Van ons, voor jullie...
Credit: Anders Jildén / Unsplash.com
De sneeuwklokjes, de krokussen, narcissen
De lente steekt ineens haar kopje op
De tortelduiven koeren uit hun krop
We wandelen omdat ik niets wil missen
Ik kus mijn lief zij fluistert: ‘Grote griebels
Meteen naar huis, je hebt de lentekriebels!’
Elke week in je mailbox!
Zoon, gediagnosticeerd met McDD, moest een spreekbeurt houden. Voor de klas. Vertellen over iets waar hij veel van weet.
Een handelaar in kwetsbaar fruit Die moest er nodig even uit Gewoon naar buiten, luchtje scheppen Om zich een beetje op te peppen
Hier zult u mij er niet meer over horen Want wat ik in dit Huis ooit heb beweerd Was ongepast kortzichtig en verkeerd Ik vond mezelf dan ook gewoon niet sporen
Met dank aan tabaksrook, een substantiële dagelijkse dosis alcohol, vet eten, een weinig hygiënische leefomgeving en een langdurig bloembollendieet in de hongerwinter, is mijn oma honderd geworden
Nooit geweten dat het zo pijn zou doen om een vriend te zien lijden. Dat een ziekte altijd een ver-van-mijn-bed show is, iets waarover je in de krant leest. Maar niet dat een van je maten het overkomt.
"Donald Trump is er ook zo een. De man heeft een keer een Trump Tower gebouwd en een vrouw onzedelijk betast. En die gaat ons dan vertellen dat importheffingen Amerika er weer bovenop brengen."
