Bron: Siebbi / Wiki Commons – CC BY 3.0
Mannen hebben vele helden en voorbeelden. Vaak zijn dat andere mannen: mannen die slimmer dan zijzelf zijn, iets heel bijzonders hebben gepresteerd of die qua mannelijkheid zó enorm met kop en schouders boven hun soortgenoten uitsteken, dat je er wel ontzag voor móet hebben. Zo vinden we Nelson Mandela een held, maar Chuck Norris ook.
Daarnaast is er nog een categorie: die van de viezige, vuige buitenbeentjes. Die bak is gevuld met de Al Capones, de Che Guevaras en de Danny Trejo’s van de wereld. Oh, en natuurlijk Keith Richards. De man die al sinds jaar en dag de lijst ‘meest spoedig te overlijden rockster’ aanvoert, leeft warempel nog steeds (!) en blaast vandaag welgeteld 80 (!) kaarsjes uit.
De kans dat een vrouw van dergelijke strekking een lichtend voorbeeld wordt, is uiterst gering. Vinden we toch al snel een ouwe junkster. Want hoe vreemd is het dat een man die een ruig leven heeft (gehad), meer shotjes heeft gezet dan dat er auto’s in de vrijdagmiddagspits staan en die daarbij ook nog eens in zijn eentje enkele decennia een complete sigarettenfabriek draaiende hield, op zo’n voetstuk staat?
Er is geen enkele vrouw die is zoals Keith en er ook nog eens zonder gezever mee weg komt. Iedere vrouw en iedere man die zich tracht te meten aan Keith Richards, delft al snel het onderspit. De laatste fatsoenlijke vrouwelijke poging kwam van Amy Winehouse. Zij kwam een heel eind, maar ging desondanks al vrij snel ten onder aan een surplus aan drank en drugs. Nieuwe garde dient zich eerst maar eens te bewijzen. Keith is niet te slopen, niet te evenaren en Keith neemt zich dan ook geen blad voor de mond. Zo was zijn rake commentaar toen Nirvana’s Kurt Cobain het loodje legde: ‘The guy couldn’t cope with it.’
Voor elke sigaret die we roken, gaat er niet zozeer acht minuten van je eigen leven af: er gaan acht minuten extra naar Keith Richards. De man snoof de as van zijn eigen vader, pleurde uit een palmboom, verkocht miljarden elpees met de Rolling Stones en blijkt ook nog eens de vader te zijn van filmpiraat Jack Sparrow. En, alsof het niets is, gaat hij aankomend jaar voor de tig-duizendste keer op tournee met zijn bandje. Hoe groot wil je je helden hebben?
Ooit werd hem de vraag gesteld wat zijn grafschrift zou moeten worden. Keiths antwoord: ‘Fuckers! I told you I wasn’t feeling well!’ Dood is íe echter nog lang niet. Sluiten we af met een leestip: Keiths memoires in Life, nog steeds een bazenverhaal. Lang zal ie leven, de ouwe held!
(Dit artikel is oorspronkelijk geplaatst in 2015 en aangepast aan de actualiteit)
Yes! Mooi geschreven. Er is maar één reden waarom Richards nog steeds leeft en plezier heeft: Juist omdat hij plezier heeft. Hij doet alleen dingen die hij leuk vindt en heeft schijt aan wat anderen ervan denken. De man is volkomen zichzelf en stressloos. ‘En dan word je oud, maakt niet uit wat je uitvreet,’ zei mijn Zen-leraar.