Fotobron: Pixabay.com
Voor de Hema drentelt een studentikoos meisje heen en weer. Ze heeft een A4-klembord onder haar arm en is overduidelijk op zoek. Geroutineerd versnel ik mijn pas en concentreer me op de dakgoot van de Hennes & Mauritz.
“Meneer, heeft u een minuutje?”
Ik aarzel. “Eigenlijk heb ik weinig tijd. Ik …”
“Bent u voor de rechten van het kind?”
Ik val abrupt stil. “Of ik voor de rechten van het kind ben?”
Het meisje knikt. Ze heeft een knopje in haar linker neusvleugel.
“Ja, natuurlijk ben ik voor. Wie niet?”
“Dat is fijn om te horen, meneer. En wat vindt u van kindermishandeling?”
Wat ik vind van kindermishandeling? Wat is dat nu weer voor een vraag? “Nou, verschrikkelijk natuurlijk.”
Het meisje knikt begrijpend. “En wat vindt u ervan dat er wereldwijd een kwart miljoen kindsoldaten zijn?”
“Ook heel verschrikkelijk.”
“Dat is heel fijn om te horen, want onze stichting denkt over al deze zaken precies hetzelfde als u. Daarom zijn wij zo blij met uw morele steun.” Het meisje knikt me bemoedigend toe. “Maar het zou helemaal geweldig zijn als u uw morele steun vertaalt in een kleine maandelijkse gift. Heel gemakkelijk via automatische incasso. Tien, vijfentwintig of vijftig euro?” Ze heeft haar ballpoint al in de aanslag.
Ik zucht. “Nou weet je wat, geef me een folder en ik beloof je plechtig dat ik er thuis serieus naar zal kijken.”
“Dat zal niet gaan, meneer. Ik kan u pas een folder geven als u donateur bent.”
“Pardon?”
“Wij zijn erg zuinig op onze folders. Des te meer geld komt er ten goede aan het kind. Dat wilt u toch ook?”
“Ja, dat wil ik ook. Maar ik wil ook graag weten waar ik geld aan geef.”
“Wat wilt u dan weten? Ik kan u alles vertellen en we zijn volledig gecertificeerd.”
“Ik wil thuis in alle rust doorlezen wat jullie stichting doet.”
“Maar meneer, hoe sneller u ons steunt, des te sneller is het geld bij de kinderen.”
Er valt een stilte. Ik grijp naar mijn portemonnee. “Nou, dan geef ik je vijf euro contant voor de rechten van het kind. In ruil voor een folder.”
“Helaas meneer. We werken alleen met machtigingen. Voor ons goedkoper en voor u makkelijker.”
“Ik wil geen machtiging. Ik geef je eenmalig vijf euro contant voor zo’n foldertje.”
“Wij accepteren geen contant geld, meneer. Voor uw en onze veiligheid.”
Ook dat nog.“Ik loop door hoor,” dreig ik.
“Maar natuurlijk. Dag meneer.”
Wat verderop geef ik de vijf euro aan een straatkrantverkoper met een blokfluit. Hij is er wel blij mee.
Zo zijn er meer van die irritante opdringerige collectanten die aan je deur komen die geen contanten meer willen maar alleen een maandelijkse donatie: Kliniclowns die overigens las ik laatst een beter salaris hebben dan verpleegkundigen, Stichting KiKa Jammer dan dan krijg je niks
Ik laatst aangeklampt door een jongen hier in het plaatselijke winkelcentrum….’gratis krantje, meneer?’
Ik wist natuurlijk wel wat er ging komen, maar pakte het toch aan, in de hoop dan van hem af te zijn, en ik wilde doorlopen, maar hij hield me staande en wilde van alles van mij weten, tot aan mijn 06 nummer aan toe.. mijn gezicht stond inmiddels op ‘onweer’ ….toen wilde hij even mijn ‘Ibannetje’ hebben…ik was het helemaal zat, en heb hem zijn ‘gratis krantje’ terug in zijn handen gedrukt. Teleurgesteld droop hij daarna af…