fotonbron: Pexels.com
– Ik heb een stemmetje in mijn hoofd.
– Dat heeft iedereen. Dat is de innerlijke criticus. Hoe klinkt die van jou?
– Het zijn er meerdere. Ik heb er een die de hele dag zegt dat ik niet over de schutting van de buren mag pissen. De ander zegt dat ik een leuke vent ben. Die twee heffen mekaar op. Dan blijft alleen de stem van Arie over. Die zegt dat ik heel slecht ben in boodschappen doen. Dat laat ik daarom aan mijn vrouw over.
– Gôh, wat leuk. Ik hoor alleen maar slechte verhalen over de interne criticus. Vaak is het toch het stemmetje van je ouders, je chef, of zijn het kritische opmerkingen uit je omgeving. Maar jij hebt Arie, die je alleen vertelt dat je slecht bent in boodschappen doen. De meeste mensen zouden een moord doen voor zo’n interne criticus.
– Af en toe heb ik ook Sjaan. Die zegt dat ik mijn tanden moet poetsen, omdat ik anders uit mijn bek ga stinken. Haar taalgebruik kan subtieler, maar ik vind het zo’n gek advies nog niet. Ik poets drie keer per dag mijn tanden.
– Je bent een bevoorrecht mens. Ik heb ook een interne criticus. Die roept continu dat ik moet gaan sporten, omdat ik te dik ben.
– O, maar daar hoeft niks verkeerds aan te zijn. Sporten is goed voor je gezondheid. Als je dat doet, dan word je gegarandeerd negentig.
– Nee, volgens mijn interne criticus word ik niet oud. Hij vindt mij te dik. Hij noemt mij de hele dag een speklap, een berenlul in pindasaus, of ‘drie keer dood aan een stokje’.
– Drie keer dood aan een stokje?
– Ja, dat is Iraanse saté, in een bedje zwaar geoliede reuzel met slagroom. Je aderen slibben er verder van dicht dan de Straat van Hormuz en om dat te voorkomen doen ze er een stent bij.
– Dus jouw interne criticus vindt jou een vetzak?
– Ja.
– Ik zou hem gewoon negeren.
– Kun je een interne criticus negeren?
– Natuurlijk, maar de meeste mensen weten het niet. Die denken dat ze dat stemmetje zelf zijn. Vraag me niet waarom, maar zo werkt het. Vervolgens gaan ze de hele dag naar hem luisteren om te horen hoe slecht ze zijn.
– Dat is toch niet goed?
– Nee, das kut. Veel mensen worden er depressief van. Maar dat stemmetje is gewoon een stemmetje. Dat ben je zelf niet, dat zijn opvattingen van externen die zich in jouw lichaam hebben geïnternaliseerd.
– Kun je dat ook in gewoon Nederlands zeggen?
– Ja, lullo’s in jouw omgeving hebben kritiek op je en die neem jij serieus. Dat vertaalt zich in een of meerdere stemmetjes in je hoofd, die de kritische mening van anderen continu blijven herhalen. Waar jij dan weer naar gaat luisteren.
– Hoe kom je van die stemmetjes af?
– Je niets aantrekken van mensen die jou kritiek geven. Want wat heb jij met kritiek van anderen te maken? Helemaal niks, toch? Doe gewoon wat je zelf wil en laat iedereen lekker lullen. Het ene oor in, het andere weer uit.
– Is het zo simpel?
– Ja, zeg voor de zekerheid nog wel even, dat je je interne criticus een enorme lul vindt. Dat vindt hij niet leuk en dan krijgt hij zelf een stemmetje in zijn hoofd. Dan verhuist hij gelijk naar het hoofd van een psychiater.
