Postuum geef ik mijn eeuwig compliment
Aan hem die nu in Moskou wordt begraven
Als zelfs de KGB daar op komt draven
Dan zegt dat hoe belangrijk of je bent
Om zo te sterven voor je overtuiging
Daar past alleen een stille diepe buiging
Van ons, voor jullie...
door Pasquali
Postuum geef ik mijn eeuwig compliment
Aan hem die nu in Moskou wordt begraven
Als zelfs de KGB daar op komt draven
Dan zegt dat hoe belangrijk of je bent
Om zo te sterven voor je overtuiging
Daar past alleen een stille diepe buiging
Elke week in je mailbox!

Onze eigen HMD-mannenbroer Gabriël (beter bekend als Gafke) en HVD's Kliefje (Zuster Klivia) bakkeleien wat af. En weet u wat? U mag meegenieten! Gafke heeft dit keer een probleem met de vrouwelijke wispelturigheid.

Ik liet op ‘Hoe Mannen Denken’ wel eens iets los over mijn gezondheid en een aardige serielikester was zéér met mij begaan.

‘En je laat je niet tillen door die zwendelaar.’ Ze heeft één blik op Oenema geworpen. Voor haar over het algemeen genoeg om in de diepste krochten van haar slachtoffer af te kunnen dalen. ‘Er gaat minstens de helft van de prijs af en dat regel jij!’

Wat te doen bij omhoogstaande zadels die van alles teweeg brengen tijdens een onschuldig fietsritje?

Een restaurant ergens in een middelgrote Zuid-Amerikaanse stad. Een smaakbeleving die het universum te buiten gaat. We wisten meteen: dit is de biefstuk die je nooit meer zal vergeten.

De deurbel gaat. "Dat vuur, dat mot UIT!" Voor mij staat een ziedend menneke. Het is de oude, eeuwig zeikende buurman van drie huizen verderop. "Ik heb er last van. Wat stook je daar überhaupt? Autobanden? Uit mot het, zeg ik je!"
