Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Prima lettertype in fantastisch begrafenis lila
Overwegingen op de maandagochtend: not spring but winter is coming »

Het Verlaten Man (434) – Sneue pappenheimer

24-02-2024 door Denis Enkeling

Bron: Photo by hotblack at Morguefile.com

*Pling!* deed mijn foon.
Het zou toch niet?
Jonna, ja?
Nee.

“Hai papso, wat eten we vanavond?” lees ik op de zojuist geopende app. Niks Jonna. Slechts een van mijn hongerige koters. Allejezusnogantoe, bijna een hartverzakking. En wat nou ‘papso’? Wat is dát nu weer voor benaming?

Waarom nu? Zoveel appjes krijg ik immers niet. En mijn kinderen appen mij al helemaal zo goed als nooit meer. Ze zijn praktisch altijd elders en hebben niet langer de neiging om hun pa ook nog maar iets te vragen of mede te delen. En dan komt dit. Op een moment dat ik al drie (3!!!) tergend lange dagen zó smachtend op een ander berichtje wacht.

“Waarom wil je dat weten? Kom je dan?” typ ik norsig terug.
“Hangt ervan af wat je kookt,” antwoordt Nick – veel te snel.
“Heb ik nog niet over nagedacht. Ben met andere dingen bezig. Waarschijnlijk pizza of zo.”
“Oké dan, voor mij dan ook eentje!”
“Eentje maar? Of toch twee? Of drie?”
“Ha. Ha.”

Ik bestel pizza voor twee en schrik zelfs van de deurbel als de bezorger het voer brengt. Jonna weet immers waar ik woon. Stel je voor dat ze ineens voor de deur staat en “tada, verrassing!!” roept… Wat zou ik dan terugzeggen? Waarschijnlijk niks. Wegens te verbouwereerd.

Ik weet alweer waarom ik niet van daten houd. En al helemáál niet van eerste stappen doen. Ik kan simpelweg niet omgaan met die innerlijke spanning. Wel of geen antwoord krijgen. Wel of niet afgewezen worden. Of nog erger, in geval van geen afwijzing: continu op je tenen lopen om aan eventuele verwachtingen te voldoen.

Ik wacht nu al dagen op een reactie op mijn – best leuke – appje. Op een teken van leven. Of welk ander veeg teken dan ook. Maar ja, geen teken is ook een teken. Zou ik haar nummer wel juist genoteerd hebben? Of heeft ze me gewoon een foutief nummer gegeven omdat ze me heimelijk maar een sneue pappenheimer vond, die ze helemaal niet wilde kennen? En zullen we dat dan ooit te weten komen?

Nee.
Niet leuk.


NB: Ik ben inmiddels al verder in het proces. Maar ik schrijf ‘maar’ één keer per week en dat zorgt dus als vanzelf voor veelvuldige cliffhangers. Sorry, maar geen sorry 😇  Je wacht nog maar even.

 

FacebookXLinkedIn
« Prima lettertype in fantastisch begrafenis lila
Overwegingen op de maandagochtend: not spring but winter is coming »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • Kerst is raar dit jaar

    Misschien komt Jonna wel terug. Misschien ook niet. Misschien blijf ik alleen. Misschien ontmoet ik iemand die wél graag kerst viert en dan per se samen naar de Decembermarkt in Dordrecht wil, alwaar we dan lauwe glühwein slurpen en doen alsof dat superromantisch is.

  • Vreemdgaan met een Skoda

    Daar stond ze. Een Skoda. Geen nieuwe, maar eentje van een jaar of vijf. Strak, glimmend, een beetje zó’n uitstraling dat je denkt: dit is de vrouw waarvan je moeder altijd hoopte dat je ermee thuis zou komen.

  • Het Verlaten Man (435) – Kort en bondig

    *Pling!* doet mijn foon weer eens. En daarna nog een keer *pling*... Het zal toch niet? Jonna, ja? Ik ren naar de keuken en graai mijn foon van het aanrecht. Ja! Jonna! Mijn hart maakt een salto.

  • Het Verlaten Man (433) – Keep calm?!?

    Misschien weet ze niet eens meer wie ik ben. Misschien is ze inderdaad inmiddels al weggekaapt. Zou me niets verbazen. Of ze is uit met vriendinnen en laat hen ginnegappend mijn tekst lezen. "Moet je dit zien! Wat denkt ie wel, de ouwe lul!"

  • De Verlaten Man (432) – Poging nummer 1

    Ik heb veelvuldig aan haar gedacht. Ik weet immers dat ze single is. En ik heb haar nummer. Maar daar stokt het. Ik durf niet.

  • De Verlaten Man (420) – Solo door ‘t leven? Ik vind het gewoon lekker!

    Onlangs vroeg een dame mij in de FB chat of ik wist hoe je de komende tien jaar single kunt blijven. Eerlijk? Ik heb geen idee. Maar single is super, dát klopt.

Denis Enkeling

Denis Enkeling, was ooit mid-veertiger, maar nu een half decennium ouder. Heeft het schrijven van zijn magnum opus 'Vrouwloos overleven voor Dummies’ na vele aanlopen opgegeven, want weet inmiddels: single is super. Kletst enkel nog over futiliteiten.

Alle artikelen van Denis Enkeling

Reacties

  • Jan Admiraal op Twee soorten burgers
  • Henk op Links en rechts
  • Niek op Links en rechts
  • Niek op Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
  • Niek op Riders on the Storm

Recent:

  • Wat is normaal?
  • Weten dat je tekort schiet
  • McDD – Broer en zus dag!
  • Paddenstoel
  • Twee soorten burgers
  • Pussy-magneet
  • Uncle Lou
  • Afscheid van de collega’s
  • Slimmer straffen
  • Elke dag gaat het sneller

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact