Als je mij zou vragen een Top 100 samen te stellen van mijn favoriete popsongs aller tijden, sluit ik niet uit dat maar liefst drie nummers van The Doors zo’n lijst zouden halen. Ik bedoel, When the Music’s Over, The End, Riders on the Storm… veel tijdlozer en klassieker gaat popmuziek niet worden. Wat mij betreft is het werk van Morrison & co ‘art personified’. Dat laatste nummer, Riders on the Storm, is misschien wel ’t meest iconische van de heren. Het nummer verscheen ’n week of twee voor de plotselinge dood van Doors-zanger Jim Morrison op 3 juli 1971 en werd een half jaar voor zijn dood, in december 1970 (de geboortemaand van ondergetekende, maar dat geheel terzijde) opgenomen; het zou het laatste nummer zijn dat Morrison opnam.

Ray Manzarek
Fotobron: Wikipedia | Public Domain | Author: Elektra Records
Op YouTube staat een prachtige, exact tien minuten durende video, waarin Doors-toetsenist Ray Manzarek in 2001, dertig jaar na het verschijnen van het nummer, verhaalt over de (muzikale en tekstuele) ontstaansgeschiedenis ervan. Prachtig om te zien hoe de sympathieke Manzarek als beginzestiger, gekleed in ’n keurige blouse, terugblikt op die tijd en hoe hij met liefde spreekt over zijn vriend en bandmaatje Jim, die hij ten tijde van het interview reeds drie decennia moest missen. Manzarek zelf zou ruim tien jaar later, in mei 2013, op vierenzeventigjarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige inwisselen. Over eeuwigheid gesproken, mijns inziens kun je met recht zeggen dat de bandleden van The Doors, Jim Morrison, Ray Manzarek en de nog in leven zijnde gitarist Robby Krieger (die in de video zijn partijtje meespeelt) en drummer John Densmore middels hun muzikale nalatenschap een soort van ‘eeuwige status’ bereikt hebben.
Een van de mooiste passages uit zowél het nummer alsook het interview met Manzarek bevindt zich op ongeveer twee derde van de video:
Girl you gotta love your man
Take him by the hand
Make him understand
His world on you depends
Our life will never end
What a great line that is. I mean, isn’t that the ultimate love? His world on you depends, our life will never end, gotta love your man, girl you gotta love your man. Keyboard solo!
Waarna Manzarek er een solo uitgooit alsof ’t ’m geen enkele moeite kost. En waarschijnlijk was dat ook zo.







Schitterend! Fijn dat je dit hebt opgediept en van commentaar voorzien!