Bron: Photo by hotblack at Morguefile.com
Ik ben mijn swag qua schrijven een beetje kwijt. Volgens mij is Frans ermee vandoor. Maar ach, iedereen heeft het erover, dus ik nu ook. Eigenlijk is alles al helemaal uitgekauwd, maar toch. En eigenlijk ben ik een apolitiek mens met een grondige hekel aan die politieke mafkezen die enkel voor eigen gewin ageren. Waarom dan nog erover schrijven? Omdat ik tot voor kort niet eens een idee had van wie of wat te kiezen. En tóch koos ik. Voor de kat z’n kut, zo is maar weer gebleken. En dat frustreert me mateloos.
In het buurthuis stond ik braaf in de rij te wachten op een vrij stemhokje. Achter me stond een oudere mevrouw begerig te wiebelen; alsof ze niet kon wachten. Ze trok me zowaar aan mijn mouw. Ik dacht nog even dat ze dat deed, omdat ze graag voor wilde. Dat haar oude beentjes haar niet meer zo goed konden dragen en zo. Sociaal als ik ben, had ze dat ook best gemogen. Maar dat was het helaas niet.
“U stemt toch ook op Wilders, hè?” vroeg ze, zonder omhaal of enige gêne. Vroeg ze dit echt? Je vraagt toch niet wat iemand gaat stemmen? En je geeft toch al helemáál geen verkapt stemadvies in een stembureau? Verbouwereerd als ik was, wist ik enkel te antwoorden met: “Eh, nou, ik dacht het niet…” Meteen geroezemoes om mij heen. Nog meer oudere mensen, allemaal met het gezicht op standje protest. Ik kon frases als ‘Nou ik mooi wel, hoor!’ en “Ja, ik ook! Ik ben ‘t allemaal zat!” ontwaren.
Ik voelde mij ineens niet meer zo op mijn gemak. Een soort van vreemde eend in de bijt, die maar gauw terug moest naar waar hij vandaan kwam. Het nieuwsgierige oude besje keek mij een moment bedenkelijk aan, waarna ze laconiek vervolgde: “O, nou ja, toch mooi dat dat nog kan in Nederland, hè,” om zich vervolgens tot de andere bejaarden te wenden met een verdekt: “Die jeugd van tegenwoordig…”
Dat laatste vond ik dan wel weer aardig. Blijkbaar hoor ik daar in haar ogen toch nog een beetje bij. Desondanks mocht mevrouw mooi niet meer voor. Dat woordje ‘nog’ in haar eerdere zin liet mij dusdanig schrikken dat ik nu tegen haar was. Want met eenmansbestuurder Wilders aan het hoofd zou dat best wel eens kunnen veranderen in de nabije toekomst. Grondwetten veranderen lijkt zijn hobby a.k.a. ultieme levensdoel te zijn. Met een rotgevoel verliet ik het stemlokaal.
‘s Avonds ging ik er eens goed voor zitten: ik was zeer benieuwd hoe Pieter en consorten uit de bus zouden komen (dit is geen hint ten aanzien van mijn stemgedrag). En ik had nog hoop. Stipt om 21 uur vervloog die. Boem. De PVV-bom sloeg in. Ongeveer net zo als toen Trump de verkiezingen won. Ik kon het niet geloven. Kon niet anders dan me afvragen hoe dit in Allah’s naam mogelijk was.
Hoe kunnen dik 2,5 miljoen* mensen een pseudo-prutspolitiek figuur als Wilders als landsleider wensen? Iemand die zijn hele loopbaan heeft geageerd, geblokkeerd en geacteerd? Iemand die tot nu toe enkel de eeuwige bully van de klas is geweest? Iemand die in feite een controlfreak is, door het enige lid van zijn Stichting Groep Wilders te blijven en tevens absolute loyaliteit eist van zijn ‘verenigingsvertrouwelingen’?
Veel meer ben ik benieuwd hoe Geert aan voldoende ministers denkt te gaan komen. Immers, de man is een verstokte solist. Zo’n eenpersoonspartij heeft nooit voldoende mensen om al die posten te bezetten. En Agema, Bosma en Beertema (zou Geert een ma-ma-complex hebben?) zijn ook maar vazallen. Geert, als enig officieel partijlid, bepaalt. Alles. En als hij, puur theoretisch, toch nog een coalitie honderd zetels bij elkaar weet te schrapen, heeft hij een tweederde meerderheid. Dan is hij effectief de dictator des vaderlands. Dat vind ik persoonlijk nog veel enger dan het feit dat hij extreem rechts is.
En toch kan ik me ook niet voorstellen dat er alsnog een coalitie zonder de PVV komt; dan zou je de (klaarblijkelijk toch al niet werkende) democratie compleet teniet doen. Een kwart van de actieve stemmers hebben immers op Mr. Milders gestemd. Die stemmen zou je allemaal van tafel vegen met een PVV-vrij kabinet. Dat is in feite alsof je tegen een klein kind zegt: hier, een berg van 26 cadeautjes en daaruit mag jij er zomaar eentje kiezen! Het kind pakt er eentje uit de berg en dan graai je het meteen weer uit zijn vingertjes: “Nee, nee, dát cadeautje mag jij niet hebben.” Maar het liefste zou ik dat wel doen.
Ergens hoop ik dat Geert gewoon een soort van performance artist is. Iemand die al bijna twee decennia lang een kunstact opvoert; de ene keer in deze rol, de volgende keer in een andere. En in al die rollen uit hij allerhande idiote stellingen, puur om te kijken hoe de mensen reageren. In die jaren heeft hij heel bewust alle cultuur verketterd en onderwijl uitgevogeld wat het volk wil. En dat is dus wat het volk nu krijgt: Paniek, Vrees en Verval. Al zou ik met een clown als Frans Timmermans aan ‘t hoofd ook niet veel anders verwacht hebben.
Een vriend verzuchtte gisteren: “Sjonge, je zou maar Geert heten, vandaag de dag…” Ik zag het probleem niet. “Dan ben je als het Coronabiertje in pandemietijd. Verguisd, uitgejouwd, maar als de storm eenmaal is gaan liggen, ben je populairder dan ooit. Waarvan akte. Want nu is het Geert die swag heeft, dat blijkt wel weer.”
“Mwah, we gaan het zien,” bromde hij.
En dat gaan we. Linksom of rechtsom.
Of niet.
Maar in de tussentijd ga ik mooi even mijn swag terugvorderen bij Frans. Want van die Geert wil ik sowieso niets meer.
*) Snel gerekend: 77% (stemopkomst) van 13,3 miljoen stemgerechtigden = 10,24 miljoen actieve stemmers = 150 zetels. Maakt dat 68.273 stemmen 1 zetel opleveren. 37 zetels = 2,526 miljoen stemmen. Waarvan er een stuk of 140.000 blanco of fout (graag corrigeren indien fout).
