de foto Facebook nooit gehaald. Natuurlijk, je hebt je best gedaan voor die gespierde mannenbuik, maar jezelf seksualiseren op social media is toch een beetje sneu wanneer je een veertiger bent. Gelukkig werd het herfst en kon mijn T-shirt weer aan. Ik kweekte een laagje chipsvet over de sixpack heen en heb mijn vrouw er nooit over horen klagen. En eerlijk gezegd vind ik mezelf een heel stuk leuker zo.
Het blijft ook hier een kwestie van smaak. Zo zijn er veel verschillende meningen over de dochter van de slager in ons stadje. Zo is er bijvoorbeeld een heuse “wat vind u van de slagerdochter-club” opgericht. Waar de één de lichaamsbouw van de slagersdochter weelderig zou noemen, worden voor de ander alle grenzen van het toelaatbare overschreden. De stand in de club is momenteel 234/401.