Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Op het etiket stond: ‘voor de durfal’
Grapje van Rutte »

De Verlaten Man (384) – Weg en de terugweg

21-01-2023 door Denis Enkeling

Bron: Photo by hotblack at Morguefile.com

Je hebt het vast niet gemerkt, maar ik was even weg. Iets langer dan gepland (want algehele malaise, onder andere), al had ik in dit kader niet eens iets gepland. Ziekte en verdriet plan je niet.
Ik heb kort met het idee gespeeld om helemaal niet meer terug te komen. Te kappen met schrijven en schrappen. Voorgoed weg van de bühne die er maar zelden daadwerkelijk eentje is.

Ik kwakkelde, piekerde en twijfelde. Niet alleen over mijn schriftelijke levensopenbaringen alhier, maar ook over mijn werk als freelance klimaat- en energietransitiewauwelaar. Als een ware klimaatklever plak ik dagelijks met virtuele secondelijm mijn woorden aan het asfalt van het internet. Woorden waar ik, als ik eerlijk ben, niet eens geheel achter sta. Waardoor ik wederom weifelde over de zinnen van mijn hele zijn.

Existentiële exegesen, dus. Noemen ze dit nu een midlife crisis?
Ach, nee toch. Lijkt me niet. Die ben ik toch al voorbij? Ik word geen 90.

Enfin. Onderhand ben ik er al wel achter voor wie ik dit allemaal doe. Namelijk: puur voor mijzelf. Punt is dat ik het mis als ik het niet doe. Een beetje als masturberen. Echt nodig is het niet. Maar wel lekker.
Het is niet eens zozeer: “Wie schrijft, die blijft,” maar veel meer: “Als ik wil blijven, moet ik ook blijven schrijven.”

En daarom heb ik die terugweg toch maar weer opgezocht. En gevonden. Zowel met behulp van het broodkruimelspoor op mijn toetsenbord, alsook door een goed nieuwjaarsgesprek met Mona, mijn lieve, ouwe buurvrouw.
Ja, ze leeft nog. En ze drinkt ook nog steeds thee. Vooral met mij, ter inwijding van het nieuwe jaar. Ik denk dat we er maar een traditie van gaan maken. Voor zo lang het (lees: Mona’s leven) duurt, natuurlijk.

Want Mona heeft en geeft een keur aan lichtende inzichten. Zo doet zij bijvoorbeeld enkel nog aan beëindigen. Aan weg. Zij hoeft immers met niets meer opnieuw te beginnen. Niet te herstarten. Of van iets terug te komen.
En zo las zij mij de les: “Een jonkie als jij zou nooit moeten stoppen met iets wat je regelmatig doet, want weer beginnen is dan des te moeilijker. En dan heb ik het natuurlijk niet over roken. Je moet gewoon gestaag en ritmisch doorgaan. Niet stoppen. Althans niet voor je hoogtepunt. En geloof me, dat komt maar zelden.”
Ik grinnik. Mona weet wat ik denk. Net als iedereen.

Eigenlijk is stukjes schrijven dus net als seks. Een constant ritme is van belang om tot iets te komen. En verder doe je het vooral voor jezelf en misschien een klein beetje voor een ander. Hoe dan ook: beter maar niet meer stoppen dus. Anders wordt die terugweg van ‘weg’ wel een heel hobbelige.

FacebookXLinkedIn
« Op het etiket stond: ‘voor de durfal’
Grapje van Rutte »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • De Verlaten Man (429) – Volop voluit voltooid – vooruit!

    "De enige en allerbeste manier om je op je dood voor te bereiden, is door volop, vol overgave en voluit te léven. Immers, de dood zelf is zeker niet het grootste verlies in het leven; het grootste verlies is datgene wat binnenin ons sterft, terwíjl we nog leven."

  • De Verlaten Man (428) – Mona in Memoriam

    Mijn lieve oude buurvrouw Mona rolde nog net het nieuwe jaar in. Machtig moegestreden, maar zeer tevreden. Een week geleden vloog het laatste leven uit haar weg. Ik had de eer om daarbij haar hand vast te mogen houden.

  • De Verlaten Man (427) – Happy Endings

    Ik ben ziek, jongen..." Ja, dat zie ik ook. Geen twijfel over. "Mijn hart is het aan het begeven," rochelt Mona verder. Ik kijk haar in shock aan. "Niet zo bedremmeld kijken, het is gewoon zo. De dokter zegt het."

  • De Verlaten Man (403) – Wat nou gouden jaren?!

    Mijn twintiger jaren waren de tijd waarin ik duurzaam doordraafde. Niks omvallen. Toen was viriliteit nog heel normaal. Nu niet meer. Op vrijdagavond voor de tv hangend, beginnen de oogjes tegen negenen al te lodderen. Uitgaan? Echt niet.

  • De Verlaten Man (380) – Mona Corona Uiensoep!

    Eenmaal bij de Appie voel ik me toch wel wat opgelaten, met al die drank, inlegluiers en uien. De zelfscan doet het helaas niet. Opluchting: de kassaknul kijkt gelukkig niet op of om. Hij wil voor de drank goddorie niet eens mijn ID zien.

  • De Verlaten Man (352) – Leuke meisjes en ouwe jongens

    Mona knipoogt schalks naar me. "Ach jongen toch... Oud worden is altijd nog beter dan jong sterven, hè! Maar: oud zíjn en je oud vóélen zijn twee heel verschillende dingen, als je begrijpt wat ik bedoel..."

Denis Enkeling

Denis Enkeling, was ooit mid-veertiger, maar nu een half decennium ouder. Heeft het schrijven van zijn magnum opus 'Vrouwloos overleven voor Dummies’ na vele aanlopen opgegeven, want weet inmiddels: single is super. Kletst enkel nog over futiliteiten.

Alle artikelen van Denis Enkeling

Reacties

  1. Jo zegt

    21-01-2023 om 12:38

    Gelukkig je bent er weer

  2. marieclaire zegt

    27-01-2023 om 17:47

    Blij dat je blijft. Jij bent mijn favoriete stukjesschrijver hier.

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Parlementaire vernieuwing
  • Mooi weer supporters
  • Belastingplan
  • Spionne
  • Het ego
  • Oost West…
  • Van neus tot anus
  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek
  • Hagelslag

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact