Bron: Pixabay.com
Daar stond Mirjam Bikker, voorvrouw van de ChristenUnie, temidden van de roerige menigte, als een moderne Cassandra die de waarschuwingen van het verleden leek te negeren. Terwijl de rook van smeulende fakkels de lucht vulde, stond ze daar met een blik in haar ogen alsof ze dacht: “Dit is mijn moment om de wereld te laten zien wie ik werkelijk ben.”
De Holocaust herdenking veranderde al snel in een politiek strijdtoneel toen Mirjam Bikker besloot om haar eigen protestmars te organiseren. Alsof ze dacht dat het herdenken van de slachtoffers van de Holocaust het perfecte moment was om haar eigen politieke agenda naar voren te schuiven. “Waarom rouwen om de miljoenen die zijn omgekomen tijdens de Holocaust als je ook kunt praten over mijn politieke standpunten?”, moet ze gedacht hebben.
En terwijl de fakkels hoog werden gehouden en de demonstrerende menigte begon te schreeuwen en antisemitische gebral de boventoon voerde, stond Mirjam Bikker daar als een moderne Jeanne d’Arc, vastberaden om haar boodschap te verspreiden, zelfs als het betekende dat ze het risico liep om verbrand te worden door de woede van de menigte.
Het is alsof ze denkt dat haar politieke standpunten belangrijker zijn dan de herdenking van de slachtoffers van de Holocaust.
In de talkshow OP1 werden die politieke standpunten nog eventjes dunnetjes overgedaan:
‘Ik vind ook dat we als politiek er samen met elkaar voor hebben te staan dat het recht op demonstratie niet iets is wat je zomaar overal en altijd moet kunnen doen.’
‘Maar het recht op demonstreren is toch grondwettelijk geregeld, mervrouw Bikker?’
‘Ja maar je kan wel samen met elkaar zeggen; hou ook de gemeenschap op het oog. Waarom? Bij een demonstratie tegen abortus (O, Here Jezus, daar is ie weer) worden daar ook beperkingen aan gesteld om mensen te beschermen.’
‘Dus u zegt dat de demonstratie bij de herdenking niet zo dichtbij mocht?’
‘Ja, zelfs als je een slecht gehoor hebt, is deze afstand wel heel erg dichtbij.’
‘Dus u vindt dat de demonstratie best wel 200 meter verder had gekund?’
‘Nogmaals, we hebben het recht op demonstratie, maar ik vind dat de demonstranten zich absoluut hebben misdragen en ik vind dat een absolute schande. En ik vind dat wij dat samen met elkaar moeten beseffen, willen we zo’n samenleving zijn? blabla…’
Dus hier staan we dan, in de nasleep van de protestmars tijdens de Holocaust herdenking, waar Mirjam Bikker haar politieke agenda naar voren heeft geschoven als een vlag op het slagveld. En terwijl de menigte uiteenvalt en de fakkels langzaam doven, blijft de vraag hangen: heeft Mirjam Bikker werkelijk een boodschap verkondigd die het herdenken van de slachtoffers overstijgt, of heeft ze simpelweg haar moment gepakt om in de schijnwerpers te staan?
Ik weet het niet. Die demonstranten misdroegen zich inderdaad, hoewel ze wel een punt hadden. Maar wat ik wel weet, is dat ik helemaal niets samen met elkaar wil doen. Daar gaat zij van Bikker namelijk niet over. Want haar uitleg van samen met elkaar is niets anders dan hetzelfde denken en geloven in het gedachtengoed van Bikker en de Christen Unie.
Sorry mevrouw Bikker, u heeft uw politiek punt gemaakt en weer punten gescoord over het hoofd van de Holocaust herdenking. Maar u schijnt te vergeten dat de meeste mensen wel voor zichzelf kunnen denken en zich een mening vormen. Daar hebben ze dat samen-met-elkaar-gelul van u echt niet voor nodig.
Mevrouw Bikker is – als gordijnen gesloten zijn – thuis een harde bikkel! Het recht op vrijheid van meningsuiting van de plofkip in haar braadpan, is een grondwettelijk recht maar de kip zonder kop, vleugels is de snavel al gesnoerd toen ze een kip uit haar C.U. partij ren oppakte en riep’ kip ik heb je en voordat ik je ritueel ga slachten lees ik eerst voor uit de 11 geboden. De kip tokte 11 keer want zelfs de kip weet dat er geen qeen 11e gebod is. Wat, tok je daar kip? Toen sprak haar Heer’ Zeg Bikker, kent u dit gebod: Hebt u naasten lief? Ja, Heer ..anders iets te mekkeren? Ja, mijn toorn krijgt u nog. Luister en hou je mond dicht! ‘ Gij zult niet doden’, dus wat is reden om een kip de snavel te snoeren? Oh, Heer.. vergeef mijn zonden! Kunt mijn gristelijke mombakkes nu veranderen in een meer menselijk gezicht? Heer, waar bent u? Laat mij nu niet in de steek. Het bleef stil maar een zuchtje wind kwam in haar keuken en daar was de stem van de Duivel: Jij, duivels gebroed bent u zonder zonde? Uh, eh..nu u het zegt… ‘ Oh oh..wacht even ..! Waarop Bikkertje? Mijn kip is aangebrand. Ik heb een zondige jeugd gehad waar de dominee de oorzaak was. Vertel! Hij ging – toen ik in het zangkoor zat en hij mij voorhet zingen toesprak : Zo meisje Bikker, ik ga nu voor ons zingen jouw kerk uit! Oh, Heer vergeeft u deze jeugdzonde? Heer..help mij, help! Mevrouw Bikker, ik verbind u door met de heer de Haan v/h mevrouw de Kip!
Een mij onbekende dame en ik heb niet de indruk dat ik veel gemist heb.
En zo slaat iedereen zijn eigen slaatje uit serieuze overdenkingen. Respectloos vind ik!