Hoe Mannen Denken...

Van ons, voor jullie...

  • Home
  • Archief
  • Over ons
  • Adverteren
  • Contact
« Een zedendelinquent in spe
Niemand is alwetend »

Hoop

29-08-2025 door Johan van Tilburg

Er is hoop, altijd, overal,

’n Lijster op een boomtak, zomaar,

Sopraan van ’n nieuw begin;

 

Dear prudence van The Beatles op repeat

In wit besneeuwde winterlandschappen

Die richting voorjaar zijgen;

 

Stomende funk in ’n kroeg

Waar elk gezicht je vreemd is

Maar bekend voorkomt;

 

Oogcontact, even maar,

Met de dame in de tram

Met de brede heupen en de gulle lach;

 

Eén dag geen bommen op een land,

Mensen in de schuilkelders,

Troostwoorden bij de graven;

 

Voorbijgangers die je aankijken

Alsof het mensen zijn,

Alsof mobiele telefonie nooit werd uitgevonden;

 

Een crisis, hongersnood, watersnood,

Afgewend door een solidariteitsgolf

Die plots ’t land door stuift;

 

Eenieder een dak boven zijn of haar hoofd,

Geen kille woontoren, maar ’n knus huisje

met een tuintje waarin vlinders dwarrelen;

 

Er is hoop, altijd, overal,

’n Ooievaar op ’n dak, zomaar,

Aankondiger van ’n nieuw begin;

 

Woorden van ’n vriend, ’n schrijver, ’n vreemde,

Gespeend van vals sentiment,

Die de snaar weten te toucheren;

 

Ja, een mens mag toch hopen,

Niets is al te laat, alles nog open,

Niets kan je dromen tot stilstand nopen.

 

Tweede deel van het yin-yang-duogedicht ‘Geen hoop / hoop’. Het eerste deel ‘Geen hoop’ vindt u hier.

 

FacebookXLinkedIn
« Een zedendelinquent in spe
Niemand is alwetend »

Het beste van Hoe Mannen Denken

Elke week in je mailbox!

Lees ook

  • De Verlaten Man (497) – Laat maar liggen

    En dan komt het besef. Niet ineens. Maar langzaam, als een verstopte afvoer die toch ineens weer begint te borrelen. Ik hóéf dit niet meer alleen te doen. Niemand heeft gezegd dat ik dit moet kunnen. Ik mag falen. Ik mag loslaten. Het is geen test. Het is slechts een marteling.

  • Geen hoop

    Oogcontact is onmogelijk geworden, Men loopt, gezicht vastgeplakt aan een schermpje, In zeven en meer sloten tegelijk

  • De Verlaten Man (491) – Bitter

    Wéér datzelfde lijstje: Gaza, Israël, Oekraïne, Rusland. En nu ook nog Iran. Plus nog een keer Israël. Namen die je inmiddels wel de littekens van het nieuws kunt noemen. Routinematig opgesomde emiraten van ellende.

  • Waardig

    Geen blik Waardig

  • De Verlaten Man (484) – Eenmaal existentiële crisis graag, met extra kaas

    “Kijk, toen ik jong was, waren we bang voor de verdwijnende ozonlaag, voor kernraketten en zure regen. En voor dat er een nieuwe wereldoorlog zou komen...” “Maar dat is toch precies mijn punt," roept Simone, "het is nu niet anders!”

  • De Verlaten Man (473) – Nieuw jaar

    Iemand nog een oppeppend woordje over? Want oh, oh, oh, wat heb ik zin in het komende jaar. Not.

Johan van Tilburg

Fictieschrijver.
Website: johanvantilburg.nl

Geboortedatum
’n Mooie winterochtend in 1970
Geboorteplaats
Ergens in ’t hart van ’t Brabantse land
Burgerlijke staat
Uiterst zelden in beschonken staat
Levensmotto
Ik pin me niet vast op één motto: ’t wemelt in de wereld van de prachtige adagia
Winkel
www.bol.com

Alle artikelen van Johan van Tilburg

Reacties

  • Niek op Riders on the Storm
  • Johan van Tilburg op Bellen in de openbare ruimte is kut
  • janad op Kleine observaties in oorlogstijd (13): De tachtigjarige
  • Janad op De dag dat ik ophield dingen te begrijpen
  • Niek op Uit de kast

Recent:

  • Pissen, schijten en boeren
  • Wanneer is een gevoel echt?
  • Gran Torino
  • Gehalveerd zijn is geen pretje
  • Verbonden
  • Gestrand met de trein
  • En zo eindigt de zomer
  • Interne criticus
  • Riders on the Storm
  • Kwáák

Bezoek ook eens:

  • Hoe Vrouwen Denken
  • Hoe Ouderen Denken
  • Hoe Kinderen Denken
  • Hoe Gehandicapten Denken
  • Hoe Dieren Denken

Rubrieken

  • Home
  • Mailinglijst
  • Adverteren
  • Over ons
  • Contact