Fotobron: Paco (auteur)
Het café waar ik zit, heeft ‘financiële issues’. Dat vertelde de kroegbaas mij vorige week in een dronken bui. Daarom heeft hij de helft van de bar ingericht als gezondheidswinkel, waar hij uitsluitend biologisch-chaotische producten verkoopt. Zijn neef Herbert, die sinds kort levenslang is afgekeurd voor welk werk dan ook, mag bij wijze van tijdverdrijf dit winkeltje in de kroeg runnen.
Herbert is best een aardige jongen, maar zijn op strijkijzers gerichte verzamelwoede staat al een tijdje een gezond sociaal leven in de weg. Ik heb al een paar keer gezien dat hij, wanneer hij een vraag krijgt waar hij niets mee kan, volledig in de stress schiet. Nu al! Dat belooft wat voor de toekomst van de gezondheidswinkel.
Hoe dan ook, er stapt nu een vrouw de kroeg binnen die rechtstreeks naar de gezondheidswinkel van Herbert loopt en hem een tamelijk merkwaardige vraag stelt. Ze vertelt doodleuk dat ze vaak dingen kwijt raakt, zoals haar sleutels. En omdat ze dacht dat een gezondheidswinkel wel iets kon met haar chronische geheugenverlies, informeert ze naar de kosten van een zoekmachine.
Er valt een doodse stilte in de kroeg. Herbert deelt haar vriendelijk mee dat ze de tyfus kan krijgen. Er begint een spier onder zijn linkeroog te trillen. De vrouw vertrekt tierend en scheldend, en smijt de deur achter zich dicht. De kroeg haalt opgelucht adem.
Tien minuten later stapt een man de kroeg binnen die om een rol dubbelzijdig plakband vraagt. Bij Herbert is de maat vol — dat zie je aan nóg een trillende spier. Ditmaal onder zijn rechteroog. Herbert staart de man met open mond aan. Logisch ook, hij runt immers een gezondheidswinkel en geen Action, om maar iets te noemen.
De man verklaart zijn vraag: ‘Weet u,’ mompelt hij op klagende toon, ‘bij geen enkele vrouw heb ik ooit een seksuele sensatie ervaren die te vergelijken is met de kick die ik bij mezelf bespeur wanneer ik overga tot de aankoop van een rol dubbelzijdig plakband. En…’
Twee kroegtijgers weten Herbert net op tijd tegen de grond te werken, maar niet voordat hij een overrijpe, chaotisch-biologisch verantwoorde meloen naar het hoofd van de klant heeft gesmeten.
Tien minuten later stuurt de kroegbaas Herbert naar huis en zet een schoolbord op de bar met de tekst:
“WEGES ZIEKTE-ISSUES IS DE GESONDHEIDSWINKEL GESLOTE!!!”
Zo’n winkeltje zie ik in café Vlaanderen ook wel zitten. Misschiet moet nonkel Juul het dan runnen samen met Mink.
Lijkt mij top
Leuke schrijfstijl met doordachte humor!