Afbeelding van Helena Jankovičová Kováčová via Pixabay
Cijfers, je hebt er wat mee, of niet. Hoezeer je cijfers ook bejubelt, of juist vervloekt, we kunnen niet zonder. Ze zijn niet meer weg te denken, al is het misschien alleen maar omdat we er niets bij voor kunnen stellen.
15 miljoen is zo’n cijfer. In november 1990 passeerde Nederland de grens van 15 miljoen inwoners. 15 miljoen, dat was het bedrag dat PSV in 1987 ontving voor toenmalig sterspeler Ruud Gullit, toen deze naar AC Milan verhuisde, al was dat bedrag wel in guldens. 15 miljoen, het is ook het aantal mensen die volgens een onderzoek van de WHO extra wereldwijd zijn overleden, als gevolg van de coronapandemie.
Cijfers zijn leuk en aardig, ze krijgen pas betekenis als je ze in het juiste perspectief plaatst. Een totaal nutteloos cijfer ter illustratie: uitgaande van 8.000 tot 20.000 ademhalingen per dag, doe je er zo’n anderhalf tot vijf jaar over om 15 miljoen keer adem te halen. Cijfers hebben duiding nodig, context, perspectief, maar vooral: nuance.
15 miljoen doden als gevolg van corona, het is een indrukwekkend cijfer. Het is de totale bevolking van Nederland, in oktober 1990. Een tweede kanttekening die je kunt plaatsen is dat het om het wereldwijde cijfer gaat, als je het omrekent naar het totaal aantal mensen op onze planeet (ongeveer 7,9 miljard) komt het neer op 0,02 procent. De WHO heeft ook mensen die indirect aan corona zijn overleden meegerekend, het gaat hierbij om de negatieve effecten van de pandemie op de gezondheidzorg en andere delen van de maatschappij.
Volgens Sanne Blauw mogen we ons afvragen, als er met cijfers gestrooid wordt, wie dat doet, en wat ze ermee willen bereiken. Als je cijfers uit de context haalt, krijgen ze een andere lading. Vaak is de bedoeling bepaald beleid te rechtvaardigen, of juist niet. Wat de WHO wil bereiken, is dat landen meer investeren in capaciteit om noodsituaties zoals tijdens corona op te kunnen vangen. Daar is zeker iets voor te zeggen, als je naar de afgelopen twee jaar kijkt.
Gegoochel met cijfers, het is van alle tijden en je ziet het overal. Wat we belangrijk vinden, waar we voor kiezen, het is vaak helemaal geen kwestie van cijfers, maar van gevoel. Wat we ook kiezen, het valt met cijfers te onderbouwen.
We zien een goede gezondheidszorg die ook een pandemie op kan vangen als vanzelfsprekend, dat is het niet. Ik kan wel 15 miljoen redenen bedenken waarom we daarin mogen blijven investeren.
