Lieve bumperklever, wat fijn dat je er was! Ik weet niet hoe het voor jou was, ik vond het wel gezellig. Was het voor jou ook zo fijn? Het was best lastig, ik wist niet wat je fijn vond. Dan weer een beetje harder, dan weer wat zachter of af en toe even flink op de rem? Het lijkt me best uitdagend om zo dicht op iemands bumper te blijven kleven, maar was het wel uitdagend genoeg?
Ik zag je wel aan komen stormen, in mijn achteruitkijkspiegel. ‘Oei’, dacht ik, ‘Wat nu?’ Het is lastig om te bepalen wat je moet doen, als je niet weet wat de ander wil. Ik wil niet een pleaser zijn, die zegt: ‘Thank you sir, may I have another?’ Ik wil graag mijn aandeel leveren, ik wil graag meedoen, dat is moeilijk als je niet weet wat de ander wil.
Dus vulde ik het zelf maar in, bleef rustig de maximumsnelheid aanhouden, alsof ik een brave weggebruiker ben. Dat ben ik ook, toch schuilt er ook in mij een racemonster dat graag het gaspedaal eens lekker intrapt. Ik denk soms wel eens dat ook ik verander van Dr. Jekyll en Mr. Hyde, die zo snel mogelijk van A naar B willen, als ik in de auto stap. Eerlijk gezegd? Ik vind het een beetje eng als het zo snel gaat. Bovendien ben ik beducht voor een bekeuring, gek eigenlijk, vind je niet? Ik ben blij dat jij geen last hebt van dat soort zorgen.
Ik vond het knap, hoe je consequent aan mijn bumper bleef kleven, alsof er lijm op zat! Geen millimeter week je af, ondanks diverse bochten in het parcours. Verraste het je dat ik voorbij het bordje dat het einde van de bebouwde kom aangaf ineens versnelde, tot 80 kilometer per uur? Ineens hield je afstand, dat had ik niet verwacht. Even later stonden we naast elkaar bij het stoplicht. Vol verwachting keek ik je kant op, met in mijn ogen de vraag: ‘Heb ik het goed gedaan?’ Goedkeuring heb ik niet nodig, een klein beetje bevestiging was wel fijn geweest.
Het was eenzaam, de rest van de weg. Geen bumperklevers meer, dat was misschien maar goed ook. Het zou toch niet hetzelfde geweest zijn, als jij het niet was. Ik heb ervan genoten, met een ander zou het niet goed gevoeld hebben, denk ik.
Lieve bumperklever, ik zal je missen. Morgen weer, zelfde tijd, zelfde plaats? Ik zie je dan!







