‘Ga zitten, Henk-Jan. Ik wilde, als leidinggevende van dit mooie bedrijf, even met je sparren over jouw attitude op de werkvloer. Ik wilde deze kwestie eerst nog over het weekend heen tillen, maar de urgentie gebiedt mij om nu al te sparren.’
‘Welke kwestie, chef?’
‘Nou, zoals jij weet, of kennelijk niet weet is ons beleid sinds kort “doe normaal tegen elkaar.” Het punt is, daar schort het bij jou behoorlijk aan. Dus ik dacht; hoe ga ik dit aanvliegen. Ik heb meerdere klachten over jou gekregen van vrouwelijke medewerksters over grensoverschrijdend gedrag. Om precies te zijn, de klachten komen van alle medewerksters.’
‘Hoezo dat? Wat voor klachten?’
‘Alle medewerksters klagen erover dat jij in het voorbijgaan hebt nagelaten hen in de billen te knijpen. Zes van de medewerksters vertelden dat jij, bij een hevig zakelijk meningsverschil, verzuimde de dames naar de keel te vliegen. Twee andere dames voelden zich behoorlijk geïntimideerd omdat jij ze in een verhitte discussie niet over de tafel trok. En dat is een ernstig vergrijp met betrekking tot ons beleid Doe normaal tegen elkaar.
Luister, Henk-Jan. Het is volkomen begrijpelijk dat je je in een opgewonden en emotionele bui wel eens in jezelf terugtrekt en daarmee je collega’s ernstig schoffeert door niet in hun gezicht te spugen. Snap ik helemaal. Maar neem nu een andere klacht. Een van de dames had speciaal een heel strakke broek aangetrokken en je negeerde haar volkomen toen je haar in de gang passeerde. Zelfs een vriendelijk; “wil jij mijn wortel zien” kon er niet af. Weer een andere collega, een mannelijke deze keer, klaagde dat hij jou tegenkwam bij het koffieapparaat en dat jij niet eens vroeg of hij jou even wilde pijpen. Dit zijn maar een paar voorbeelden, Henk-Jan van jouw grensoverschrijdend gedrag. ‘
‘Wat? U draait de zaken volledig om, chef, en…’
‘Ik hoor wat je zegt, Henk-Jan. Maar ik kan niet anders dan dit probleem aan de voorkant aanpakken. Ik moet een voorbeeld stellen voor alle medewerkers. Dus wilde ik het volgende tegen je aan houden: Voorlopig zetten we jouw baan hier even op on hold. Een goede aanpak is key bij deze gevoelige kwestie. . Wat wij hier nú nodig hebben is een dedicated colleague met een extra stukje commitment. Daarom dit gesprek nu, want ik wil deze kwestie voor het weekend getackeld hebben.
Maar eerst ga je iedereen jouw excuses aanbieden. Ook de werkster, die jij uitsluitend vriendelijk groette bij het passeren in plaats van haar ter plekke aan te randen. Dus! Hebben wij een deal, Henk-Jan? Kunnen we er een klap op geven of had je nog vragen? Nee toch? Dus, wat is het eerste wat je gaat doen na afronding van dit gesprek?’
‘Zeker heb ik nog vragen! Die klagers, chef. Heeft u namen? Rugnummers? Is er aangifte gedaan bij de politie? Is er uitspraak gedaan door een rechter?’
‘Eh.. nou nee, alle medewerksters willen anoniem blijven en…’
‘Mooi! Dan nu wat ik als eerste ga doen na dit gesprek: ‘Gaat u eerst maar eens even gebukt staan meneer de chef, dan zal ik er eens een écht stukje “doe normaal tegen elkaar” bij u inrammen!’








Enfin…. er veranderde veel in ons land. Men begreep elkaar beter en er ontstond- en nog bestaat deze positieve ‘ flow at the workfloor’ en zelfs Ronald P., tijdelijk -4 dagen per werkweek- verblijvend in De Zwaluwenberg, te Hilversum het heerlijk vindt gelikt te worden door het duo Mona & Caroline die Ronald’s voor het zingen hem niet de kerk laten uitgaan!
Als kadootje krijgen dit duo een WeesGeGroet prentje ‘ zing, vecht, huil, bid en huil verder om ons verziekt klimaat’
Ze willen dus geneukt worden maar als jij je daaraan vergrijpt ben jij de lul.
Vrouwen? Onbegrijpelijke wezens blijven het!
Heel fijn stuk Paco!!
Ik heb het zelf ooit meegemaakt dat een medewerkster zich er over beklaagde dat ik haar nooit aanraakte tijdens het langskomen. Ik spreek begin jaren 90. De tijden zijn veel veranderd, maar niet ten goede op dit gebied.