
Bron: Photo by hotblack at Morguefile.com
Laatst keek ik weer eens in mijn koelkast a.k.a. koelvriescombinatie. Nu doe ik dat wel vaker, maar dan kijk ik meestal zo ‘kort’ mogelijk, zowel qua tijd als afstand. Dat wat vooraan staat, wordt genomen en verder reikt mijn blikveld niet. Maar deze keer keek ik wél verder, want ik had mayo nodig voor bij mijn nogal droge airfryerfrietjes. En die mayo was vooraan niet te vinden. Bovendien kon na zo’n lange vakantie een nadere inspectie weleens van voordeel zijn.
Enfin. Ik staar zoekend in de koelte en zie ineens van alles wat ik liever niet had gezien, maar nu niet meer ongezien kan maken. Aangekoekte plakken viezigheid, een tube uitgelopen tomatenpuree, een stuk totaal verschimmelde kaas (geen schimmelkaas), ingedroogde appelsap (of was het appelstroop?), kruimels en zwarte vlekjes in alle hoeken. En in de vriezer, naast de gevriesdroogde kipfilet, een enorme plak ijs aan het vrieselement. Zo dik dat ik de lade er niet eens meer uit kan trekken; die blijft achter de ijsklont haken. Hoe lang is het wel niet geleden dat ik dat ding schoongemaakt heb? Minstens twee jaar. Of langer. Ja, vast langer. Véél langer.
Stante pede besluit ik – het is inmiddels half negen op de vrijdagavond – om de boel schoon te maken. Hop. Stekker eruit en de deuren open (boven het koelkastgedeelte, onder de vriezer, enkel samen uit te schakelen, niet apart). De koelkast ruim ik redelijk rap leeg, af en toe kokhalzend bij de diverse ontdekkingen. Minstens de helft kan linea recta de kliko in; ongeschikt om ooit nog weer terug te zetten. De lades van het vriesgedeelte haal ik eruit, met alles wat erin zit. Zo goed en kwaad als het gaat, pak ik alles in koeltassen. Het moet maar even zo.
Dan blijkt dat ik de ontdooitijd schromelijk heb onderschat. Het is de hele dag al bloedheet en nog steeds 26 graden in huis, dus zo lang kan dat toch niet duren? Waarom ga ik eigenlijk op de heetste dag (nacht) van het jaar de vriezer schoonmaken?
Hoe dan ook, om half twaalf is er nog steeds niks gebeurd. De ijsklont hangt. En blijft hangen. Daarom maak ik in de tussentijd maar eerst de glasplaten en bakken van de koelkast schoon. De keuken is al snel een waterballet, want die enorme onderdelen afspoelen onder de kraan is niet mijn sterkste kant.
Jonna geeft me tijdens ons goedenacht-appje – we appen voor het slapengaan altijd even op de dagen dat we niet samen zijn (ik hoop maar dat ik dat wel mag vertellen) – nog snel de tip om grote pannen met kokend water in de koelruimtes te zetten. Op onderzettertjes, welteverstaan. En met de deurtjes dicht. Ze wenst me alvast een goede en succesvolle nacht, want zij gaat slapen.
Ik niet. Ik kook water en zet de pannen zoals geïnstrueerd in de vries. Het zweet loopt me in de ogen. Misschien moet ik zelf maar in de vriezer gaan zitten, gaat het sneller.
Tien minuten, een gevoelde eeuwigheid, later is er nog steeds niet veel gebeurd. Dan hoor ik het voordeurslot. Simone komt terug van het uitgaan. Is het al zó laat?
“Jee paps, wat ben jíj aan het doen? Jezus, alles is nat hier, gatver! En weet je wel hoe laat het is?” In haar zwarte jurkje glibbert ze door de keuken.
“Ik maak de vriezer schoon. En ik besef dat het al laat is, ja. Maar ik kan nu niet stoppen. Dan bederft alles.”
“Volgens mij wás de helft dat al.”
“Ha ha. Grapjurk.”
“Was geheel serieus bedoeld…”
Plots hoor ik een stuk ijs naar beneden kletteren. Mijn hart maakt een sprongetje. Jawel, het grote ontdooien is ein-de-lijk begonnen! Zo moet klimaatopwarming op de noordpool aanvoelen. Alleen bestaat daarover wat minder blijdschap.
Toch duurt het alsnog een half uur voordat ook de laatste druppels oud ijs de koelelementen los durven te laten. Op mijn knieën en onder luid gezucht maak ik de vriezer schoon en droog. Het spul in de koeltassen is inmiddels allang ontdooid, maar dat zal me worst wezen. Ik flikker alles erin en zet het apparaat weer aan. Morgen – oh nee, vandaag – zie ik wel verder.
Bloed, zweet en tranen. Om half drie in de ochtend lig ik in bed.
Wat een nacht. Dit doe ik nóóit weer.
Volgende keer koop ik gewoon een nieuwe koelkast.
