Wanneer je met mensen aan de praat raakt over het rijke oeuvre dat The Beatles in de krankzinnig korte tijdspanne dat ze hun platen opnamen, circa zeven jaar, aan de wereld schonken, is het altijd weer interessant om te zien welke albums het vaakst het predicaat ‘beste plaat’ krijgen toebedeeld.
Vrijdagmiddagverhaal
Uncle Lou
Reed is nooit van de vage, pretentieuze, al te dichterlijke lappen tekst geweest, maar van klare taal, straattaal, taal van de underground, taal van echte mensen. David Bowie in een interview uit 1997 over de manier van schrijven Reed: ‘Lou never wasted words’
Wij gen X’ers: eindbazen en -bazinnen!
Zeg nou zelf: bestaat er een coolere generatie dan generatie X? Potjandorie, wij gen X’ers, wat hebben wij niet allemaal beleefd en doorstaan!
Gran Torino
Als je mij zou vragen een Top 25 samen te stellen van mijn favoriete speelfilms aller tijden zou het spaghetti-epos Once Upon a Time in the West uit 1968 van Sergio Leone hoogstwaarschijnlijk moeiteloos de Top 5 halen.
Riders on the Storm
Als je mij zou vragen een Top 100 samen te stellen van mijn favoriete popsongs aller tijden, sluit ik niet uit dat maar liefst drie nummers van The Doors zo’n lijst zouden halen.
De latenight talkshow
Is het niet interessant om te zien welke mechanismen op de burelen van de landelijke talkshows in werking treden wanneer het land ‒ het continent, de wereld ‒ in een bepaalde crisis terecht is gekomen?
Open Huis
Vlieg me naar de maan, vlieg me naar een ster
Maar er zijn geen sterren in de New Yorkse hemel
Ze zijn allen op de grond
Date night
Ik had ’n date met de op zeven na mooiste vrouw van de stad. (De op zes na mooiste bij ’t juiste maanlicht.)
Hoop
Dear prudence van The Beatles op repeat
In wit besneeuwde winterlandschappen
Die richting voorjaar zijgen
Geen hoop
Oogcontact is onmogelijk geworden,
Men loopt, gezicht vastgeplakt aan een schermpje,
In zeven en meer sloten tegelijk








