Het initiatief om borden te plaatsen bij asielcentra met de tekst “Hier wordt gewerkt aan uw terugkeer,” is alweer teruggefloten door de Tweede Kamer. Daarom stuurden wij onze correspondente Lady Kantje tot Boordje (specimendeskundige) naar minister Faber om haar te ondervragen:
Lady Kantje tot Boordje: “Minister Faber, bent u erg teleurgesteld dat de Tweede Kamer u heeft teruggefloten over die borden bij asielcentra met de tekst ‘Hier wordt gewerkt aan uw terugkeer’?”
Faber: “Teleurgesteld? Helemaal niet. Het was een misverstand. Die borden waren niet bedoeld om mensen terug te sturen, maar om asielzoekers eraan te herinneren dat Nederland vooral aan zichzelf denkt. Een soort cultuurbehoud. Net zoals je je oma niet meeneemt naar een techno-feestje, simpel.”
Lady Kantje tot Boordje: “Maar de Kamer vond het ‘abject en inhumaan’. Wat was uw gedachte hierbij?”
Faber: “Ach, dat zijn maar woorden. Ik ben meer van de daden. Het idee was simpel: als je mensen wil laten voelen dat ze niet welkom zijn, straal je toch geen gezelligheid uit? Zoals je een feestje ook niet redt door de deur open te houden voor mensen die de muziek niet leuk vinden. Dus waarom zou dat voor een land anders zijn?”
Lady Kantje tot Boordje: “Maar vindt u het geen provocatie?”
Faber: “Provocatie? Helemaal niet. Het is gewoon eerlijk. Zoals je bij een bouwplaats een bord neerzet dat mensen waarschuwt om hun helm op te zetten. Nou, bij een asielcentrum zeggen we: ‘Hier wordt gewerkt aan uw terugkeer.’ Efficiëntie ten top. Mensen moeten realistische verwachtingen hebben. Anders denken ze nog dat we hier een bed & breakfast runnen.”
Lady Kantje tot Boordje: “Denkt u niet dat dit polariseert?”
Faber: “Nee hoor, mensen polariseren vanzelf. Wij geven alleen een zetje. Het is net een schaal bitterballen op een feestje: binnen vijf minuten smijten de vegetariërs en de carnivoren bitterballen en onbewerkte biologisch chaotische schoenzolen naar elkaars hoofd. Zo werkt het hier ook. Ik geef mensen de waarheid en laat ze de rest zelf uitvechten. Democratie in actie.”
Lady Kantje tot Boordje: “U noemt dit ‘de waarheid’. Is dit niet gewoon populisme?”
Faber: “Ach, populisme… dat betekent tegenwoordig gewoon ‘iets zeggen wat de elite niet leuk vindt’. Dus ja, als dat populisme is, dan guilty as charged. Mensen willen klare taal. Alsof ze jaren op een dieet van volkorencrackers zaten en eindelijk een broodje kroket mogen eten. Met mosterd.”
Lady Kantje tot Boordje: “Dus u denkt dat mensen wachten op zulke slogans, die bevolkingsgroepen schofferen?”
Faber: “Het volk houdt van duidelijkheid. Mensen snappen heus wel dat we hier geen all-inclusive resort runnen. En als ze dat niet snappen, zijn die borden des te nuttiger.”
Lady Kantje tot Boordje: “Maar begrijpt u dat mensen die vluchten voor oorlog niet zomaar terug kunnen?”
Faber: “Oorlog is verschrikkelijk, dat weet iedereen. Maar Nederland kan niet het leed van de hele wereld op zich nemen. We zijn klein, hè? Je kunt hier niet zomaar een extra kamer aanbouwen. Bovendien, als ik aan Syrië denk, vraag ik me af wat zij kunnen doen om hun mensen terug te halen. Dat lijkt mij een constructievere aanpak.”
Lady Kantje tot Boordje: “Zijn zulke borden dan echt de oplossing?”
Faber: “Je moet ergens beginnen. Het lijkt misschien simplistisch, maar dat zeiden mensen ook over de roltrap. Kijk hoe goed die het doet. Zo’n bord is gewoon het startpunt van een eerlijk gesprek. En ja, dat kan ongemakkelijk zijn, maar liever dat dan glibberige compromissen waar niemand iets aan heeft. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, toch?”
Lady Kantje tot Boordje: “Denkt u niet dat dit slecht afstraalt op Nederland, ook internationaal?”
Faber: “Internationaal? Weet je wat echt slecht afstraalt? Oneerlijkheid. We zijn een klein land met een groot ego, daar moeten we eerlijk over zijn. Dat bordenplan was gewoon een nuchtere, Nederlandse oplossing. Een beetje zoals een schrobbering van je moeder: niet gezellig, maar uiteindelijk goed voor je. Of je vertrekt gewoon. Win-win.”
Lady Kantje tot Boordje: “Dus u zou dit morgen weer doen?”
Faber: “Liever vandaag nog! Je moet hard spelen in een harde wereld. En ach, als de Kamer of de media boos worden, laat ze maar. Ze schreeuwen toch al en de koffie smaakt er echt niet minder om. Misschien moet ik borden bij de Tweede Kamer ophangen: ‘Hier wordt gewerkt aan uw realiteitszin’.”
Lady Kantje tot Boordje: “Minister Faber, bedankt voor dit… verhelderende gesprek. O… nog één vraagje, wij zochten uit dat uw achternaam ‘Faber’ in het Latijn verwijst naar een smid of ambachtsman? Mogen we daarmee concluderen dat het maken van borden nog in uw genen zit en dat u daarom met dit onzalige bordenplan kwam?”
Mevrouw Faber staat op en loopt weg.
Lady Kantje tot Boordje: “Mevrouw Faber? Waarom loopt u weg? Mevrouw Faber…?







Amice,
De NSB: Nederlandse Sociëteit Borden- maar dat terzijde- heeft een klacht ingediend bij de Autoriteit Voedsel & Waren ( Genderneutraal Prof.mr.dr.ir. Plank (de afdeling: borden). De klacht: het stigmatiseren van tekst houten borden leden: geschaafd, ongeschaafd, onbehandeld met grondverf, geverfd, niet geverfd, vierkant, rond, rechthoek, beplakt met letters, gefreesd, gekerfd, kunstof, composiet, aluminium, roestvaststaal, enz.enz.
Het onderzoek naar de minister M Faber wordt geleid door de genderneutrale mens prof.mr. Van ‘t Houten Kastje- Naar de Muur (88) hooggenderneutraalleraar aan een technische Universiteit .
En ik altijd maar denken dat NSB de Noorse Staats Baan (spoorweg) betekend.
Weer wat geleerd. Mijn dank.
Dat is nou weer jammer dat Mevr Faber wegloopt, net als het leuk begint te worden.
Even Nico Dijkshoorn aanhalen van de week met: Ach man hou toch op met dat politiek correcte gelul! En dat zou ik ook aan haar van Faber willen meegeven om dit vanaf het spreekgestoelte de kamer in te brullen.
Weer een lekkere satire Kees.
Ik houd nu eenmaal van alles wat niet bepaald politiek correct is. Haal de borden dus maar boven.