Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« De Verlaten Man (385) – Trouw maar beter met jezelf
De groep »

Bejaarde aan de balie

29-01-2023 door Gabriël van Eekelen

bejaarde man

Bron: Pixabay.com

Vlak voor de kerstdagen komt de bejaarde man bij mij aan de balie. De goede man is 92 jaar oud en is zeer kwiek. Hij woont op zichzelf en eens in de zoveel tijd komt hij in mijn winkeltje. Dan wil hij wat krantenknipsels kopiëren, maar vooral wil hij een praatje maken. Thuis is er niemand meer die op hem wacht, en hij heeft geen kinderen, andere familieleden of aanspraak in de straat.
De eenzaamheid straalt uit zijn ogen.

Altijd laat ik al mijn werk vallen zodra de man naar binnen schuifelt. We kletsen wat, terwijl ik zijn afdrukken maak. Deze keer praten we vooral over de kerstdagen. Ik vertel over mijn plannen, hij zegt likkebaardend dat hij een halve kalkoen voor zichzelf in de oven schuift. Met frietjes uit de airfryer. Ineens stokt het gesprek. Ik zie de bejaarde man twijfelen.
Dan wijst hij naar mijn computer. “Via zo’n ding kan je toch op zoek gaan naar mensen?” vraagt hij.

New York

Fotobron: Pixabay.com

De man doet zijn verleden uit de doeken. Hoe zijn familie vanuit New York naar Nederland verhuisd is, ver voor de oorlog. Dat zijn eigen vader nooit heeft geweten wie zijn vader was, en hij dus nooit wie zijn opa geweest is. Zijn vader is zijn hele leven op zoek geweest naar antwoorden, maar heeft ze nooit gevonden.
Het enige dat bekend is, is de naam van de opa van de 92-jarige.
En met vochtig wordende ogen vraagt de man of ik zo vriendelijk zou willen zijn om de naam van zijn opa op de computer in te tikken.

Binnen een minuut heb ik wat gevonden. Een scan uit een boek waarin de naam van zijn opa staat. Ik print het voor hem uit en ik heb nog nooit iemand zo gelukkig de deur uit zien gaan.
Eind goed, al goed.

Maar na de kerstvakantie is de man terug. Vol verwachting vraagt hij mij of ik verder wil zoeken. En of ik alles kan printen wat ik vinden kan. Hij betaalt de kopietjes.
Ik reageer afhoudend. Dat gaat mij veel tijd kosten en om écht goed te zoeken heb je waarschijnlijk ergens een abonnement voor nodig. Ik wil best iemand helpen, maar waar ligt de grens van klantvriendelijkheid?

Toch lukt het mij niet om de teleurgestelde ogen van de man te negeren.
Mokkend sta ik toe dat hij alsnog alle gegevens die hem bekend zijn achterlaat. Wel geef ik hem mee dat ik alleen op zoek ga als ik daar de tijd voor heb. Bijvoorbeeld in mijn pauzes. Dat snapt de man volkomen. “Maar mag ik volgende week bellen om te vragen of je al meer weet?“

Fotobron: Wikipedia – Croes, Rob C. / Anefo –
Auteursrechthebbende Nationaal Archief
| CC0

Inmiddels zit ik helemaal in de wereld die genealogie heet. Mijn pauzes vul ik enthousiast met het mailen en bellen naar verschillende archieven, waar vrijwilligers vol goede moed op zoek zijn naar de opa van de 92-jarige klant. 

Ik vermoed dat ik over een week de bejaarde snoodaard een mooi pakket kan overhandigen. En dat de man eindelijk weet wie zijn opa is geweest, waar die man geleefd heeft en -wie weet- of hij nog ergens familie heeft.

Zodat hij iets minder eenzaam is.

FacebookXLinkedIn
« De Verlaten Man (385) – Trouw maar beter met jezelf
De groep »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Mannen kunnen kapot

    Mannen plegen vaker zelfmoord dan vrouwen. Er worden meer vrouwen vermoord door mannen; helaas niet door de mannen die zelfmoord plegen. Waarom zet ik deze problemen naast elkaar?

  • Klein handje

    Weten dat je tekort schiet

    Weten dat je tekortschiet, dat je niet elke val kunt voorkomen. Maar de berusting dat je altijd troost zal bieden, dat vergt een kwetsbaarheid die voorheen niet in mijn arsenaal zat. 

  • McDD Autisme HMD

    McDD – Broer en zus dag!

    Zoon -gediagnosticeerd met McDD- en Dochter hebben een moeizame relatie. In het verleden is er veel gebeurd, toen we nog niet precies wisten wat er nu precies met Zoon aan de hand was.

  • Klein handje

    Elke dag gaat het sneller

    Elke keer als je in mijn nek springt, hoor ik een chiropractor lachen. Nog even en ik het lukt me niet meer jou en je zusje tegelijk te dragen. Jullie worden groter en ik word ouder. Versnelling lijkt de enige constante. 

  • Oude vrouw

    De weg kwijt

    "Kan ik u helpen, mevrouw?" Vraagt mijn vrouw. "Ik ben de weg kwijt," stamelt de oude vrouw, ietwat verward. "Weet u waar ik woon?"

  • Op de camping

    Op de camping (2 – Schottelbraaien)

    Fre bromt een onverstaanbaar antwoord. Dit is niet zijn habitat. Hier is hij kansloos. Het grote lichaam in het campingstoeltje verschrompelt een stukje en drukt steeds harder tegen de rugleuning die vervaarlijk opbolt.

Gabriël van Eekelen

Getrouwde vader van Zoon en Dochter.

levensmotto
De komma is de piemel van de leestekens.

Alle artikelen van Gabriël van Eekelen

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Het krachthonk
  • Een nieuwe politiek
  • Hagelslag
  • Opluchting door ontluchting
  • Onverklaarbare affectie
  • Masturberen
  • Mannen kunnen kapot
  • Robotisering en AI
  • The White Album
  • Wat is normaal?

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact