Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Hugo’s hoekje: landelijk verbod op Dixi’s
Volwassen worden »

Pro-tips: Zonder QR-code pissen op een terras

20-09-2021 door Jan van Draeckensteijn

Voor u verder gaat met lezen: dit is Hoe Mannen Denken. De tips die volgen zijn bedoeld voor mannen, of beter gezegd voor personen die (nog) in het bezit zijn van een penis. We doen ons best om ook een tip voor penisloze personen toe te voegen. Goed. Hugo de Jonge. Kwam eerst met de mededeling dat over een paar dagen horecabezoek zonder QR-code niet meer mogelijk is. De media koppen een paar dagen later dat terrasbezoek zonder QR-code wel mag. Hugo komt daarop met de melding dat je dan niet naar het toilet mag binnen, zonder QR-code. Is dat blij maken met een dode mus? Want wie goed drinkt, moet uiteindelijk een keer plassen, toch?

Foto door Tembela Bohle via Pexels

Wildplassen is geen optie De tijden zijn veranderd. U kunt niet even oversteken naar de kerk om daar tegen een zijbeuk aan te urineren. Oom agent staat klaar met het bonnenboekje en ook het publiek zal zijn afkeur uitspreken. Doen we dus maar niet. Als u het geluk hebt, dan heeft de betreffende horecagelegenheid een Dixie geplant op het terras, dan is er geen probleem. Vermoedelijk zullen deze Dixi’s dun bezaaid zijn, aangezien deze oplossing extra kosten met zich meebrengt en de onwelriekende geur die er rond Dixi’s hangt geen attractiviteitsverhogende sfeer met zich meebrengt. Maar wat moet je dan? Welnu, daar hebben we over nagedacht. Wij stellen voor: Een diepvriestas om in te pissen De welbekende diepvriestassen (van bijvoorbeeld de Aldi) kosten niet veel en laten zich makkelijk meenemen. Kenmerkend aan deze tassen is de dikke voering, de isolatie en de hoge vloeistofdichtheid. U kunt er onopvallend mee plaats nemen op het terras en op het moment dat de nood zo hoog is, dat uw blaas geledigd dient te worden, zet u de tas tussen uw benen en hengelt u de Wiener Wurst door de gulp naar buiten. Omklem deze met een losse vuist, zodat het niet opvalt dat u de Teckel uitlaat en plas voorzichtig in de tas. Door de vuist aan te knijpen of juist minder druk te laten geven kunt u de kracht van de urinestraal controleren. De tas sluiten, wegzetten en later mee naar huis nemen. Een bijkomend effect van de isolatie in de tas is dat uw urine waarschijnlijk nog warm is, wanneer u thuis arriveert. De ‘Biologisch Appelsap’ fles voor de kleine boodschap Een andere optie is een normale boodschappentas meenemen, waar u voor de vorm een paar stronken prei en een stokbrood uit laat steken. Niets aan het handje. In de tas verscholen bevindt zich een lege fles waar voorheen biologisch fruitsap in heeft gezeten. De meeste flessen met biologisch fruitsap beschikken over een brede hals, ze zijn qua vormgeving afgeleid van de glazen urineflessen uit oude ziekenhuizen. Indien u niet te groot van formaat bent, hangt u daar comfortabel uw vleesboompje in. Volplassen, dop erop. Mocht de tas omvallen en de fles eruit rollen, dan zal het schuimende, troebele vocht geen verdenkingen opwekken bij het publiek, mits u koos voor de fles met Biologisch Troebel Appelsap. Men zal u juist respecteren om uw groene keuze. De plaskatheter met kraantje Een mooie oplossing is het zelf aanbrengen van een plaskatheter met kraantje. Deze oefening vergt wel wat voorbereiding. Allereerst zult u aan een plaskatheter moeten komen. De kans dat uw arts hieraan meewerkt als u geen historie van blaasklachten heeft, is gering. Echter, Google is uw vriend. Talloze BDSM-sites verkopen dit hulpmiddel, voor doe het zelf doeleinden. Wat u verder nodig heeft: stalen zenuwen. U gaat namelijk iets inbrengen in de pisbuis, in een richting die niet gangbaar is. Dat vraagt om ontspanning. Eventueel roept u de hulp van vrienden in, liefst drie personen. Twee die uw tegenspartelende lichaam onder controle houden en een vriend die het inbrengen verzorgt. Een beetje voorsmeren met lidocaïnezalf kan helpen om minder te voelen, daarnaast volstaat olijfolie van een extra virgine persing als lubricant. Is de katheter eenmaal ingebracht, dan wordt het kraantje aangesloten, wij adviseren een gat in de broekzak te maken en het kraantje in de broekzak te stoppen. De leiding vanaf het kraantje richting de buitenwereld legt u door de broekspijp naar beneden. Voila. Wanneer uw blaas aangeeft dat het tijd is, staat u nonchalant op van uw terrasstoel, wandelt naar de dichtstbijzijnde straatkolk en laat via een simpele handbeweging in de broekzak zo uw behoefte het riool inlopen. We geven toe dat dit een omslachtige methode is, maar wat werkt hij fijn als het eenmaal zover is! De luier, voor iedereen met en zonder plasser De meest gemakkelijke optie is om te kiezen voor een luier voor volwassenen natuurlijk. Geheel onafhankelijk toe te passen, het maakt niet uit of u beschikt over een hangend of een inwendig plasinstrument. Gewoon zitten en laten lopen. Nadeel is wel dat strakke kleding niet meer mogelijk is, maar een lekkere joggingbroek past ons allemaal toch? Hoe Mannen Denken wenst u allen een aangenaam verpozen op horecaterrassen. Indien u noodgedwongen gebruik maakt van een plaskatheter of incontinentiemiddelen, of medelijden heeft met Aldi en verder niet beschikt over enig relativeringsvermogen dan wel humor, dan bent u van harte welkom om uw klachten over dit stuk te richten aan redactie[at]hoemannendenken.nl  
FacebookXLinkedIn
« Hugo’s hoekje: landelijk verbod op Dixi’s
Volwassen worden »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • De dag dat ik ophield dingen te begrijpen

    Mijn thermostaat heeft wifi. Mijn deurbel heeft wifi. Mijn lampen hebben wifi. Ik begin langzaam het gevoel te krijgen dat ik de enige ben in huis die nog geen software-updates nodig heeft. Laatst vertelde iemand mij zelfs dat zijn koelkast een update nodig had. De kóélkast, nota bene!

  • Zonnestraal

    Nadat ik een kwartiertje doelloos door de stad had gestruind zag ik haar zitten: op het terras van een café ietwat bezijden de grachtengordel. Ze was verdiept in een boek, een roman, zo schatte ik in aan de hand van het omslag. Iets in mij zei me dat ik halt moest houden.

  • De Verlaten Man (380) – Mona Corona Uiensoep!

    Eenmaal bij de Appie voel ik me toch wel wat opgelaten, met al die drank, inlegluiers en uien. De zelfscan doet het helaas niet. Opluchting: de kassaknul kijkt gelukkig niet op of om. Hij wil voor de drank goddorie niet eens mijn ID zien.

  • long covid

    Leven met long covid – deel 4

    Met long covid is 2,5 uur volle energie geven in een volle, bloedhete theaterzaal niet zo heel verstandig.

  • long covid

    Leven met long covid – deel 3

    De huisarts keek mij strak aan. "Dat is zo'n modeverschijnsel, dat long covid gedoe. Hoe lang heeft ze deze klachten al?"

  • long covid

    Leven met long covid – deel 2

    Feit is dat ik mij extreem veel zorgen maakte. Mijn vrouw was nog maar een schim van wie ze ooit was, en ze kon nauwelijks lopen.

Jan van Draeckensteijn

Vintage persoonlijkheid met een slechte wansmaak.

Alle artikelen van Jan van Draeckensteijn

Reacties

  • Niek op Riders on the Storm
  • Johan van Tilburg op Bellen in de openbare ruimte is kut
  • janad op Kleine observaties in oorlogstijd (13): De tachtigjarige
  • Janad op De dag dat ik ophield dingen te begrijpen
  • Niek op Uit de kast

Recent:

  • Pissen, schijten en boeren
  • Wanneer is een gevoel echt?
  • Gran Torino
  • Gehalveerd zijn is geen pretje
  • Verbonden
  • Gestrand met de trein
  • En zo eindigt de zomer
  • Interne criticus
  • Riders on the Storm
  • Kwáák

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact