Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Modder
Hugo’s hoekje: nu doorpakken om de winter door te komen »

De dood

24-11-2021 door Gabriël van Eekelen

de dood

Bron: Pixabay.com

De dood dwaalt deze maand door mijn leven.
Meerdere mensen zal ik vanaf nu nooit meer in levende lijve kunnen zien. De Grote K, ouderdom, ongeluk, het komt allemaal voorbij.

De dood maakt helaas geen uitzonderingen.
Juist de mensen die je een lang en gelukkig leven gunt zijn er plotsklaps niet meer. Weggerukt. En er is niets aan te doen.

Soms speelt de dood een macaber spelletje. Vorige week werd ik gebeld: “Neem maar afscheid van overgrootoma, de arts denkt dat ze nog hooguit een dag te leven heeft.”
Ik haalde Zoon eerder uit school. Verwachtingsvol keek hij mij aan. “Naar welk pretpark gaan we?” vroeg hij enthousiast. “Nou,” begon ik, “Ik heb helaas heel erg vervelend nieuws lieverd.”
We reden zo snel als de Kia kon naar het huis van oma.

Huilend knuffelde zoon zijn overgrootmoeder. Waarop ze spontaan begon te rochelen. Ze deed haar ogen open, maar ze had niet echt door wat er aan de hand was. Niet veel later sliep ze weer.
Zoon huilde de longen uit zijn lijf, maar wat was hij dankbaar dat hij oma nog even levend gezien had.
De dag erop deed oma haar ogen open. Ze begon te kletsen en bewees weer eens hoe eigenwijs ze is: “Ik ga wanneer ík dat wil.”

Anderen is het helaas niet gegund.
“Zojuist is ze overleden,” kreeg ik op mijn scherm te zien.

“Hij was niet eens ziek, maar we houden ons vast aan het idee dat hij er geen weet van gehad heeft,” stond er in een ander bericht.
“Net 16 jaar, zijn moeder gaat helemaal stuk,” in weer een andere app.

De dood loert. Zoveel is duidelijk. 
En het leven gaat door. Ademen en verder gaan. Meer kan je niet doen.

De dood heeft mij deze maand bij de keel gegrepen. Een wrang gevoel maakt zich van mij meester. Ik maak een terugtrekkende beweging en merk dat ik heel graag alleen ben. Emoties verwerken.

Misschien hoort het bij mijn leeftijd.
Dat na je veertigste de geliefden beginnen met omvallen. Geen idee. Ik ben nog nooit eerder veertig-plus geweest.

Youp zong het ooit, bijna zuiver; “Leef je leven als het allerlaatste uur.”
Laat ik daar maar eens mee beginnen.


 

FacebookXLinkedIn
« Modder
Hugo’s hoekje: nu doorpakken om de winter door te komen »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Mannen kunnen kapot

    Mannen plegen vaker zelfmoord dan vrouwen. Er worden meer vrouwen vermoord door mannen; helaas niet door de mannen die zelfmoord plegen. Waarom zet ik deze problemen naast elkaar?

  • Klein handje

    Weten dat je tekort schiet

    Weten dat je tekortschiet, dat je niet elke val kunt voorkomen. Maar de berusting dat je altijd troost zal bieden, dat vergt een kwetsbaarheid die voorheen niet in mijn arsenaal zat. 

  • McDD Autisme HMD

    McDD – Broer en zus dag!

    Zoon -gediagnosticeerd met McDD- en Dochter hebben een moeizame relatie. In het verleden is er veel gebeurd, toen we nog niet precies wisten wat er nu precies met Zoon aan de hand was.

  • Klein handje

    Elke dag gaat het sneller

    Elke keer als je in mijn nek springt, hoor ik een chiropractor lachen. Nog even en ik het lukt me niet meer jou en je zusje tegelijk te dragen. Jullie worden groter en ik word ouder. Versnelling lijkt de enige constante. 

  • Oude vrouw

    De weg kwijt

    "Kan ik u helpen, mevrouw?" Vraagt mijn vrouw. "Ik ben de weg kwijt," stamelt de oude vrouw, ietwat verward. "Weet u waar ik woon?"

  • Zanzibarbaar (Jonna is terug)

    Je gelooft het niet, maar Jonna is terug. Na vele, vele maanden Zanzibar. Na alle verhalen over zieke kindertjes, tropische ziektes, ontwikkelingshulp, hitte, zand, muggen en waarschijnlijk meer idealisme dan een mens normaal gesproken in één leven kan verdragen, is ze eindelijk weer thuis.

Gabriël van Eekelen

Getrouwde vader van Zoon en Dochter.

levensmotto
De komma is de piemel van de leestekens.

Alle artikelen van Gabriël van Eekelen

Reacties

  1. Annemarie zegt

    24-11-2021 om 16:38

    Precies. Dat. Doen. Waanzinnig mooi nummer trouwens…

  2. paco zegt

    25-11-2021 om 09:57

    Prachtig stuk! Maar zoals ene Epiricus als zei: “De dood gaat ons niet aan. Zolang wij er zijn, is de dood er niet; en wanneer de dood er is, zijn wij er niet.” Een schrale troost, maar toch..

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek
  • Hagelslag
  • Opluchting door ontluchting
  • Onverklaarbare affectie
  • Masturberen
  • Mannen kunnen kapot
  • Robotisering en AI
  • The White Album

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact